Om de dag werd er gewisseld van plas, de ene dag de vijver met watergentiaan en dan weer de plas vol waterkastanje. Daarbij was het licht in de vroege ochtend uiteraard altijd anders dan in de late namiddag/vroege avond. Genoeg mogelijkheden dus voor volop afwisseling. Dit dodaarsje trof ik tussen de gele bloemetjes van de watergentiaan.

Afgelopen week maakte ik een fotoreis Drijfhutten in Slovenië, dat was best wel een avontuur en het viel niet altijd mee om tussen de waterplanten en door de modder heen te moeten ploegen met mijn tentje. Maar wat was het gaaf om tussen de vogels op het water te zijn. Soms liepen ze echt vlak voor me en door ze heel rustig te benaderen kon je ook dichtbij komen. En dan natuurlijk met een heerlijk laag standpunt fotograferen!

Voorheen waren er op deze locatie nooit Kleine Zilverreigers omdat de plas voor deze vogels te diep was, Maar ook in Slovenië is sprake van droogte en lage waterstanden en hierdoor waren deze sierlijke reigers nu volop te zien. De gele bloemetjes zijn Watergentiaan dat er rijkelijk bloeide.

De watergentiaan is een onbehaarde waterplant met een in het slib van de bodem kruipende wortelstok. Daaruit komen lange, vertakte, ondergedoken stengels, die zich pas dicht aan de waterspiegel vertakken en daar de bloemen dragen. Een plantje wat ik slechtst op één plekje hier in de polder ooit gezien heb. Het water moet er ook goed schoon voor zijn. Fragiel om te zien en heel fotogeniek bij een laag standpunt. Dus hier plat op de buik aan de slootkant.

Een half om half opname van waterplantjes is nog best lastig, bij dit watergentiaan is het redelijk gelukt vind ik het ow gedeelte lijkt ruizig maar dat is door mij opgewoelde bodemmodder

Tijdens een fietstocht langs de Waal trof ik in één van de 'wielen' deze fraaie combi aan van pijlkruid en watergentiaan. Zo weelderig zag ik het zelden.