De appelvink stond al een tijd op mijn lijstje. In de vogelhut waar ik deze foto heb gemaakt waren er plenty aanwezig. Dit vogeltje zat lekker in de schaduw en het licht viel net op zijn koppie.

In en rond de coniferen van het landhuis bij Herxen zitten soms wel honderd Appelvinken. Dat wil nog niet zeggen dat je ze makkelijk op de foto kan zetten. Je moet soms uren wachten tot ze op de buitenkant van de bomen, mooi in het licht, zaadjes gaan zoeken en dan moet je snel zijn want ze zijn zo weer weg.

Iets minder gekleurd dan in het voorjaar maar ook deze Vink mag er zijn.

Bij dit plasje verschillende zangvogels zien badderen.

Hoewel de Gele kwikstaart niet op de oever te zien is wordt hij wel weerspiegelt in het water. Je zou beginnen te geloven in spoken zo.

Deze Goudvink laat zich de besjes lekker smaken.

Ik kon net 1 foto maken en toen was hij weer weg. Thuis zie je dan pas dat het zwart er mooi uitkomt en dat er een lichtje in het oog zit. Achtergrond misschien wat druk maar zo zitten ze nu eenmaal en de Goudvink komt er goed los van.

Kwam even drinken.

Dit vinkje hupte over de grond op zoek naar de gevallen zaadjes van de zaaddozen van de doornapel.

Keep man in de winter. Op dit moment massaal uit Scandinavië op zoek in Nederland. Noordelijke tegenhanger van onze gewone vinken.

Juveniele appelvink in reflectie.