Tijdens een fietstocht langs de Westerschelde kom ik altijd ogen te kort. De flora en fauna bij de rivier zijn altijd weer de moeite waard. Ook de de getijden maken delen van het landschap tot een waar kunststuk, dat vanuit de lucht pas echt zijn ware schoonheid laat ontdekken. Het grappige is dat de vele toeristen geen enkel oog heeft voor de ontstane kwelders, en zich massaal vergapen aan het onooglijke ijscokarretje een honderdtal meters verderop. Dronefotografie, hoogte ongeveer 250 m.