Het landschap was bedekt met een verse laag sneeuw, waardoor de contouren van deze bomen ineens nog bijzonderder werden. Zonder kleur, gevangen in grijstinten, vielen hun vormen en structuren exra op. Een gezinnetje had een slee meegenomen en bewoog zich rustig door het gebied. Hun aanwezigheid gaf een levendig element aan het verder rustige winterlandschap. De besneeuwde boomstammen geven een mooi grafisch getekend beeld.

Een wandelaar loopt nietsvermoedend door een bomenlaan met zonnestralen

Wie herfst zegt, zegt paddenstoelen. Paddenstoelen leven immers van de afbraak van dood materiaal en met al die afgevallen bladeren is er tijdens de herfst materiaal genoeg. Ik zag een sfeervol tafereel in het bos met een porseleinzwam (Oudemansiella mucida) op een verweerde boomstronk en bokeh-lichteffecten.

Deze wandelaar loopt in het bos en wordt door de zonnestralen / zonneharpen verlicht. De mooiste plek voor zonnestralen is toch wel het bos. Ze breken door het bladerdak heen op zoek naar een weg om de grond te verlichten. Met een beetje nevel of mist krijg je dan al snel sprookjesachtige plaatjes.

Ik blijf het mooi vinden, zo'n imposante beukenlaan.

Nat , heel koud, sneeuw, blubber paden waar je tot je enkel in weg zakte, camera in en uit de regen sleeve. 4 uur lang over 6.6 km maar dan heb je ook wat. Gewoon genieten van de natuur en de prachtige herfstkleurtjes. Een cadeautje van moeder natuur.