Dit nog jonge boompje doet zijn best zich staande te houden tussen grotere soortgenoten en andere concurrenten. Het zonnetje laat hem voor nu even stralen (hopelijk red hij het).

De overgang van het laaste restje winter naar de lente is hier mooi te zien, de eerste ontluikende blaadjes nog fris van kleur in combinatie met rijp, zon en schaduw.

Berkenboom tijdens de herfst.
Single opname als High Key.

Toch maar weer letterlijk en figuurlijk een knieval gemaakt voor de bosanemonen, gewoon omdat ik ze zo mooi en fragiel vind. Voor een eerste keer weer macro, sinds lange tijd, oef.... dat is wel weer even wennen, zeker om weer op te staan staan nadat ik in allerlei bochten op de grond gelegen en gezeten heb. Behoorlijke spierpijn dus. Maar ik klaag niks hoor, het was weer een goede workout en de resultaten ben ik blij mee. Er komen denk ik wel 10 mooie beelden uit deze serie.  Gemaakt met een 50 mm Meyer Gorlitz Oreston met volle openen van F/1.8 en 20 mm tussen ring.

Het bos, een ICM-foto gemaakt met meerdere belichtingen en een bloeiende boom. Deze keer wilde ik experimenteren met lichte, zachte en koele tinten. Dat was best lastig, want ik geef normaal gesproken de voorkeur aan meer contrast en intense kleuren, soms warmere tinten. Maar het was leuk om eens iets nieuws te proberen.

Bevers richten veel schade aan in onze wijk. Hier een stukje naast het spoor. Een boom doorgeknaagd valt op een andere boom die hierdoor horizontaal verder moet groeien. Door de veerkracht van de natuur lukt dat aardig want heeft mooie bloesem gekregen. Vandaag opnieuw gefotografeerd met zon met een flinke laag saharazand om het licht wat te dempen.

Abstracte afbeelding van de Noordzee met texturen en lichtstrepen die er voor mij uitzien als galaxy. Misschien iemand ziet iets anders. Dit is een compositie van zes foto's: drie onscherpe ICM-opnamen uit de camera, en drie scherpe opnamen. Daarna heb ik op de computer meerdere belichtingen toegepast met behulp van verschillende lagen om deze afbeelding te creëren. De kleuren zijn naar mijn smaak aangepast.

Gewoon een druppel aan een takje in het bos, eigenlijk is er niets scherp op het contour van de druppel en een klein lijntje van de tak na.

Mooie vogel op een nog mooiere achtergrond/reflecties. Maar 't was geen held... Hij paradeerde rondom een andere aalscholver en liet zich goed zien aan haar. Heel stoer... totdat ie in het vaarwater kwam (letterlijk) van een gans; die werd boos en viel uit. De held nam gelijk de vleugels en keek niet meer om naar het vrouwtje dat gewoon achterbleef.

Deze foto is een combinatie van meerdere beelden, samengevoegd in PS. Het is impressie van boomtakken op het landgoed vlakbij mijn huis.

Ik heb vaker het idee dat ik anders kijk dan anderen, stukjes vaak saaie natuur waar je normaal gesproken langsloopt vallen mij op, vaak door licht, structuur en sfeer. Ik maak er dan altijd een foto van, maar twijfel daarna of het boeiend genoeg is, ikzelf zie de schoonheid maar ben eigenlijk ook benieuwd wat anderen ervan vinden. Dit is zo'n typisch voorbeeld, dus barst maar los.

Het landschap was bedekt met een verse laag sneeuw, waardoor de contouren van deze bomen ineens nog bijzonderder werden. Zonder kleur, gevangen in grijstinten, vielen hun vormen en structuren exra op. Een gezinnetje had een slee meegenomen en bewoog zich rustig door het gebied. Hun aanwezigheid gaf een levendig element aan het verder rustige winterlandschap. De besneeuwde boomstammen geven een mooi grafisch getekend beeld.

Samengesteld beeld van bloemen en grassen

Een magisch moment....de zon komt net op en schijnt door een dunne laag mist tussen de bomen.

Zonsopkomst op de heide van natuurgebied de Stulp. Doordat het contrast erg groot was heb ik twee beelden met verschillende belichtingen gemengd met gebruik van luminocity masks in de nabewerking.

Vandaag een nieuw gebiedje gevonden bij mij in de omgeving, dat biedt weer perspectieven.

Grutto's bij zonsopkomst

Op een hele vroege ochtend met mist en lichte vorst.

Ik blijf het mooi vinden, zo'n imposante beukenlaan.

De oude beuken krijgen het steeds zwaarder, maar deze staan nog fier overeind.

Soms is een plek gewoon zo mooi en uitnodigend dat je er veel foto's van moet maken. Dit was zo'n plek vorig jaar. En dan denk je dat er misschien heel hard aan de schuifjes is getrokken in de nabewerking, maar nee hoor het was echt zo'n kleurenspektakel. Kunst van moeder natuur zelf.

Een herkenbaar bos, maar toch elk jaar verrassend anders.

We hadden gisteren met "Meet your Friends" een hele natte....natte dag. Dat mocht echter de pret niet drukken. Ondanks dat slechte weer kwamen er 20 bikkels opdagen. Door jullie is het een heel geslaagde dag geworden, dank jullie wel. Het was super gezellig in de huifkar mede door de fijne begeleiding van onze gids Jan en chauffeur Herman van Natuurmonumenten. Ik heb zelfs gister mijn eerste wolf gezien, beetje te ver weg, maar de ervaring kan niet meer afgenomen worden.

Natuurlijk gingen we ook af en toe de huifkar uit om te genieten van al dat moois buiten, de herfstkleuren waren echt fantastisch.

Vroeg opgestaan om de dromerige zonsopkomst met mist te fotograferen. Deze combinatie toverde het landschap in mooie zachte roze en blauwe tinten

Grutto's in het eerste tegenlicht bij zonsopkomst.

Even geen vogel/insect te vinden vlak voor we weer terug gingen naar het hotel. Maar met dit mooie licht toch nog wat graan kunnen vinden dat model wou staan.

Libel met dauw druppels vlak voor zonsopkomst. Handmatige stack van 6 foto's samengevoegd met behulp van Helicon Focus.

Soms heb je van die ochtenden dat je het 'wow-gevoel' krijgt. Dit was op de Posbank met een voor Nederlandse begrippen uniek heuvellandschap. Mist geeft daar altijd een unieke sfeer maar je weet dat het na 'n uur wel over zal zijn. De omstandigheden veranderen zeer snel. Het is zoeken naar posities en uitsnedes om het sfeervolle landschap vast te leggen. Het is dan wel een voordeel dat je er vaker bent geweest.

Een klein stukje natuurgebied Diepenvoorde in Waalre. Een juveniele waterhoen 'zwemt' een rondje. Doordat het hier intussen zó ondiep is, is van zwemmen geen sprake meer en laat de waterhoen een zwart spoor achter. Zoals je kunt zien wordt er nooit in een rechte lijn gezwommen, maar met een leuk kronkelend pad dat nu zichtbaar is.

Ik ben op dit moment druk bezig om een compleet nieuwe workshop voor te bereiden voor volgend voorjaar die geheel gewijd is aan meervoudige belichting in de camera. Tijdens het lesmateriaal maken verbaas ik me er altijd over hoe gaaf het is om een eigen nieuwe fantasie wereld te creëren met deze techniek. Deze wil ik dus alvast met jullie delen. Gezien de kleuren past ie wel in het maandthema lijkt me.