Plaatslijk, op plekjes met bloeiende bloemen o.a. Kleefkruid, kon je meerdere Keizersmantels aantreffen.

Normaal zijn de aurelia’s oranje gekleurd. Deze is zo donker dat het op rood begint te lijken. Omdat de vlinder de boven vleugel zo mooi hoog spreidt is de onder vleugel ook helemaal zichtbaar.

Je wist niet waar je kijken moest zoveel Tweekleurige parelmoervlinder vlogen er over het bergpad. De ene nog mooier dan de ander. Prachtig.

Leuk aan deze foto is dat de vlinder op de onderkant van de bladeren zit maar toch van boven gefotografeerd is.

Soms gaan ze gelijk op het goede plekje zitten. Prettig voor de fotograaf.

Net voor een weekje Duitsland weigerde mijn 50 mm. macro lens zijn diensten. Dan maar vlinders fotograferen met mijn 135 mm. Het lijkt wel of de bloembladen de vlinder net als een vleesetende plant willen vangen.

Terwijl ik probeerde een Turkse lelie te fotograferen lande er een Purperstreepparelmoervlinder op de bloem. Beiden niet alledaagse soorten volgens mij. Hoeveel geluk kun je hebben.

Ook al is de vlinder nog zo kleurrijk, als hij op het zandpad gaat zitten lijk hij wel verdwenen. (Ziet u ook een indiaan in de bovenvleugel?)

Heb wel wat "herstelwerkzaamheden" moeten verrichten om de vlinder er een beetje fatsoenlijk over te laten komen.

Altijd een feest als een vlinder op een mooi plekje in de natuur gaat zitten. Door de eenzame stengel, die net wat boven de rest van de vegetatie uitstak, kwam hij mooi los van de achtergrond. De vlinder gaf me ook mooi de tijd om een foto te maken. En dat grasje aan de onderkant ...... Ik heb het even weggelaten maar de foto werd er niet mooier van.