Het was die middag een drukte van belang met Waterjuffers die eitjes aan het afzetten waren. Deze vier Waterjuffers rustten uit op een takje, ze zaten mooi achter elkaar en met een reflectie in het wateroppervlak.

De waterjuffer staat als een fijn wezen in een zachte waas van geelgroen, haar ogen glanzend als twee ronde lenzen die de wereld aandachtig opnemen. In deze intieme close-up wordt zij bijna een miniatuurportret van stilte en kwetsbare schoonheid.

Een waterjuffer hangt roerloos aan een grasstengel in het ochtendlicht, de vleugels zwaar van de dauw. Een stil moment voor de dag ontwaakt.

Waterjuffers vormen een paringswiel.

Enkele druppeltjes ochtenddauw samen met het ontwakende vuurjuffertje...heerlijk genieten. Gebruik gemaakt van de vintage lens Helios Trioplan in combinatie met de macrolens.

Na een flinke regenbui wilde ik mooie waterdruppels gaan fotograferen met mijn leesbaby sweet 35. Deze heb ik nog niet zo lang, dus was ik erg gefocust op het scherpstellen wat nog best lastig is met deze lens. Opeens zag ik een paar oogjes mij aankijken.

Ik heb bewust gekozen voor onscherpte om een dromerige sfeer in het beeld te creëren. Het silhouet van de bosbeekjuffer blijft nog mooi herkenbaar mede door de bokeh in achtergrond.

Het is weer tijd voor waterjuffers, libellen en vlinders.

De vuurjuffertjes blijven momenteel lang op de takjes hangen waar de larven kropen om uit te sluipen. Ze krijgen helaas niet de kans om op te warmen. De pootjes van de larve komen niet zo scherp door maar toch leuk dat ze nog zichtbaar zijn. De bloemen op de achtergrond zijn bijna uitgebloeide dotterbloemen.

Zo sluipen we richting de tijd dat er weer meer leven in de natuur komt. Het voorjaar gonst van het leven aan de waterkant. Vele juffers en libellen zoeken hun weg naar het droge. Deze juffer kreeg het voor elkaar om oog in oog met zijn larvenhuidje te staan.

Twee juffertjes, nog steeds verbonden en ontwakend tussen de bedauwde grassen in het veengebied. .

De vuurjuffer hangt rustig te drogen van de ochtenddauw voor ze haar vlucht start en het gebied verkent rond het vijvertjes.

Wat een heerlijk lentegevoel als je ziet hoe de waterjuffers tot leven komen in je tuinvijvertje. Het huidje van de larve is nog zichtbaar op de stengel, de juffers zullen spoedig hun vlucht wagen. Ik gebruikte een reflectiebordje om een drukkere achtergrond te vermijden en de aandacht op de waterjuffers te verhogen.

Volgens mij een waterjuffer in het ochtendlicht tegen een zachte achtergrond.

Deze waterjuffer klapte zich vast aan een stengel. Ben tot mijn knieen in het water gegaan en heb de camera net boven het water gehouden om de foto te maken.

Er vliegen weer volop libellen rond. Deze vond ik dicht bij huis.

De laagstaande zon reflecteert in het water van de Rode beek achter de juffer en maakt haar bijna doorschijnend.

In de vroege ochtend vliegen de libellen en juffers nog niet, het is te koud. Deze was wat ochtendgymnastiek (Heel Nederland Beweegt) aan het doen om de dag later fris te kunnen beginnen. De voorste pootjes los van de Pitrus gaf een grappig effect. Ik heb een hele serie van deze juffer die ochtendgymnastiek deed. Niet alle pootjes los maar dat kon deze juffer nog niet.

Dit juffertje bleef wel eventjes zitten om manueel scherp te stellen op de oogjes.

Juffer op het blad van Iris in mijn tuinvijver met een achtergrond van haagbeuk en planten waar de zon doorheen schijnt waardoor een mooie bokeh ontstaat.

Azuurwaterjuffer met spiegelbeeld.