Naast vele sepia's (soms wel tientallen in 1 duik) kwamen we de afgelopen duik ook een zeepaardje tegen in de Oosterschelde.
Deze zat tegen het wier aan dat groeit op de vele sepia stokken. Sepia stokken zijn bamboe achtige stokken die duikers neerzetten waarop sepia's hun eieren afzetten. Zo helpen de duikers de sepia's een handje bij de voortplanting. Zeepaardjes maken ook graag gebruik van deze stokken.

Eind augustus ruim een halve dag besteed aan de visarend. Urenlang was de actie eigenlijk te ver weg voor een goede foto totdat deze visarend met een flinke vis de goede kant op kwam vliegen. De visarend kwam recht op het riet af dus dat verklaard de iets donkerdere stukken in de voorgrond.

De zeearend vliegt met de gevangen vis weg naar de top van de bergen. Ik had erop gegokt dat hij na het vangen van de vis langszij zou komen zodat de bergachtige achtergrond ook op de foto zou staan. Ik stond hier op het bovenste achterdek te wiebelen. Leuk dat ie langsvloog.

School sardines die als één samenwerken om niet gepakt te worden door een roofvis.

De aalscholver had wel zin in een vis(je).

Ondanks 26 jaar lang duiken had ik nog nooit een Manta rog gezien. Afgelopen november in Raja Ampat was er gelukkig een manta aanwezig op de zoveelste duikplek de afgelopen jaren met vergelijkbare namen zoals Manta reef ;-). Deze Oceanic Manta is iets van 3,5 a 4 meter lang over de lengte van de vleugels. Flitsen op deze grotere afstand onder water werkt niet. Gelukkig was het relatief ondiep en zie je nog iets van de kleuren terug.

De blauwe reiger wacht tot er een visje mee de stroom af komt drijven.

Het Denise pygmee zeepaardje, een relatief zeldzaam pygmee zeepaardje soort. Pygmee zeepaardjes leven in grote waaierkoralen, waar ze perfect op lijken. Inclusief het staartje zijn ze niet groter dan 2,5 centimeter. Gekruld met de staart om een takje van het waaierkoraal zijn ze niet groter dan 1 a 1,5 centimeter. Zonder lokale duikgids niet te vinden. De gids wees het mij aan, maar het duurde nog 10 seconden voordat ik het zeepaardje zag. Dan nog door de lens zoeken om het terug te vinden.

Na een succesvolle duik vliegt de visarend met een luide kreet weg. De buit stevig in de klauwen. In een boom verderop werd die vakkundig uit elkaar getrokken en naar binnen gewerkt.

Net terug uit warm en zonnig Schotland. Een mooie ochtend met jammer genoeg weinig licht visarenden mogen fotograferen.

IJsvogel met vis. Verbeterde versie.

Vis in chocoladevla. Je moet er maar zin in hebben. Deze grote zaagbek zwom volgens mij bewust naar dat ene stukje waar veel zon stond. Door de warmte van het water zou de vis daar ook zwemmen? En dat klopte; heb er in die 5 minuten tot 3 keer toe 1 uit zien halen. Uiteraard bleef ik zo stil mogelijk staan. De honger was blijkbaar groter dan de angst.

Een reiger in de ochtendzon aan het vissen. En beet. Geluk voor de reiger, pech voor de vis. (de geelzweem eruit gehaald).

Zilverreigers zijn uiterst schuw. Deze is gefotografeerd vanuit een schuilhut en door het spiegelglas aan de rand van een waterplas, waarbij het maar afwachten is welke vogelsoorten er komen omdat er niet wordt gevoerd. Door een vissende zilverreiger te volgen en 'door te drukken' bij de actie hoop je natuurlijk dat er dit soort beelden tussen zitten. De ook aanwezige grauwe ganzen op de achtergrond vormen denk ik een welkome aanvulling.

In Egypte doken we langs het rif toen plotsklaps een school zilverachtige vissen aankwam. Voor we het wisten zaten we midden in deze grote school. Continue de bek open, waarschijnlijk om het plankton uit het water te filteren voor voedsel. Een mooi gezicht.

