Een heel dun takje boog voorover en gaf deze baby engeltjesvleugels. Het takje was zo dun dat alleen de blaadjes overbleven in de foto. En precies op de juiste plek.

De houding van deze baby deed me denken aan Pino van Sesamstraat... Deze jonge mus werd na het uitvliegen in onze tuin 'neergezet' door de ouders. Samen met een 30-tal broertjes, zusjes, neefjes en nichtjes. Het leek hier wel de dagopvang. De houding van de mus is hier niet het vragen om voer, maar de ontdekking van z'n eigen lichaam. 'Waar zijn die dingen voor aan beide zijden?' Even later kreeg ie door dat die pluisjes jeuken en begon zichzelf netjes te plukken. Elk half uur kwamen de ouders ook langs voor de voedselverstrekking. 2e upload; het oog is wat verscherpt. Uiteraard is dit een crop, maar niet overdreven (tuintje is maar 4 meter). Ben benieuwd of ze dit jaar ook hier komen. Er zitten nu nog ca. 15 kids van vorig jaar te wachten.

Afgelopen jaar weer hondenhaar gespaard voor het nestseizoen (muv de periode dat er tekenpillen oid bij de hond nodig zijn; dat gif is niet goed voor jonge vogeltjes) en opgehangen aan de vijgenboom in een lege verpakking Kaapse goudbes die je in december in de supermarkt ziet. Rekje volgemaakt. Deze pimpelmees maakt er dankbaar gebruik van. En hij was niet de enige; er kwam zelfs een kauw die haren uit het doosje trekken.

Deze leukerd is 1 van de vaders van vorig jaar. In gedrag worden de kinderen zodra ze zelfstandig zijn, in onze tuin 'gedumpt'. De ouders gaan dan verder met hun eigen leven. De jongen van vorig jaar zitten hier de hele dag door. Ze slapen hier niet, maar zijn er toch ca. 4 uur per dag. En de jongen van vorig jaar zijn nog niet toe aan gezinsuitbreiding; ze zijn baldadig en maken wat ruzie. Op de foto spreekt de mus z'n kroost toe vanaf de carport van de buren. Ben benieuwd hoeveel nesten er dit jaar hier neergezet gaan worden; vorig jaar kwam ik op 29 mussen tegelijk.

Het koppeltje pimpelmezen in m'n voortuin is druk in de weer met de toekomstige gezinsuitbreiding. Het mannetje snapt inmiddels dat hij nu het vrouwtje moet voeren en doet dat regelmatig; al is het me nog niet gelukt daar een foto van te maken. Hier zoekt ie in de Japanse esdoorn naar insecten. Die zitten er heel veel. 2x per jaar is de esdoorn een walhalla voor mezen. Eind herfst leggen insecten eitjes in de oksel van het afgevallen blad en in de lente komt de nieuwe lichting daar ook weer uit. De pimpelmees houdt alles graag voor zichzelf; koolmees en staartmees wordt snel weggejaagd. Moeilijk om de foto te maken; stilhangen is er niet bij en het meesje gaat razendsnel alle takjes af. En voor de telelens was ie eigenlijk te dichtbij.

2 Pimpelmeesjes hebben verhuisplannen voor de mogelijke gezinsuitbreiding; ik zeg hier 'mogelijk' want al 2 jaar op rij doen ze net alsof bij ons getimmerde vogelhuisje en komen ze er toch maar niet in. Mezen hebben nl. ook altijd een zgn. 'schaduwnest'. Hebben 2 huisjes op het oog, verbouwen de ingang, en maken pas daarna hun uiteindelijke keuze. Op deze foto zit er 1 binnen, de ander moet wachten. Leuk dat het licht ook precies valt op dat uitstekende veertje aan de zijkant.

