Ganzen bij zonsopkomst bij de vuurtoren "het paard van Marken".

Al om half drie in de middag kleurde de lucht prachtig. Een winters lichtpuntje. Het was een mooi gezicht, de brandganzen op de goede plek te zien vliegen. Ik heb eentje verwijderd, die tegen de rand aanvloog.

Waarschijnlijk niet iedereen zijn cup of tea, maar ik word er erg blij van. Gisteren een paar uur in de polder bezig geweest met lange sluitertijden op vliegende vogels, een vak apart. Deze wil ik graag met jullie delen. Weer een stapje verder de ladder op van mijn creatieve fotografie.

Twee zielen een gedachte! Ook mijn laatste upload voor het maandthema stond gepland als een zilverreiger, zonder dat te weten van dat dit ook het geval was voor Loes.

Majestueuze vogels zijn het om te zien en dan denk je dat ze zo langzaam zweven, maar als ze dan vlak boven je zijn blijkt het gewoon heel, heel snel te zijn.

De torenvalk zat geduldig op het hekwerk de omgeving te verkennen. Bij het naderen van een fietser besloot hij toch weg te vliegen en kon ik dit moment vastleggen. Opname gemaakt in de Eempolder waar veel torenvalkjes te zien waren.

Genomen vanaf de Zuidpier bij IJmuiden. Lekker snel over het water spattend voor de aalscholver de lucht in ging.

Kokmeeuwen in winterkleed vind ik toch wel mooie beestjes. En als het dan lukt om te pannen met een lange sluitertijd en de dynamiek van zowel vleugels als de achterliggende zee in beeld te krijgen dan wordt ik daar wel blij van.

Een kokmeeuw in winterkleed vind ik altijd veel interessanter als met zijn zomerjasje aan. Misschien maar een gewone meeuw, maar zo met de vleugels en de veertjes open toont hij toch voor mij zijn ware schoonheid met al die gradaties wit, zo zwevend boven de Noordzee.

Op de valreep nog maar een vlindertje. Oef wat zijn die snel, dus gewoon veel geduld hebben en wachten op het juiste moment.

Deze groep grutto's gaven af en toe een mooie luchtshow, die er om vroeg om te pannen met een langere sluitertijd. F/40 .. tja.. deze slimmerd had geen grijsfilter bij zich �

Toch wel een van mijn favoriete weidevogels, ik vind ze zo gracieus, zeker als ze vliegen.

Dit slobeenden stel landde synchroon op een watertje tijdens ons moderatoren uitje op de Markerwadden. Misschien wel kontjes, maar wel mooie kontjes met de pootjes zo als landingsgestel.

Vorige maand in de hut in Marken gezeten en genoten van de vele Grutto's. Deze Grutto probeerde te landen op een vrouwtje.

Afgelopen zondag heb ik een heerlijke middag vertoeft op de Markerwadden met collega moderatoren. Deze gele kwik was druk bezig om voer te verzamelen voor de kleintjes. Hoog in de lucht werden allerlei acrobatische tours op hoge snelheid uitgevoerd, vandaar een grote crop. Versie 1 kwam niet door de keuring... Ook van mij wordt er wel eens wat niet geplaatst😁. Geheel anders en opnieuw bewerkt dan versie 1, hopelijk redt deze het wel, want de actie en pose zijn natuurlijk wel gaaf.

De paring van de grutto is altijd een heel ritueel, waarvan het vastpakken van de nek van het vrouwtje een prachtig actie moment is.

Alleen het geluid al van zo'n grote vlucht goudplevieren is prachtig. En dan kantelen ze net allemaal even hun vleugeltjes naar het licht,.... genieten dan.

Oef... wat zijn ze snel he. Gewoon geduld hebben, de aanhouder wint, alleen veel veel plaatjes om uit te zoeken.

Een foto die ik gister heb gemaakt en die ik op de valreep wel vind passen voor het maandthema. De ganzen vliegen door de rookpluim van een tuinderskas, beiden in tegengestelde richting bewegend. Ik heb geprobeerd het beeld wat te dramatiseren door er een extra korrel in toe te voegen.

Panning techniek gebruikt met langere sluitertijd om de beweging van de vleugels te verkrijgen.

Deze zilverreiger voelde zich zichtbaar niet meer veilig en nam de poten.

De Amerikaanse fregatvogel is ongeveer 97-100 cm lang en heeft een spanwijdte van 241 cm. Mannetjes lijken sterk op de evengrote grote fregatvogel, ze zijn volledig zwart en hebben een rode keelzak. Wanneer de zon weerkaatst op de veren, lijken ze paars te zijn. Vrouwtjes zijn ook zwart en de kop en de keel zijn zwart, maar hun borst is wit. Bij juvenielen is de kop ook wit. Dit is dus denk ik een juveniel vrouwtje. Ze cirkelen altijd heel hoog in de lucht, maar deze kwam gelukkig eventjes wat dichterbij om de boel te bekijken. Soms mag je wel een beetje geluk hebben.

Nog nooit eerder had ik een paring van de ijsvogel meegemaakt, maar afgelopen zondag werd ik tijdens 3 uur spotten getrakteerd op 4 paringen en 6 visoverdrachten. Een feestje om te zien, maar oef.... wat gaat dat allemaal snel. En vaak zitten ze dan net op de verkeerde plek voor de fotograaf, of heeft het vrouwtje haar kopje achter een tak verstopt. Met deze opname van het mannetje in de vlucht - alvorens de paring begint- , ben ik blij. Gefotografeerd van achter een kijkwand, langs een openbare weg.

Vijf vale gieren hoog in het gebergte bij de kloof van Caminito del Rey in zuid Spanje (Andalusië). Het lijkt allemaal niet zo ver en groot, maar aan de bomen op de rotsen kan je de proporties wel een beetje af zien. De spanwijdte van deze gieren is tussen de 2 en 3 meter. Misschien niet zo'n hele spannende en zeker geen creatieve foto, maar wel eentje die ik toch graag wilde laten zien, gewoon als een mooie stukje van de natuur.

De lepelaars zijn weer druk in de weer met heen en weer vliegen om hun nesten in de bomen te bouwen. Je moet wel geduld hebben, want gister zaten ze 1.5 uur te suffen voor er eindelijk eens wat actie vertoont werd. Maar dat was dan meteen ook Gallery Play.

Vandaag was er een strak blauwe lucht en hard licht, niet de perfecte omstandigheden om te fotograferen,maar als de grutto's dan en masse hun buik naar je toedraaien blijft het een prachtig gezicht, zeker met de roep grutto.... grutto erbij. Vandaag zijn er 165 exemplaren geteld bij deze plas en er komen er nog steeds bij. Heerlijk geluid om weer te horen, het voorjaar komt er aan.

Gister was een behoorlijk bewolkte dag en de vogels lieten zich bij mondjesmaat zien, maar deze dame tafeleend maakte dat wel weer goed.

Tijdens de fotowandeling op de Zuidpier waren de vogeltjes niet heel massaal aanwezig, maar de paarse strandloper mochten we toch fijn een aantal keren zien.

Natuurliefhebbers: Sorry! Dit is een foto van opgeschrikte strandlopers en ik ben me bewust dat ik mijn eigen ethische grens wel benaderde. Op 10 meter afstand bleef de groep nog op het strand rusten, maar dat ik ging liggen vonden ze toch te eng. Ben ik nu een slechte natuurfotograaf?

Gewoon maar een spreeuw, maar van dichtbij en in het juist jaargetijde zo mooi van kleur.