Nu met meer contrast. Ook dit jaar weer veel zeepaardjes aanwezig in de Oosterschelde. Soms zijn ze goed verborgen, deze kwam onverwacht aan de onderkant van een sepia stok te voorschijn.

En hier dan een foto van de Visarend die kwam aanvliegen en neerstreek op de lantaarnpaal.

Deze Visarend had een harder gevangen in het Noordzeekanaal,waarbij de Ekster probeerde een graantje mee te pikken. Prachtig moment.

Zeepaardjes worden steeds vaker gezien in de Oosterschelde. Gisteren vond ik er in 1 duik maar liefst 4. Twee daarvan zaten bij elkaar en begonnen een soort dansje te doen. Enorm beweeglijk de zeepaardjes gingen alle kanten behalve bij elkaar ;-) Op de foto steeds maar 1 zeepaardje scherp zoals deze. Geen idee wat het dansje inhield, wellicht een parings- of begroetingsdansje? Zeepaardjes zijn monogaam en vormen vaak een duo voor het leven. Bijzonder om te zien in onze Oosterschelde.

Spookfluitvissen zitten in de delfde familie als Zeenaalden en Zeepaardjes. Deze zwom tussen wat plankton/alg dat je als ronde cirkeltjes opgelicht ziet. Maar past op de foto wel bij de bont gekleurde spookfluitvis

Een Pygmee Zeepaardje, en klein zijn ze. Niet groter dan de nagel van je pink. En goed gecamoufleerd, ze lijken precies op het zachte koraal waarin ze zitten. Zonder gids niet te vinden, die vinden er dan ook meteen drie in een stuk zacht koraal ;-)

In de winter en het voorjaar zijn er Snotolven te zien in de Oosterschelde. Ondanks de tropisch aandoende kleuren is het een echte koud water vis. Zodra het voorjaar richting de zomer gaat en water warmer wordt vertrekt deze vis weer. De jonge Snotolven groeien op in het relatief warme water. Deze foto is van een paar jaar geleden.

Ook 2023 was een goed zeepaardjes jaar. Op vele duikplaatsen in de Oosterschelder zijn door duikers zeepaardjes gezien. Ook ik had het geluk er een paar te vinden, waaronder deze. Twee zeepaardjes zaten een aantal weken lang op ongeveer dezelfde plek en waren daardoor makkelijk terug te vinden.

Rond het noordelijkste puntje van Lewis (the Butt of Lewis en Port of Ness) stikt het van de zeevogels omdat de zee er rijk is aan voedsel. De sterns pikken de visjes vakkundig uit de branding.

Van papegaaiduikers met hun bek vol vis had ik al veel foto's gezien op internet, maar dat alken daar net zo goed in zijn had ik nog niet in de gaten totdat ik in de haven van Port of Ness in het noorden van Lewis deze alk driftig bezig zag.

Voordat de vis er in 1keer naar binnenglijdt, wordt hij onderworpen aan een ritueel waarbij het niet zachtzinnig gaat. De vis wordt een paar keer hard tegen de tak geslagen.

5 Ochtenden om 04:30 opgestaan, om optijd en niet te verstoren, de ijsvogels te fotograferen. Deze fam. kwam samen op de tak, moeder links het jong in het midden en pa rechts die de prooi komt brengen. Helaas kon ik niet verder naar achteren, om moeder wat meer ruimte te geven. Ik had zeker geen 3 verwacht en zeker niet dat ze zover van elkaar af zouden zitten. Boven het water.

De Botervis, een lang en dunne vis van zo'n 20 centimeter lang. Heet zo vanwege zijn zeer glibberige huid. Vaak schuw, maar deze stak zijn hoofd uit zijn schuilplaats. Het flitslicht viel mooi op het oog (exif geeft altijd 'no flash fired' aan, maar ik flits altijd onder water).

IJsvogel heeft zojuist een vis gevangen en is bezig om hem te verorberen wat een heel gevecht is.

Iets opgelicht en groenzweem verminderd. In de winter en vroege voorjaar kan je de snotolf vinden in de Oosterschelde. Een echt koud water vis. Deze was zo'n 40 cm groot. Met de zuignap onderaan zijn lichaam heeft deze snotolf zich vastgezet op het wierblad.