Dauwdruppels in een spinnenweb zijn altijd leuk. Ik was met een replica van een trioplan aan het zoeken naar beelden en vond uiteindelijk dit beeld waarin niets scherp is, de 'bubble bokeh' de hoofdrol speelt maar de vorm van het spinnenweb nog wel herkenbaar het leukst.

Zelfde spinnenweb als mijn vorige foto. Nu iets minder abstract. Ik vind het net een parelketting. Ook weer genomen met mijn Helios lens. De witbalans heel koel gezet.

Vroeg in de ochtend voor het slaapkamerraam, een spin aan het wachten op een prooi

De laatste tijd heb ik het best wel lastig gehad, maar het kan altijd erger. Ik geloof dat deze vlieg er niet meer aan ontsnapt.

Dit kleine spinnetje vind ik nu echt een kriebelbeestje, vandaar ingezonden voor het Thema van de maand,
Op een warme zomeravond met de Helioslens tussen de bloeiende heide gedoken. Het kleine kriebelspinnetje bewust centraal in beeld gezet, zo past het hier voor mij het beste.

Een spinnenweb met een spin in het midden en veel mooie bokeh-effecten eromheen.
Gemaakt met een Bubble Bokeh-lens van 100 mm f/2.8 en tussenringen. De kleuren naar blauwtinten aangepast.

Daar hang je dan, ingepakt als een kleine mummie. Door de zijden draden heen leek de vlieg mij hulpeloos aan te kijken. De foto nodigt uit om bijna te voelen hoe het moet zijn om op deze manier gevangen te zitten. Maar misschien is dat toch niet zo dramatisch als het vanuit menselijk perspectief lijkt, want de spin spuit direct een verlammend gif in de prooi, waardoor deze snel buiten bewustzijn raakt.

‘s Morgens zag ik een bladluis hangen aan één enkele draad van een spinnenweb, als een stuk wasgoed aan de lijn. Het waaide te hard voor een goede foto. Eind van de middag was de wind wat gaan liggen en ging ik opnieuw kijken. De bladluis hing er nog steeds en leefde nog, maar nu kleefden er kleine witte “stofjes” aan. Eerst was ik teleurgesteld, maar toen ik nog eens goed door de macrolens keek, zag ik dat de stofjes bewogen, en dat het baby bladluisjes waren. Toen besefte ik dat moeder intussen, hangend in de lucht, was bevallen. De kleintjes konden net als zij nergens heen. Een microdrama, dat ik nooit eerder heb gezien. De titel is mede geïnspireerd op de hartvorm van de vleugels. De kleuren in de vleugels ontstaan door het flitsen.

In het eerste lage tegenlicht dat door de bomen viel liet deze hop zich bij het oplichtende spinnenweb portretteren.

Een Wespspin in haar web met het karakteristieke stabilimentum, tegenlicht en veel dauw. Wespspinnen zijn een mediterrane soort die pas sinds begin jaren 80 van de vorige eeuw in ons land voorkomt.

Deze samenvoeging van 2 verschillende plantenblaadjes zag ik vanmorgen toevallig in m'n tuin. Daar waar de planten elkaar bijna raken heeft een spin een samenvoeging gemaakt met wat rag. Samen met wat dauw en een zonnetje erop kwam dit beeld naar voren. Lijkt nu op een meeuw in vogelvlucht.

Blijf nog even in de spinnenwebben, op een korenveld vielen mij de vele spinnenwebben op die tussen de hogere halmen waren gesponnen, de dauw en het tegenlicht deden de rest

Een nieuwe betekenis van het woord 'webkleuren'. De zon schijnt er prachtig op terwijl de omgeving al diep in de schaduw ligt. Op de voorgrond een 'wit' strak spinnenweb, vlak daarachter (10 cm; de andere kant van de plank van de carport) een tweede web. Scherp versus onscherp, wit versus kleur.

Een klassiek onderwerp in de natuurfotografie, een spinnenweb in dauw, Het web is nét niet meer perfect, maar ik vond het juist daarom interessant om vast te leggen. Ik speel graag met scherptediepte een groot diafragma. Dat brengt een zachtheid mee die dauw in de ochtend recht doet. Het onderstreept daarnaast de dromerige sfeer. In het veen zijn de spinnenwebjes vaak horizontaal gespannen. Kan aan de spinnensoort liggen, maar het kan ook een effectievere manier zijn om een prooi te vangen.

