Ik heb bij opstijgende libellen veel meer onscherpe resultaten dan bij neerstrijkende. Ik heb het eens zitten uitrekenen en dan is dat eigenlijk wel logisch. Een opstijgende libelle haalt een startsnelheid van 2-2.5 meter per seconde. Bij een sluitertijd van 1/5000 seconde legt hij dus 0.4-0.5 millimeter af tijdens het open staan van de sluiter. Dat kan leiden tot bewegingsonscherpte. Bij het landen remt hij duidelijk af vlak bij de landingsplaats, waarbij je soms van de laatste paar centimeters wel 2-4 foto's hebt in een burst van 50 per seconde, wat neerkomt op zo'n 0.5 meter per seconde, vlak voor het takje nog langzamer. En soms staan ze vlak voor het takje even zo goed als stil. De kans op bewegingsonscherpte is dan beduidend kleiner.

Genomen vanaf de Zuidpier bij IJmuiden. Lekker snel over het water spattend voor de aalscholver de lucht in ging.

Het ijsvogeltje met zijn vangst en een beetje beweging in de blauwe vleugels. Het gestroomlijnde lijfje om zo effectief mogelijk snelheid te halen is goed zichtbaar op deze foto.

Ze blijven leuk om te fotografen, die drieteen strandlopers, maar oef... wat zijn ze snel.

Een hazenonderonsje tijdens de rammeltijd, het natte gras zorgde voor snelheid in de foto.

Vliegende strandlopers boven de zee

Wat zijn ze snel, zoiets stond nog op de wensenlijst, blij dat het nu gelukt is

Jaren geleden gemaakt in Australië, Jervis Bay vanaf een catamaran boot op zoek naar bultruggen. Deze dolfijnen zwommen even met de boot mee, Nu kan ik zeggen dat ik geprobeerd heb de snelheid vast te leggen maar nee. Van mijn toenmalige camera (D200) bleef soms mijn sluiter hangen, zag toen wel de potentie van dit soort foto's. Maar ik doe het niet vaak.

Rennende eekhoorn

Sony A9 100-400GM SS 1/80 F5.6 ISO400

Altijd leuk als er zwijn op snelheid voorbij komt rennen. Donkere omstandigheden vandaar dat de iso (1600) wat hoger is.