Om de dag werd er gewisseld van plas, de ene dag de vijver met watergentiaan en dan weer de plas vol waterkastanje. Daarbij was het licht in de vroege ochtend uiteraard altijd anders dan in de late namiddag/vroege avond. Genoeg mogelijkheden dus voor volop afwisseling. Dit dodaarsje trof ik tussen de gele bloemetjes van de watergentiaan.

Ik ben dol op die kleine dodaarsjes, maar die kleine opdondertjes laten zich niet makkelijk fotograferen, voor je 't weet zijn ze al weer ondergedoken en komen ze tientallen meters verderop weer boven water. En als je ze dan hoort.... een soort gehinnik, alsof ze je uitlachen! Voor het maken van deze foto gaf ik ze de kans niet om me uit te lachen, ik heb me verstopt onder een camouflagekleedje en rustig aan de waterkant liggen wachten, en ja, dan komen ze echt wel een keer op de goede plek boven water.
Bewolkt weer, ruim belicht, dan wordt het water lekker fris wit.

Ze zijn druk met hun jongen maar de omgeving wordt regelmatig gescand.

De Dodaars duikt vaak onder water en komt als een duveltje-uit-de-doos op onverwachte plekken weer boven, ze kunnen je uren zoet houden. Ik zag de mooie herhaling van de reflecties van het riet en heb gewacht tot hij zich daar een keer liet zien.