Het was gelukkig nagenoeg windstil toen de tafeleend voorbij kwam dobberen.
De foto vanuit de observatie hut genomen.

Ik woon zelf vlak bij het strand in Zuid-Kennemerland, maar het strand van Schiermonnikoog op een grijze winterse dag is andere koek. Zo uitgestrekt, zo stil en verlaten. Een paar uur gelopen en niemand tegen gekomen, totdat ik heel in de verte deze fietser over het strand zag ploegen. Ik was blij dat het een grijze dag was, daardoor leek de oostpunt van Schier nog wilder. Het kleine figuurtje op de fiets benadrukt de leegte en weidsheid. Foto genomen op 14 december 2025. Instellingen: f6.3, 1/1000, 500 mm, iso 800, +1 stap. Wat contrast toegevoegd. Ruis verwijderd. Panorama uitsnede gemaakt om de uitgestrektheid te benadrukken,

Een zeehond ligt te genieten van de ochtendzon op het strand van Schiermonnikoog. Het warme, gouden licht van de vroege ochtend geeft mooie kleuren, terwijl de zeehond ontspannen op het zand rust.

Opvliegende Lepelaars op Schiermonnikoog

Lepelaars op Schiermonnikoog vliegen zo af en toe vlak langs.

Op het strand van Schiermonnikoog zijn momenteel veel van deze rupsen te vinden, erg mooie beestjes vind ik ze

Ook dit boompje was voor mij een mooi project om mee te spelen in de mist. Was toch weer heel anders dan de vorige upload. Mede door de scheve vorm wat je vaker ziet op de eilanden.

Deze ochtend, dag was voor mij een super combinatie wat de weersomstandigheden betrof. Van deze hele dag kunnen genieten met landschap, macro en nog veel meer.

De ochtendzon scheen net even door de mist heen toen dit groepje Aalscholvers mooi synchroon voorbij vloog.

Tijdens een rondje fietsen op Schier kwam ik deze dame tegen op een van de basaltblokken. Zij bleef ook nog eens mooi zitten.

Een enkele grasspriet in de duinen gaf aan hoe eenzaam en breekbaar het leven kan zijn. Voor het minimalisme bewust gekozen voor zwart/wit en overbelichting.

Deze drieteen had ik gelukkig kunnen fotograferen tussen de schuimvlokken door. Had het al eerder geprobeerd, maar scherp krijgen is dan de de kunst. Bij deze was ik tevreden.

Op het eindeloze strand van west Schiermonnikoog was er de beginnende vorming van duin waar te nemen. En door de harde wind werd er een laagje zand over het strand geblazen.

Een zandtulpje, klein maar fijn, helaas kon ik er maar 1 vinden, maar ben er blij mee. Bijzondere vorm.

Hier is te zien dat de vloed dichterbij komt, deze zeehond wilde duidelijk geen nattigheid hebben. Kwam daardoor naar me toe om het zeewater te ontwijken. Dat gaf weer leuke kansen.

Deze zeehond keek toch wel heel aardig naar me.

Deze drieteen strandloper, liep voor mij gelukkig, mooi door de schuimvlokken op het strand. Deze foto had ik al eerder geprobeerd te verwezenlijken tot heden was dat me nog niet gelukt. Ben hier blij mee.

Deze liep ook gewoon tegen de wind in, kwam naar me toe lopen. Altijd leuk maar ook klussen om met dat lage standpunt de vogel in beeld te houden.

Deze steenloper zag ik aan komen lopen, de enigste van zijn soort op het strand. Er liepen verder drieteenstrandlopers. Het waaide behoorlijk en het zand kwam ook in mijn ogen, terwijl ik van de wind af lag. De steenloper liep er gewoon tegen in en had de ogen gewoon open. En kwam steeds dichter bij.

Deze zeehond was voor mij een aangenaam meewerkend fotomodel. Later zag ik dat er een wondje aan de achter vinnen zat. Deze, denk ik achteraf, moet dan beter drogen op het strand. Het zoute zeewater zal ook aardig bijten. Als de zee dichterbij kwam ging de zeehond weer verder het strand op. Gelukkig was het rustig op het strand. Uiteindelijk was de zeehond zeker 24 uur op het strand geweest.

Deze juveniele lepelaar kwam net uit de kwelder, was daar aan het foerageren en was alleen. Volgens mij was de rest al naar warmere oorden vertrokken. Zelf vindt ik het mooi zo tussen de zilverachtige alsum. Geheel niet schuw, bood het me wel wat mogelijkheden.

Dit eenzame duinfranjehoed gevonden in de duinen. Ook niet meer dan deze.

Door de opkomende vloed zullen de ribbels in het zand niet meer zichtbaar zijn.

Deze stond mooi alleen, was al aardig tegen niet meer mooi aan. Maar gaf juist daarom mooie tekeningen in het verweer. Het zand was door de regen extra nat.

Op het strand was een grijze zeehond aan het uitrusten maar moest af en toe toch nog wat rekken en strekken.

Het lijkt net of dit drieteenstrandlopertje poseert om even te benadrukken waarom hij ook weer zijn naam heeft gekregen.

Gedurende een korte tijd kwam de opgaande zon door de zeedampen heen waardoor dit drieteenstrandlopertje heel mooi werd belicht. Zo'n moment waar je heel blij van wordt!

Van harte gefeliciteerd Aart van Veldhuizen, je fraaie foto "Strandjutten" heeft de ereplaats onder Spotlight veroverd! 

Klik hier om de originele inzending van Aart te bewonderen.

Deze distel was nog niet helemaal open, de kern moet nog verder los komen. De scherpte op de al uitgekomen steeltjes gelegd, dat kwam in mijn idee beter uit voor de maandopdracht.

Helaas geen exif gegevens, deze had ik gewist voor ik het had opgeslagen. De Kompas kwal lag wat meer op het net aangespoelde strand. Was weer een mooie kans om met de zon te spelen.