Deze sneeuwgors liet zich goed benaderen. Terwijl ik mezelf over de, gelukkig droge basaltblokken heen moest manoeuvreren, voor de beste achtergrond. Dat ging het vogeltje makkelijker af. Ben er blij mee. Was er meerdere dagen naar toe gegaan.

Deze goudplevier begint al aardig op winterkleed te komen. De vogel was een aangenaam en goed meewerkend model.

Laag water aan de waddenkust bij Hollum, foto omgezet naar grijstinten omdat het de dreiging van de lucht versterkt.

Misschien beetje een rare titel zo zonder dé herfstkleuren. Maar voor mij begint de herfst de eerste week van oktober op Texel. Hopen op de vogeltrek. Op die grote wolken vogels die zich op het wad bevinden. En soms (waarom?) met zijn allen massaal opvliegen. Uren kan ik daar van genieten. Of zoeken naar steltlopers langs de Noordzee - en Waddenkust. Dat is voor mij het begin van de herfst. Dus: "mijn herfst"

Zonsopkomst filters gebruikt, overloop een een 5 stops, daar was een druppeltje op gekomen wat de indruk wekte om een sensorvlek te zijn. Was wel klussen om door het slik op een mooie plek te komen. Was zelfs een keer om gevallen, gelukkig geen schade aan de apparatuur.

Aan de wadden zee, langs de vloedlijn, opzoek nar velduilen, sneeuwgorzen, bonte strandlopers enz..... Van al dat spul niet veel gezien en al zeker niet fotografeer baar. Maar ook met steenlopers vermaak ik me prima. Als je eenmaal ligt dan ben je snel geaccepteerd. Zo ook dit maal. Het was was goed. Een gedragsfoto, soms word een maaltijd naar binnen gezogen, net als spaghetti. Als de schelp er nog aan zit even schudden om daar van los te komen.

Een prachtige soort, die ook niet echt schuw is. Geduld is wel een ding, voor sommigen. Deze poseerde een aardige tijd op dit paaltje. Gaf ook nog een poetsshow weg. Ook hier weer met het laatste licht. Groet, Aart