Niet iedereen zal hem nog kennen: Calimero, dat kleine eigenwijze zwarte kuikentje. Maar de wat ouderen onder ons zal het zeker wat zeggen. In ieder geval deed dit prille Winterkoninkje op deze grote boomstam daar meteen aan denken. Foto genomen op 17 juni 2016. Instellingen: f7.1, 1/200, 500 mm, iso 800. Wat gecropt en ruis verwijderd.

Ze zijn klein, rusteloos, vliegensvlug, zingen uit volle borst en hebben een charmant staartje. Deze mijnheer fleurde vanochtend mijn 10.000 stappen wandeling op door even uit de dekking omhoog te komen. Omdat hij zijn aanwezigheid vocaal aankondigde had ik mijn camera in de aanslag.

Foto: 2026-04-16 10.50 uur; Canon EOS R6 + RF 100-500mm. @ 500mm.; 1/2000 sec.; f/7.1; ISO-320.

Deze winterkoning genoot al van het zachte weer en liet uitbundig van zich horen.

Korte geleden gaf ik al aan dat ik een nestplaats ontdekt had van een koppeltje staartmezen, in het park waar ik vaak kom. De staartmeesjes zitten op zo'n 3m hoogte... maar plotseling viel het mij op dat het onder aan de stam al even interessant is. Een koppeltje winterkoningjes inderdaad.. met vergelijkbaar gedrag. Na een tak te hebben geplaatst op een strategische plek, was het wachten op een mooie opname (inclusief snavel vol insecten!).

Heel vaak zitten ze in dicht struikgewas maar soms gaan ze wat hoger zitten om zich te tonen aan potentiele partners. En dan moet je snel een foto maken.

Weer eens een dag in een fotohut gezeten. De soorten, die voor de hut kwamen, waren vooral de algemene bosvogels. Vooral de Winterkoning liet zich regelmatig vlak bij de hut zien en bleef ook af en toe rustig om zich heen zitten te kijken. Het was nog tamelijk donker, toen ik deze foto maakte. Exif: 1/125s f/8.0 at 500.0mm iso1600

Een lastig, klein en druk vogeltje om te fotograferen. Kenmerkende houding met het staartje in de lucht.

Naast onze tuin staat nog steeds een oud dood boompje. We laten hem staan, omdat het een mooi punt is op de aanvliegroute naar de voedertafel. Het is langzamerhand een decoratief boompje geworden. Soms valt het zonlicht heel mooi op die dikke tak. En als dan zo'n kleine vogeltje precies op het goede plekje gaat zitten.....dan is het een lichtpuntje voor mij (letterlijk én figuurlijk!)

Winterkoning bij mijn vijvertje, misschien iets voor thema v.d. maand rond (bolletje ).

Ik had hem al een paar keer gehoord en toen ik weer in de richting van de bewuste plek liep ging de winterkoning heel even op een takje zitten.

Vaak hoor en zie je ze niet en plotseling zit er een bij het water. Ze schuwen altijd de drukte als ze komen drinken en badderen.

Eentje uit mijn archief. Een winterkoning. Altijd weer leuk om ze te zien of te fotograferen