Een half uur na zonsondergang, de camera lukte het soms niet meer om (automatisch) scherp te stellen! Maar het was het wachten waard. Prachtig. Vlak voor de bosuil wegvliegt, gaat hij op de rand zitten en scant zijn omgeving. Dat kan enkele minuten duren, maar soms ook heel kort. Vanuit schuiltent met extra camouflage. Vastgezet en afstandsbediening.

We hebben er nog niet veel gehad, maar dit was een zwoele zomeravond op het Dwingelderveld afgelopen juni. Het leek er even op alsof er niets gebeurde in de lucht, maar op het laatste moment kwamen er toch nog wat fijne wolkjes en werd de foto een stuk minder saai dan gedacht.

Het was druk verkeer van foeragerende vogels net na zonsondergang. Bij de schemering zijn de kleuren altijd nog veel mooier als met de rode bal zelf.

In het allerlaatste licht, eigenlijk al vol in de schemering liep dit Ree met kalf rustig langs de bosrand. Misschien niet de mooiste foto aller tijden maar gewoon een plaatje waar ik blij van word.

Deze foto is gemaakt ongeveer 20 -25 minuten na zonsondergang. Ik moest handmatig scherpstellen, wat eigenlijk ook al niet mogelijk was, en een beetje gokken met de belichting. Veel foto's kon ik weggooien, maar met deze was ik heel blij: de enige foto die helemaal scherp was!

Deze bosuil is waarschijnlijk een jong van drie jaar geleden die het territorium van de ouders overgenomen heeft. (Eén van de ouders is destijds helaas verdronken in een voerbak van de schapen, maar heeft in opgezette vorm een 2e bestaan gekregen op het Landgoed. Het was niet makkelijk om de uil te fotograferen. Belichting ong 7-8 sec. De kop is niet helemaal scherp, maar de messen zijn geslepen... tijd om op jacht te gaan!