Kriebelbeestje
Op een warme zomeravond met de Helioslens tussen de bloeiende heide gedoken. Het kleine kriebelspinnetje bewust centraal in beeld gezet, zo past het hier voor mij het beste.
‘s Morgens zag ik een bladluis hangen aan één enkele draad van een spinnenweb, als een stuk wasgoed aan de lijn. Het waaide te hard voor een goede foto. Eind van de middag was de wind wat gaan liggen en ging ik opnieuw kijken. De bladluis hing er nog steeds en leefde nog, maar nu kleefden er kleine witte “stofjes” aan. Eerst was ik teleurgesteld, maar toen ik nog eens goed door de macrolens keek, zag ik dat de stofjes bewogen, en dat het baby bladluisjes waren. Toen besefte ik dat moeder intussen, hangend in de lucht, was bevallen. De kleintjes konden net als zij nergens heen. Een microdrama, dat ik nooit eerder heb gezien. De titel is mede geïnspireerd op de hartvorm van de vleugels. De kleuren in de vleugels ontstaan door het flitsen.
In het eerste lage tegenlicht dat door de bomen viel liet deze hop zich bij het oplichtende spinnenweb portretteren.
Bij onze voordeur hangt een spinnenweb dat vanochtend helemaal vol met druppels zat. Perfect om eens lekker mee te experimenteren. Een koele witbalans vond ik uiteindelijk het beste passen.
Wat is het steeds weer fijn om jullie nieuw maandthema te leren kennen mee te nemen tijdens een wandeling in de vroege ochtend. De mist en het spinnenweb een fijne combinatie op deze zonnige herfstdag.
Nadat de mist is opgetrokken blijven er nog voldoende dauwdruppels over om het web van de kruisspin opvallend te doen zijn. Het toont de bewoner in zijn omgeving op een grafische manier.
Dauwdruppels op een spinnenweb van ongeveer 10 cm doorsnede. Stack van 46 beelden die handmatig zijn scherp gesteld en gestack met Helicon Focus software.
Ochtendzonnetje met dauwdruppels op het spinnenweb. Bewust voor groot diafragma gekozen, zodat er niet of nauwelijks scherpte is, maar wel veel bokeh. De foto is gemaakt met een 50mm lens met tussenring.