Gisteren mocht ik deze Steenuil tegen komen en een leuke serie foto's maken. Heb gekozen voor deze foto omdat de Steenuil hier leek te genieten van het nazomerzonnetje met de vleugels naar beneden hangend aan weerszijde van de boomtak in een fruitboomgaard. Helaas kon ik de uil niet vrij fotograferen zonder boomtakken en/of bladeren.

Alvorens mijn serie van de steenuiltjes af te sluiten wil ik toch nog enkele beelden van de jongen vertonen die de omgeving begonnen te verkennen. Mijn schuiltentje en statief zijn daar 44 dagen blijven staan, heb er uiteindelijk 26 avonden in gezeten om alles op te volgen. Met dank aan de eigenaar van het terrein.

Kon vorige maand een familie steenuiltjes zo uitvoerig fotograferen dat ik het niet kan laten er weer wat van op te laden.

Toen de jonge steenuiltjes de omgeving begonnen te herkennen maar dagelijks nog terug keerden naar de nestholte in de knotwilg.

Van harte gefeliciteerd Luc Meert, je fraaie foto "Jonge steenuiltjes" heeft de ereplaats onder Spotlight veroverd!

Klik hier om de originele foto van Luc te bewonderen.

Op de beelden van de wildcamera verschenen de jongen op 22 juli, nu we een maand verder zijn gaan ze pas de knotwilg definitief verlaten, op een maand tijd heb ik 23 avonden in het schuiltentje gezeten, de familie uiltjes waren zo vertrouwd met dit tentje dat hun witte kalk uitwerpselen erop te vinden waren.

Meerdere avonden hield ik me bij de steenuiltjes bezig met vliegbeelden meer bepaald landingen op de weidepaaltjes. Vanuit schuiltentje.

Ben eigenlijk altijd gek geweest op steenuiltjes, maar denk dat sinds ik met dit projectje bezig ben de terreineigenaar er even gek van geworden is. Overdag werken we samen aan een setting, s'avonds zit ik in mijn schuiltentje terwijl hij alles volgt vanop zijn tuinterras vlakbij, hij timmerde ook al een nestkast in mekaar omdat de knotwilg het weldra zou kunnen begeven. Merkwaardig is dat de eigenaar de volwassen uiltjes kan benaderen tot op 3 meter zonder dat ze weg vliegen.

Wanneer je de kans hebt om een tijdje met steenuiltjes bezig te zijn probeer je ook eens vliegbeelden te maken. Landing op een weidepaal in de buurt van de knotwilg waar 4 jongen momenteel nieuwsgierig een kijkje komen nemen buiten de nestholte.

Van harte gefeliciteerd Luc Meert, je fraaie foto "Steenuil" heeft de ereplaats onder Spotlight veroverd!

Klik hier om de originele inzending van Luc te bewonderen.

Geen enkele vogelsoort heeft me zo blijven bezig houden dan deze steenuiltjes, trouwens altijd één van mijn lievelingsvogels geweest. Vanuit schuiltentje.

Drie maal is scheepsrecht. Heb bewust voor deze uitsnede gekozen om de ogen er uit te laten spingen.

Een paartje steenuiltjes heeft me geruime tijd bezig gehouden. Merkwaardig is dat hun jongen momenteel nog niet uitgevlogen zijn terwijl bij een ander paar in de buurt dit al meer dan een maand geleden is. Op de wildcamera is te zien dat er 4 jongen zijn die soms al eens buiten de nestholte komen te zitten.

Had eerder wel eens een schuilhut gehuurd bij steenuiltjes, wou dit zelf ook wel eens proberen, met de verrekijker op pad om een paartje te zoeken, setting verzorgen, tentje plaatsen... Met dank aan de eigenaar van het terrein voor de toegang en de medewerking.

Een volwassen steenuil weegt gemiddeld 170 gram, heeft een spanwijdte van ongeveer 55 cm en is een behendige vlieger. Dat geldt zeker voor deze steenuil, die af en aan vloog. Het was geweldig om ze twee avonden in Kalmthout (BE) te mogen observeren. Met dank aan Glenn Vermeersch en Marc Slootmaekers.