Al een poosje zijn 2 pimpelmezen het houten huisje aan het verbouwen om er eventueel in te trekken voor gezinsuitbreiding. Op een gegeven moment gaat het vrouwtje dan het mannetje checken op goede vader skills. Ze beweegt dan snel met de vleugels alsof ze een babyvogeltje is. Het is dan de bedoeling dat het mannetje haar eten komt geven. Hij wordt dus al opgevoed door het vrouwtje om het straks goed te doen.

We hebben in Zuid Limburg maar heel even sneeuw gehad deze winter. Gelukkig toch nog wat plaatjes kunnen schieten. Vinken laten zich regelmatig zien bij het voerplekje bij onze keuken. Ze zijn wat afwachtender dan de kool- en pimpelmezen waardoor ze vaak fijn poseren in de takken van de omringende bomen.

In de tuin doet deze merel zich tegoed aan het uitgesteld voedsel wat pas in de winter zachter wordt en daardoor beter eetbaar. Door de sneeuw wordt het contrast tussen de merel en het sneeuw extra benadrukt.

Elke vogel telt Wie een vogelvriendelijke tuin heeft met inheemse biologische planten en op de juiste manier bijvoert, ziet veel vogels in de tuin. Daar heb je natuurlijk de hele winter het plezier van.

Dit roodborstje betrapt in de tuin toen met z'n snavel in de sneeuw pikte

Rijd ik m'n burostoel even achteruit en kijk uit het raam; zit deze mus zich mooi op te tutten. Camera lag al op het buro dus dat ging snel. Het late middagzonnetje viel precies op haar kop. Als ze haar ogen open had gehouden had ze me kunnen zien want geen gordijnen en luxaflex omhoog. Soms heb je even mazzel.

De jonge mussen van dit jaar zijn al wat groter geworden; al zie je hier nog steeds wat pluisjes tussen het verenkleed. Na al die regen was die ene dag met zon een welkome afwisseling. Deze man mus is blijkbaar de hoogste in rang; hij mag op de hoogste tak zitten. En ik kreeg eindelijk de gelegenheid om een mus 'vrij' in mooi licht te fotograferen. Met dank aan de witte verbouwing van de overburen (mooie achtergrond).

Net of ie als winnaar uit de bus komt... Deze nog zeer jonge huismus (nestje van begin oktober) heeft blijkbaar nog wat kalk nodig; de schacht van de eksterveer wordt grondig ontdaan van alle kalk. Was wel komisch om te zien, want die veer is veel te groot om goed vast te houden. Ze is dan ook voorover gevallen over het pindakaashuisje waar ze op zit, maar liet haar 'prooi' niet zomaar afpakken door een ander.

Pas laat op de middag ging deze huismus in bad. Het is dan zaak om snel weer op te drogen; natte vogels vliegen wat moeilijker/minder snel. En dus is dat gevaarlijk. Het takje waar nooit een vogel op zit (veel te dun) werd nu gebruikt om snel te kunnen drogen. Op deze foto drapeert de mus zichzelf als het ware om de tak heen en zet z'n veren uit.

Tsja; ik gooi wel es wat vogelvoer in m'n tuintje voor al die leuke musjes. De torteltjes weten die ook te vinden inmiddels. En nu zijn er jonge duifjes (ja; ze zijn wat laat met de kinderen). Die landen niet altijd hoe het moet (in de tuin of op de stoep) maar nemen de auto van de buren als opstapje. Zullen ze blij mee zijn. Kwam erachter dat dit een jonge duif is door het geluid; dat klinkt als een fluitketel waar de dop niet goed op zit. Heel apart.

In 3-5 dagen tijd moeten de net uitgevlogen musjes alles nog leren. En moeten ze hun pluisjes snel kwijt zien te raken. Blijkbaar jeukt dat nogal. Deze baby is bezig de pluisjes rondom de pootjes te verwijderen. Is erg leuk om naar te kijken want ze zijn nog erg onhandig en vallen regelmatig van een tak af.

