De Rots van Aphrodite op Cyprus is een van de meest iconische natuurlijke en mythologische bezienswaardigheden van het eiland. Deze enorme rotsformatie ligt aan de zuidwestkust van het eiland, nabij de stad Paphos, en wordt beschouwd als de geboorteplaats van de Griekse godin Aphrodite, de godin van de liefde en schoonheid. Het verhaal van de Aphrodite Rots is verwant aan de Griekse mythologie. De Griekse naam van Aphrodite rots is Petra tou Romiou, wat letterlijk “Rots van de Romein” betekent. Volgens de legende werd Aphrodite geboren uit het schuim van de zee. Afros betekent namelijk schuim. Zij rees bij Petra tou Romiou uit de golven en kwam aan land, waardoor Cyprus ook wel bekend staat als het eiland van Aphrodite.

Bij het afbrokkelen van de zwarte rotsen door de erosie komen er ook mooie kleuren tevoorschijn.

Net terug (met wat vertraging) van 2 weken Extremadura, waar we elke dag wel Vale Gieren zagen. Maar als je zo'n grote jongen op 15 meter afstand ziet, maakt dat wel indruk.

Herfstbladeren op een rots in een bergriviertje in de Belgische Ardennen. Gekozen voor een langere sluitertijd om de stroming van het water te laten zien.

Jan van Genten in een "schilderachtige" omgeving. De rotswand van het eiland Noss bij Shetland, zit vol met broedende vogels. De witte strepen behoeven denk ik geen uitleg.

Een rots in ondiep water van de Rio Tinto. Deze rivier in zuid-Spanje in ernstig vervuild door mijnbouw en heeft een heel hoge zuurgraad. De anaerobe bacteriën die hierin leven geven de rivier zijn dieprode kleur. Door de weerspiegeling van de blauwe lucht in combinatie met het rode water ontstond de paarse kleur op de foto.

Noorwegen heeft vele watervallen. Hier gespeeld met een lange sluitertijd.

De Mulafossur waterval, een van de meest fotogenieke plekken op de Faroe eilanden. Vlak er achter ligt het dorpje Gasadalur. Dalur betekent dal, wat nu niet opvalt omdat een deel van de bergkam in de wolken zit. Er is vaak veel bewolking op de Faroe eilanden, een klein beetje avond zon scheen door de wolken heen en lichtte de wolken rond de bergkam oranje op. In PS heb ik dat een klein beetje versterkt. Op de rotsen vliegen veel vogels waaronder Papegaaiduikers.

Onderweg naar de volgende bestemming kwamen deze geweldige rots tegen: Lómagnúpur ( de Eenzame Piek). Het is een rots van 688 meter hoogte die ooit aan de rand van de oceaan lag. Tijdens/na de laatste ijstijd verschoof de kustlijn zodat deze rots meer landinwaarts kwam te liggen. We boften dat er lage bewolking aanwezig was, zodat de aanblik nog spannender werd.

Deze hagedis , zo zogenaamde 'Southern African Rock Agama', lag heerlijk te zonnen op een rots in de zon. EXif data: Aperture f/13; Shutter speed 1/640 sec; ISO 500

Nog eentje van vorige maand in de Eifel. Was op deze plek al eens vaker geweest en toen stond het water ook al heel laag. Nu helaas weer laag water. Vorig jaar ook nog een flinke storm geweest in dit gebied. Wat resulteerde in veel omvallende bomen. Dus heel veel plekken kon ik niet fotograferen, het was deze keer even zoeken naar composities maar hierdoor wel andere beelden als de vorige keer. Gebruik gemaak van een polarisatiefilter. Groeten Rob.

Ik weet niet helemaal zeker of ik deze foto hier kon plaatsen, hij is nl gemaakt op st-Maarten (Caribisch eiland) Zo niet, dan hoor ik het wel. Het is een dubbel -opname van een iets bewogen prachtig rotsblok in de zee en een leguaan op een rotsblok in de zon. Het zeeblok heb ik iets bewerkt met highlights in LR. Zelf zag ik verwantschap tussen deze twee objecten.

Een 'oudje' van de Hoëgne in de herfst.