Steenuilen staan bekend om het liefdevolle gedrag dat ze ten opzichte van elkaar vertonen. Elkaars veren/huid verzorgen, knuffelen of hoe je het ook noemt, komt veel voor in het dierenrijk. Steenuilen zijn er goed in!

Mogelijk is het een spontane reactie op een onvoldoende doorbloeding of zuurstofvoorziening van de hersenen, schrijven wetenschappers. Een andere mogelijke verklaring is dat gapen de spierspanning doet toenemen. Volgens een andere theorie zouden ze gapen om de hersenen koel te houden. Gapen zou ook een vorm van sociale interactie of een uiting van empathie kunnen zijn. Wat het ook is, het gedrag van steenuilen lijkt wat mij betreft op het gedrag van mensen!

En hierbij de laatste uit mijn serie van de Steenuil op mijn vakantie adres. Was wel grappig om te zien dit beeld,de tak van de den zwiepte wat op en neer door de wind en het uiltje ging daar steeds in mee en hield dus zijn koppie stil,dus hij werd lang en kort .

De steenuil heeft veel natuurlijke vijanden. Als een steenmarter hem in zijn schuilplaats ontdekt, neemt de marter het nest in beslag. En dan heb je de wezel die zijn eieren steelt. En de kraaien, eksters en gaaien niet te vergeten. Havik, sperwer en bosuil grijpen hem, als ze de kans krijgen. Hopelijk heeft dit uilskuiken geluk!

Zowel Nederland als België telt zes verschillende uilensoorten: bosuil, kerkuil, oehoe, ransuil, steenuil en velduil. De steenuil is de bekendste en de kleinste uilensoort. Broedt vaak op boerenerven, hier kan een steenuil op een klein oppervlak alles vinden wat hij nodig heeft. Vanaf paaltjes of andere verhogingen zoekt de steenuil naar voedsel. Overdag zit hij vaak te zonnen en tegen de avond, wanneer het nog licht is, gaat hij op jacht. Bron: Vogelbescherming.

Één van de weinige foto's die rechtstreeks zo uit de camera rolde. Zag dan ook pas op de computer het resultaat. Stond dit jaar ook in het blad uilen.

Deze steenuil had mij in de gaten en hield mij scherp in de gaten.

Man steenuil zat lekker op het dak van de stal toen hij belaagd werd door een zwaluw. Of zijn het er twee? Normaal ben ik te laat met afdrukken, maar deze vloog net door het beeld toen ik al afdrukte.

Ogen en blik van een Steenuiltje vind ik echt geweldig, vooral de jonge uiltjes kunnen met zo'n verbaasde en soms zelfs boze blik de wereld in kijken.

Hierbij de tweede foto van de Steenuil in de buurt van het vakantie huisje.

In de buurt van ons vakantie huisje ontdekte ik een familie Steenuil en heb er heel wat uren in gestoken om wat plaatjes te kunnen maken van dit echtpaar met 2 jongen. Hierbij de eerste foto bij een laat zonnetje.

Vreselijk weer, nat, koud, 05.17 uur, bewolkt. Gevolg: hogere iso en lage sluitertijden. Uitslapen dan maar? Nee, mijn passie voor de steenuilen is te groot. Helaas is één van de steenuilen overleden (deze gaat naar Wageningen voor een onderzoek naar pesticiden), van de twee andere jongen, zie ik er nog één. Ik hoop dat er nog meer zijn, toekomst zal het uitwijzen. Vanuit schuiltent en extra camouflage, lens vastgezet en afstandsbediening. Uilen kunnen mij niet zien en horen.

Een intiem onderonsje tussen het vliegvlugge jong en de ouder.

Door de schaduwwerking van de schuilhut werd alleen het kopje van de steenuil mooi belicht.

Meestal ben ik niet zo van de experimenten, maar mijn camera wel! Geen idee of dit aanslaat. 's Ochtendsvroeg met nog zeer weinig licht: lage sluitertijden levert soms grappige foto's op. Canon R6, 600 mm en 1.4 extender. Schuiltent met afstandbediening.