Heel veel sombere honingzwammen gezien dit jaar, zowel jonge exemplaren als exemplaren in alle staten van verval. Als oorzaak van de grote hoeveelheid dit najaar worden zaken genoemd als de droge zomers van de laatste jaren waardoor bomen verzwakt zijn (en ze ook levende bomen 'aanvallen') , veel houtkap de laatste jaren, dus veel stronken waarop ze kunnen parasiteren en goede weersomstandigheden (bron: site van de paddenstoelenwerkgroep Drenthe). Dit zijn nog mooie, jonge exemplaren.

Alsof moeder natuur een grapje uithaalde: "Laten we ze kleine sombrero's geven, dat valt vast niemand op." Maar hier staan se dan. Trots, pluizig en perfect in formatie. Geen mariachi te horen, maar wel het stille ritme van het bos.

Dit mooie groepje paddenstoelen groeide op de stam van een boom.

Terwijl overal nog nieuwe paddenstoelen uit de grond schieten, ook van deze soort, zijn sommigen al op sterven na dood. Deze ziet er eerder depressief uit dan somber.

Een sombere honingzwam gaf toch wat kleur en vrolijkheid aan de bossen

In een stukje donker bos stonden toch deze Sombere Hongingzwammen in een straaltje zonlicht.

Gefotografeerd bij tegenlicht en aan de voorkant bijgelicht met een ledlampje.

Tijdens een speurtocht naar paddenstoelen zag ik dit mooie groepje vrij hoog aan een boom zitten. Statief zo hoog mogelijk en middenzuil erin, die ik normaal juist niet erin heb, waardoor ik er net bij kon om series te maken voor het stacken. Toen ik dit groepje zag werd ik helemaal blij, dus van de naam van de paddenstoel klopt volgens mij niks. Morgen een close up ervan.