Op 12 november 2013 mag ik voor mijn werkgever, de Nederlandse Spoorwegen, een trein rijden van Zwolle naar Leeuwarden.
Ik rijd langzaam omdat het eerst volgende sein rood is.
Honderd meter voor mij zie ik een vogel - ter grote van een Houtduif - op de rijdraad zitten.
Dichterbij gekomen zie ik aan de tekening van de vogel dat het hier niet om een Houtduif gaat.
Als de vogel – omdat de trein steeds dichterbij komt – zijn kop naar mij draait kan ik duidelijk de naar voren gerichte, felle gele ogen zien en weet ik dat het niet om een duif maar om een uil gaat.
Het blijkt een zeldzame Sperweruil - Surnia ulula te zijn. Als ik geluk heb kan ik hem later misschien vast leggen. Het is me uiteindelijk gelukt. (en nog duizenden met mij)

De boer bij wie de Kerkuilen in de stal zaten was niet blij met de vogels. Ze trokken de rietenkap van de boerderij kapot om een nest te maken. Gelukkig kon de uilenwerkgroep en nestkast plaatsen zodat het probleem opgelost kon worden.