Vandaag naar het Reggegebied geweest om weidebeekjuffers te fotograferen. Ik vond er maar weinig totdat ik na ruim twee uur rondlopen terugkwam bij de auto. En zowaar....tegenover de parkeerplaats zaten er minstens honderd bij elkaar. Deze had ik overigens al iets eerder gefotografeerd, op een plek waar er een stuk of tien zaten.

Deze zweefvlieg bleef boven deze bloem cirkelen waarop een honingbij zich tegoed zat te doen aan de nectar. Hij kwam steeds weer terug waardoor ik kon oefenen met de sluitertijd. Ik wilde de beweging van de vleugels vastleggen maar als je een te korte sluitertijd instelt, dan zie je de vleugels niet meer.
Achteraf gezien had het diafragma iets kleiner gekund voor meer scherpte.

Deze huisvlieg is aan het bubbelen. D.w.z. een druppel water die al in de slokdarm zat, komt weer omhoog in de mond en wordt weer opgezogen.

Een prachtige majestueuze vogel die oooo zo snel voorbij scheert met zijn grote vleugels.

Het viel niet mee om deze Visdief in vlucht te fotograferen. Hij was aan het badderen en ik zat te wachten tot ie op zou vliegen, maar dat duurde en duurde en duurde (minstens 10 minuten) om dan de concentratie zolang vast te houden is erg lastig. Maar gelukkig toch deze foto aan overgehouden.

Altijd genieten van die machtige grote vleugels, zeker vlak voor ze landen.
Het ziet er altijd zo "traag" uit, maar dat is het zeker niet.

Een vlucht goudplevieren is van verre al te herkennen aan hun vlieggedrag. Prachtig in formatie, minstens zo spectaculair als een zwerm spreeuwen.

Meeuwen aan het vissen bij de branding.

Een ooievaar die net opgevlogen is vanaf een hoge boom tijdens de fotodag in Schalkwijk.

Tijdens een sneeuwbui kon ik deze foto van de Kokmeeuw maken. Omdat het overal wit was, had ik besloten er een highg-key opname van te maken.

Majestueuze vogels zijn het om te zien en dan denk je dat ze zo langzaam zweven, maar als ze dan vlak boven je zijn blijkt het gewoon heel, heel snel te zijn.

Kennelijk konden de naamgevers niet beslissen wat dit nu eigenlijk voor een insect is. Deze bleef even stil staan in de lucht, vlak voor me. Net lang genoeg om een foto te maken.

Vanmiddag naar de Eempolder geweest. De meeste grutto's en tureluurs vlogen wat hoog, dus gewacht tot er vogels vlogen die niet de lucht als achtergrond hadden.

Vorige maand in de hut in Marken gezeten en genoten van de vele Grutto's. Deze Grutto probeerde te landen op een vrouwtje.

Dambordvliegen zijn niet erg geliefd, ze komen vaak voor op rottend vlees. Maar met hun rode ogen zien ze er best mooi uit.

Alleen het geluid al van zo'n grote vlucht goudplevieren is prachtig. En dan kantelen ze net allemaal even hun vleugeltjes naar het licht,.... genieten dan.

In een donker stukje tussen de planten probeerde ik iets te fotograferen; en zag ineens deze mooie vlieg landen op het appelboompje. Gauw op de foto gezet zonder naar de instellingen te kijken. Bijna het hele beeld wit. En een heel mooi insect te pakken inclusief de bloesem. Lijkt nu wel of ze tussen de wolken zweven.

Oef... wat zijn ze snel he. Gewoon geduld hebben, de aanhouder wint, alleen veel veel plaatjes om uit te zoeken.

Ze blijven mooi, lepelaars in de vlucht, bij een landing. Mijn voorkeur gaat dan altijd uit naar een frisse High Key setting.

Wat een schitterende synchronisch vlucht van deze twee Canadese ganzen, prachtig om te zien vond ik. Samen op weg om voor het nageslacht te zorgen.

Ik had geluk bij deze foto,omdat ik een hele lage sluitertijd had omdat ik geen tijd meer had om camera in te stellen. En toch is het koppie scherp gebleven.

Ik zat op dat moment aan een kanaal in de awd op mijn driepoots krukje. Dat doe ik wel vaker en dan maar wachten of er eventueel iets onverwachts gebeurt. En ja hoor,ik zag deze al aankomen ovwe het water in mijn richting en vlak voor mij maakte zij een scherpe bocht naar links.

Opnieuw aangeboden. Hij stond rustig te foerageren in het water ,maar plotseling schrok hij ergens van en ging er vandoor.

Dit insect doet me in deze compositie denken aan De Denker van Rodin. Misschien dat ene pootje dat gebogen onder de kin uitkomt... Het is een vliegje dat thuishoort bij de zogenaamde wappervliegen. In 1820 voor het eerst wetenschappelijk gepubliceerd door Fallen. Meer info is er niet van. In de foto een fijn kleurverloop van groen naar rozeachtig links.

Dit is een moeraspendelvlieg; wie kent 'm niet? Het is een soort zweefvlieg. Wikipedia weet ook niet veel méér dan dat. Deze vlieg was druk aan het werk in de wildebloementuin en z'n ogen zaten vol met stuifmeel. Waarschijnlijk dan ook een vergissing om op een touw te landen. Het zicht was vast wat beperkter dan normaal.

Geen idee dat deze naam zou kunnen bestaan voor een insect. Maar goed, het zij zo. Hoort thuis in een bloemenveld, niet op de hemelse bamboe. Maar wel een mooi insect met hele grote ogen. En bleef ook nog even braaf stilzitten voor de foto. De kleurencombinatie met avondzon vond ik wel mooi.

Op de Fotodag van DDN mochten we lekker fotograferen in de tuin van Ronald en Ina Bergkamp. De kattenstaart is een geliefde plant voor insecten. De lila-roze bloemen zijn ook voor deze zweefvlieg heel aantrekkelijk.

"Klein stukje vliegen en ik voel me op vakantie; ben nu in Toscane." Dankzij die snorzweefvlieg kon ik toch nog een foto maken van de Toscaanse jasmijn in m'n tuin. Had dat al eerder geprobeerd maar wat is die bloem niet-fotogeniek. Zo vond ik hem wel mooi.

Was wat aan het oefenen met de macrolens. Deze gewone grashalmdansvlieg had blijkbaar dorst en waagde zich aan een bloem van de Japanse kornoelje.

Een zwarte stern stond al lang op mijn wensen lijstje en dan ook nog eens vliegend voor de vegetatie in plaats van in de lucht. Blij mee.