Speedy! De jonge Waterral stak ineens het slootje over, in volle vaart rennend over het water. Vanuit drijfhutje.

In het riet bij een van de plassen was een voerplekje gemaakt waar o.a. de Waterral met 3 kleintjes gretig op af kwam. In plaats van met het drijfhutje de plas op te gaan konden we dus desgewenst ook om de beurt plaats nemen bij die voerplek. 
Dat was een bijzondere ervaring, je zit in je tentje helemaal verstopt tussen het hoge riet en ziet de vogels als Waterhoen, Waterral en Woudaapje daar rustig rondscharrelen, je zit helemaal in hun wereld.

In de vroege ochtend kwam hij heel even tevoorschijn, liep een klein stukje langs het riet en verdween weer.
Daarna liet hij zich de hele dag niet meer zien. Helaas.

Soms rennen ze voor langs van de ene rietkraag naar de andere, opletten en snel volgen is de boodschap.

De Waterral lijkt een leuk dansje te doen, een tapdance in de modder en zijn vleugels doen vrolijk mee ;-)

Het bekende takje bij de schuilhut in Termunten, juist boven het water geplaatst voor IJsvogel maar regelmatig bezocht door de waterral.

Nee dit is geen kerstverlichting die daar in de achtergrond werd gedropt, het zijn de Goudsknopjes die verlicht werden door de eerste zon terwijl de vogel nog enigszins in de schaduw liep. Bij dit maandthema dacht ik dan ook aan deze.

Even een variant bij mijn voorlaatste upload van deze soort, 40 minuten later genomen bij dezelfde rietstengeltjes, het warme ochtendlicht was toen al verdwenen.

Van harte gefeliciteerd Luc Meert,  je fraaie  foto "Waterral" is de winnaar geworden van het Thema van de maand augustus "Waterwereld"

Klik hier om de oorspronkelijke foto van Luc te bewonderen.

Van harte gefeliciteerd Luc Meert, je fraaie foto "Waterral" heeft de ereplaats onder spotlight veroverd!

Klik hier om de originele foto van Luc te bewonderen.

Genomen in het gouden licht van de allereerste zon, het wit in de achtergrond zijn drijvende veertjes afkomstig van vogels in de rui.

De waterral, je ziet ze bijna nooit, want ze verstoppen zich diep in het riet. Toch hoor je ze regelmatig, door dat rare gekrijs. Het is best vreemd dat zo’n schuwe vogel, zo’n opvallend geluid produceert. Maar goed, daar zullen ze vast goede redenen voor hebben.

De Waterral hoe schuw hij ook is af en toe laat hij/zij zich zien, lekker pieren in het water.

Bij het doorlopen van mijn archief kwam ik deze tegen en dacht aan de maandopdracht. Het is een beeld uit 2009, voor mij toen de beginjaren van het digitale tijdperk, heb hem eens opnieuw bewerkt. Winter moet wel een harde tijd zijn voor vogels die van water of het moeras afhangen. Weet nog dat ik toen met mijn ligschuiltent deels op het ijs deels op de besneeuwde oever lag.

Rijdend langs het riet zagen we een klein bruin vogeltje rennen. Het bleek een waterral. Gelukkig niet zo schuw dat ie er meteen vandoor ging.

Dezelfde Waterral als in een eerdere upload, hij gaf even een heel leuk showtje weg waardoor ik, al zeg ik het zelf, een aantal bijzondere plaatjes kon schieten, zo zie je een Waterral tenslotte niet vaak.

Een beetje rare vogel, je zou hem bijna niet herkennen ;-)  Voor wie 't echt niet ziet, het is een Waterral die zich hoog op de poten even lekker staat uit te schudden, ik vond het wel een gaaf moment!

Door de droogte komen momenteel de Waterrallen wat meer open in beeld. Voor mij is de Waterral een geluksvogel... hij bezorgde me ooit een mooie prijs.

Komt er een voetganger langs dan trekt de Waterral zich even terug.

Dezelfde Waterral nog een keer maar nu zonder storend rietstengeltje. Is inderdaad wel mooier.

Sta je langs een rietkraag te posten en dan opeens is hij er. Kick moment.

Waterral op zoek naar voedsel nu de ondergrond door het zonnetje toegankelijker is.

Waterral in het zonnetje.