Wintervakantie is voor mij: hopen op sneeuw en dan op zoek naar vogels....maar ook naar bomen. Solitaire bomen die vind ik zo fascinerend om vast te leggen. Gewoon in de sneeuw...of in een mistig sneeuwlandschap. Of zoals bij deze...dat het bijna grafisch wordt. Elke keer is het weer anders.

Je hebt al uren gelopen, jezelf verwonderd en foto's geschoten. En dan begint langzaam de sneeuw te smelten en rond de middag staat er een afspraak, waardoor je hoe dan ook weer huiswaarts moet keren. Onderweg naar de auto passeer je nog een ongerept sneeuwpad dat de verte inloopt. Aan weerszijden van het pad is de sneeuw al bijna gesmolten; het licht liet de volle aandacht op het pad leggen. Alsof het landschap nog een laatste verleidingspoging doet om je verder te laten dwalen...

Een donker landschap en een lichte lucht, oftewel een alledaags beeld, leidt de aandacht altijd naar boven. Hoe anders voelt dit met een witte ondergrond en een dreigende lucht erboven. Op een of andere manier triggert mij dit altijd. Het houdt je aandacht bij de grond en het roept bij mij altijd een gevoel van melancholie en verstilling op, misschien zelfs een stukje eenzaamheid. Ik ervaar dit overigens (binnen deze context) als een positieve sensatie. Effect versterkt met een gradiendfilter.

Ik was enkele dagen in Luzern om mijn nieuwe kleindochter te bewonderen. Ik had alleen mijn 100-400 lens bij me (om vogels te fotograferen, wat niet echt lukte) en kon daarom alleen objecten fotograferen die ver weg waren. Vanaf het haventje in Luzern was een mooi uitzicht op de ver weg liggende, zwaar besneeuwde Alpen.

Op de valreep vandaag nog een foto van een boom kunnen maken. Kale bomen in een besneeuwde wereld vind ik boeiend. Deze stond helemaal alleen op een compleet witte heuvel......bijna geen horizon te zien.

Volop sneeuw vorig jaar tijdens onze wintervakantie. Deze eenzame boom past volgens mij wel mooi in het maandthema van januari.....veel wit in ieder geval!

Veel sneeuw dat jaar in Nesselwang. Deze vos lag 's morgens in de ochtendzon een beetje te soezen in de sneeuw........langs een doorgaande weg. Eén bruinrode plek in het wit. Wij de auto even aan de kant gezet. Zo super dat hij gewoon bleef liggen...zo nu en dan even de ogen open.

Eind mei via een prachtige route naar het skicentrum Folgefonn gereden tijdens onze vakantie. Met een groothoek gefotografeerd om zoveel mogelijk landschap in één beeld te vangen.

Eigenlijk houd ik niet zo van kou. Maar sneeuw, sneeuwlicht, winterlicht...dáár kan ik zo van genieten. Dit was zomaar een oud schuurtje in de sneeuw....in Beieren. Foto van kleur omgezet naar zwart - wit. En een wat mistige omgeving gecreëerd. 

Het gedrag van reigers verandert in de winter. Je ziet hen in elkaar gedoken, vaak ook bij elkaar, zitten om zo min mogelijk energie te verbruiken.

De tegenstellingen in deze foto leken mij een mooi beeld voor de maandopdracht. Kleur tegenover wit, mooi tegenover lelijk, klein tegenover groot. Aan de kant van de IJssel had deze ijsvogel een prachtig visplekje gevonden.