De huismussen nestjes zijn weer uit en drie hele nesten werden naar ons tuintje gebracht. De kleine musjes kunnen dan al goed vliegen, maar zijn afhankelijk van vader om te kunnen eten. Ze krijgen 3-5 dagen om alles zelfstandig aan te leren. Het onderste musje is nog een echte baby en probeert eten te bedelen bij haar iets oudere zusje; haar vleugeltjes klapperen ongeduldig heen en weer. Maar van ouder zusje krijgt ze niks.

Wellicht ten overvloede; 'mijn' huismussen vliegen gewoon vrij rond hoor. Het klimrek is bedoeld voor de klimplanten. Maar wordt goed gebruikt door alle tuinvogels. Deze jongedame kwam even vlakbij om te kijken of er nog iets lekkers in de buurt lag.

Deze huismus kijkt naar de lichtshow van de jonge rozenblaadjes in de wind. Terwijl ze zelf geniet van het voorjaarszonnetje. Ben zelf wat aan het spelen met ISO-waardes en wilde een donkerder effect bereiken.

De staartmees keek even als een volleerd model over z'n schouder. Hij was bezig de knoppen te openen van de Japanse esdoorn en de lariks. Knop open, fris nieuw blaadje komt eruit. In het geval van de lariks is dat dan een rozetje naalden. Het mooie contrast in blauw is van de afvalcontainer van de overburen... maar kleurt hier prima bij.

Een actief roepende pimpelmees voor het gevaar van 'een verbouwing aan de overkant'. En dat maakt hier ook de mooie achtergrond; zon op een gevel, een zilverkleurige steiger en een paar nieuwe kozijnen met glas. Nooit gedacht dat zoiets voor rust kan zorgen in een foto.

Dit is de waarschuwing van de pimpelmees voor een naderende ekster. Je zou het geluid bij de foto moeten horen... Deze dappere pimpelmees besloot hier niet te vluchten, maar heel hard tegen de ekster te schreeuwen; en dat hielp. De ekster vloog (half doof) alsnog weg.

De houding van de mus in combinatie met de 2 takken deed me aan een paradijsvogel denken. Hij zat ook wel keurig als model en de achtergrond werkte ook al mee.

Met een vijgentak boven haar hoofd kijkt deze jongedame vanaf de rozenstruik reikhalzend uit naar de lente; fijn dat ze even 'vrij' ging zitten. De mooie kleuren zijn van de gevels van de overburen en de groene vlek links is een kerstboom die klaarligt om afgevoerd te worden. Fijn om te weten dat alledaagse lelijke dingen onherkenbaar mooi kunnen zijn in een foto.

Deze huismus had een zware dag met al die regen. Evenals die andere 18 in m'n minituintje. 2e upload; met dank voor de tips om eea wat sprankelender te maken. De 2 druppels op de tak gingen daardoor wel clippen dus heb ik die met kloonstempel gedempt. En gelijk even 1 takje boven het oog verwijderd.

Foto gemaakt vanuit de kamer door het glas.

Mijn kleinkinderen onthielden altijd het verschil tussen de koolmees en de pimpelmees: de koolmees heeft een zwarte pet...en de pimpelmees een blauwe. Het is trouwens één van mijn lievelingsvogels in de tuin.

Vanmorgen...prachtig licht. De pieris bloeit heel kleurig. En de pimpelmees ging precies op de juiste plek zitten. Voorjaar! Als ik nu luister naar de geluiden buiten lijkt het hier wel herfst trouwens😪

Eind vorige week dacht ik dat we afscheid hadden genomen van de winter....maar ik vind het nu wéér zo guur buiten. Op ons wintervakantie adres zien we allerlei vogels die we thuis niet hebben....superleuk is dat. Maar we hebben er ook wel "thuisvogels".... en door de sneeuw kan ik dan écht andere foto's maken dan thuis. Daarom even een gewoon (buitenlands) tuinvogeltje....in Kampen eigenlijk wel mijn favoriet....het is zo'n mooi fotomodelletje (vind ik)