Beetje simplistische voorstelling van de blauwe wilde hyacint. Of men de onscherpe voorste klokjes afkeurt? Ik ben natuurlijk gericht op het middelste klokje en dat met het oranje beukenblad hulseltje. Om de voorste klokjes bijna scherp te krijgen was F16 nodig, maar dan was de groengele achtergrond overheersend en zo bleek als de achtergrond is is de voorstelling wel eenvoudig gebleven.

Op sommige foto's zelfs wat lastig topzwaar dat de donkerste bloemknoppen boven zijn en het lichtste bloempje onder. Hier een beetje uit groen opdoemende steeltjes. 105mm F4,5 1/320Sec ISO400 Exp-0,3 27-04-2026 (...100 klokjes was niet goed te vinden zonder telelens voor wat witte klokjes tussen paarsblauwe....)

Heb blauwe bloemetje in de hoek op advies verwijderd. 105mm F6,3 1/160sec ISO1000 Exp3 om meer licht te geven aan donkere bloemetjes in tegenlicht en bomen erachter weg te overbelichten om het effect van Delfsblauw op porselein te krijgen. 22-04-2026 Op het origineel had ik links onder en rechtsonder bloemetjes maar ik heb iets vergrote uitsnede. De lange steeltjes heb ik zo in deze uitsnede zo gehouden in deze uitsnede.

Het bellen van deze klokjes klinkt door in het blauw van de omgeving. 105mm F10 1/100sec ISO1000 Exp0,3 22-04-2026

Af en toe kwam de zon door de bomen zodat er schaduw en lichtstrepen over het blauwe veldje kwamen. 105 mm F16 1/100sec ISO640 Exp-1.3 16-04-2-26

Deze hyacintenklokjes heb ik in zes trappen maar tot een zachtere stijl verwerkt en delen zacht of weg gestempeld, omdat het een druk geheel was met o.a. te opvallende donkere en lichte felle groene stelen stelen. Of het als poezieplaatje mag gelden of mogelijk te zacht wordt bevonden en met te weinig pixels...? 105mm F4 1/200sec ISO320 Exp0,7 28042025 8.45uur

In het Bois d'Hez heb je een mooie ruimte met wilde hyacinten en in tegenstelling tot het Hallerbos loopt er geen enkele toerist rond ;-) Deze werd genomen met de Fuji X-H2 + Pentacon 50mm f1.8

Een fraai klokje is de wilde hyacint maar best lastig om een mooie compositie van te maken doordat ze vaak in bosjes bij elkaar staan. Ik had geluk één enkel takje te vinden waar deze vier klokjes er aanhingen.

Een piepklein spinnetje zat in een bloempje van de wilde hyacint.

De zon belichtte net even mooi de ontluikende beuk in de nevelige achtergrond.

Onze oosterburen hebben de prachtige naam 'Hasenglöckchen' aan de boshyacint gegeven. In de buurt van Hückelhoven licht het 'Wald der Blauen Blumen'. Eigenlijk zou 'Wäldchen' beter zijn, het zijn twee onooglijke bosperceeltjes met bosHyacint. Minder bekend en minder uitgestrekt dan het Hallerbos, maar ook best leuk voor een paar uurtjes.

In onze tuin bloeiden wilde hyacinten. Dit was een extra groot exemplaar. Nog nooit zo groot gezien. Foto genomen met de lensbaby velvet, diafragma 2.0.