Dankzij de mistige dagen met temperaturen net onder nul ontstonden mooie ijssculpturen.

Voorlopig de laatste van de serie druppels in een spinnenweb. Deze is gemaakt met een nieuwe versie van de beroemde trioplan lens met 'bubble bokeh'

In een taxusstruik hing een mooi netje met druppels. Doordat een takje van de struik voor de lens zat kregen de druppels kleur en ontstond een aparte bokeh. (gemaakt met Laow 100mm ultra macro, dus geen lensinfo in exif)

Bij schatten horen ook juwelen. Gelukkig is de herfst tijd van mist en dauw zodat de juwelen gewoon in de taxus in de tuin hangen. Gemaakt met Laowa 100mm 2x macro, dus vandaar geen lensgegevens in exif.

Bij onze voordeur hangt een spinnenweb dat vanochtend helemaal vol met druppels zat. Perfect om eens lekker mee te experimenteren. Een koele witbalans vond ik uiteindelijk het beste passen.

Geen bijzonder licht of omstandigheden en zo kabbelt de fotografische ochtend door zonder noemenswaardige kliks. Totdat de feller wordende zon wat bedauwde webjes aanlicht. Alle macroringen op de lensbaby composer en aan de slag. Wat de Hubble telescoop in het oneindige zoekt, dat vind ik dichtbij. Meer dan een basisbewerking heeft de foto niet nodig, alles zit er al in.

Een versiersel in de natuur in het gouden ochtendlicht.

Mijn oog valt al dagen op spinnenwebben tussen de planken van het balkon. Op de namiddag schijnt de ondergaande zon erop en op zo'n middag ben ik gaan experimenteren met de camera en een plantenspuit. Door de witbalans aan te passen en deze in het blauwe spektrum te verplaatsen, probeerde ik een surrealistische sfeer te creëren. Opeens land er een pappus in het web. Deze blijft plakken en draagt zo bij aan de vervreemding in de foto.

Heel vroeg in de ochtend in het donker al in het veld voor de vlindertjes. Helemaal niks te vinden, dan maar een mooi spinnenwebje in fijn licht.

Ik ging voor de vlinders, maar die zag ik niet. Maar wel tientallen spinnenwebben die vol met dauw zaten en glinsterden in de zon. Wat een magisch beeld! Ik heb wat geëxperimenteerd met de lensbaby en expres gezocht naar een groen takje waaraan een spinnenweb hing voor het contrast. De foto is gemaakt met een sweet 50, 2.8. Voor de sfeer heb ik de witbalans aangepast.

Je ziet bijna de paniek op het gezicht van deze spin; zo lijkt het tenminste. Hier had een windvlaag het web te pakken en begon te trillen. De spin hield zich uit alle macht vast en probeerde zoveel mogelijk schade te voorkomen. De beweging was moeilijk te fotograferen, maar duurde zo'n 3 minuten, dus genoeg kansen gekregen. Hier vond ik de trillingen er wel mooi uitkomen met al die kleuren. En door het tegenlicht kreeg de spin doorkijkpootjes. Na 3 min. was alles voorbij en bleef het web intact

Ik ben iemand die graag scherpe foto's maakt met het onderwerp groot in beeld. Deze foto maakte ik in juni in Australië en ik weet zelf niet wat ik er van moet vinden. Ik zou graag jullie mening horen. Ik ben erg benieuwd. Opbouwende kritiek is welkom.

We waren op zoek naar vlinders om te fotograferen en toen zag ik deze prachtige spin hangen. Languit op de buik in het natte gras leverde deze foto op. De kleuren van de spin harmoniëren mooi met de omgeving.

Wat is het steeds weer fijn om jullie nieuw maandthema te leren kennen mee te nemen tijdens een wandeling in de vroege ochtend. De mist en het spinnenweb een fijne combinatie op deze zonnige herfstdag.

Vroeg in de ochtend op de Ginkelse heide bij Ede breekt de zon door de mist en geeft accent aan de berkenboom. De zonnestralen vormen een soort van spinnenweb; dat in mooi contrast en lijn met het spinnenweb in de heide.

Nadat de mist is opgetrokken blijven er nog voldoende dauwdruppels over om het web van de kruisspin opvallend te doen zijn. Het toont de bewoner in zijn omgeving op een grafische manier.