Deze foto is gemaakt met de vintage lens Oreston van Meyer Gorlitz. Bij een heel klein diafragma geeft deze lens een heerlijke sfeer. Bij deze foto heb ik het diafragma wat meer geknepen voor meer scherpte op de vlinder. Ook met een meer geknepen diafragma (weet niet meer precies welk F-getal) geeft deze lens een mooi effect. Daarnaast heb ik wat met de kleu geexperimenteerd zodat het naar zwart/wit neigt.

Deze scholekster werkte prettig mee, en paaltje is niet altijd mijn favoriet, maar de achtergrond en de houding werkten prima mee. De scholekster is de vogel van het jaar 2023.

Een snorzweefvlieg is lekker aan het smullen van het stuifmeel van de daglelies. Deze foto is in de vroege morgen genomen toen het licht nog zacht was.

Op de fotodag van DDN bij Ronald Bergkamp in de tuin had ik mijzelf uitgedaagd in de, overigens prachtige tuin alleen de Lensbaby sweet 50 te gebruiken. Een erg lastig lensje wat je wel dwingt iets creatiever te werk te gaan. Ben er nog niet zo bedreven in, maar oefening baart kunst. Ik vind het erg lastig te bepalen waar je de scherpte legt, hier koos ik voor de linker bloemblaadjes.

Zoals beloofd aan Rob bij mijn vorige upload van 5 meeuwen in de lucht, eentje van nog dichterbij. Ook deze is amper gecropt. Normaal ben ik van lekker ruim in beeld, maar hier vond ik full frame toch wel passend.

Vijf meeuwen tegelijk in de lucht en dan ook nog "los" van elkaar, dat kostte wat plaatjes schieten. Super dichtbij met 35 mm en een minimale crop.

Strand van Audresselles vlak voor een zware regenbui los barst.

Tijdens mijn eerste week vakantie in Corsica kwamen de mooiste wolkenluchten voorbij. Wolken intrigeren mij altijd mateloos. Je kan er met fantasie allerlei figuren in zien en deze leken me te drijven op het blauwe water.

Exif: Sigma A7RIV, Sigma 180 mm, f/8, 1/15 s, iso 250, MF, A-mode, +3. Fotograaf: Marcel Gutter Ik ben begonnen aan een nieuw project: 'orchidee'. Gelukkig ken ik, als ecoloog, diverse plekjes waar ze groeien. Deze Grote muggenorchis komt voor in de kalkgraslanden. Voor het vastleggen van deze foto heb ik er voor gekozen om mijn reflectiescherm als witte achtergrond te gebruiken.

Ook deze steltkluut werkte meebrengen, kwam regelmatig ernstig dichtbij. Wat maakte dat ik verticaal verder moest. Gelukkig bleef de vogel even staan.

Knobbelzwaan net na zonsopkomst. Wat mijzelf het meest aansprak was de lichtval op het "poortje in het riet", wat met een laag standpunt een intiem plekje bood voor de zwaan.

Wat zijn het toch druktemakers die kluten. Genieten als je ze zo met elkaar ziet kibbelen.

Daar sta je dan in het water, zelfs nog geen 10 cm hoog, maar je weet precies al hoe je moet foerageren. Alleen moet mamma nog wel op je letten, want je bent je van geen kwaad bewust in de grote wereld om je heen. Bewust gekozen voor een lichte high key foto, dat past bij het fluffy van het pulletje.

Een bosruiter op jacht naar waterinsecten.

Lepelaar die het nest gaat verstevigen. Normaal ben ik niet van de krappe kadrering, maar vond het hier wel passen.

Wat is het toch leuk om te zien dat er toch mooie creaties kunnen komen uit de camera. Het daslook in de tuin staat weer volop te bloeien en heb dan ook de gelegenheid om op verschillende tijden met de camera aan e slag te gaan.

De lepelaars deden even een dutje. Ik moest dus op zoek gegaan naar ander fotomateriaal. Er stonden wat paardenbloemen en daar kun je ook leuke dingen mee doen. Deze foto is recht van boven gemaakt met als achtergrond gele paardenbloemen. Vandaar de titel.

gisterenavond na het werk nog even op zoek geweest naar Oranjetipjes en gelukkig gevonden. Deze had een prachtig plekje uitgekozen.

Schilderen met licht, kleurtjes en pastel. Gemaakt met een analoge 50 mm Nikkor F/1.4 met de grootste diafragma opening en een 20 mm tussenring.

Gisterenavond was het windstil en de avondzon had zich achter de wolken geschoven waardoor het zacht licht was en het daslook zich mooi liet fotograferen. Mijn gekend trucje gebruikt en de witbalans op halogeen gezet wat een mooi effect gaf.

Meervoudige belichting in Photoshop met drie opnames. Achterliggende gedachte was de bloesem op een creatieve manier weer te geven met beweging.

Gisterenavond na het werk op zoek geweest naar Oranjetipjes, na lang zoeken 1 gevonden in een bloesem.

Deze lepelaar is dit voorjaar volop bezig om het nest netjes te maken voor de komst van de kleintjes.

Ik blijf het een uitdaging te vinden om weer een beetje anders te fotograferen.. Ik heb het anemoontje centraal geplaatst omdat dit het mooist uit kwam. Ik heb hier weer gebruik gemaakt van de CD.

Bosanemonen blijven ieder jaar lokken. Het wordt wel steeds meer een uitdaging om er iets van te maken.

Door het gebruik van mijn trucje (CD) kan ik telkens een zachte omlijsting voor de foto bekomen. Naar gelang je de CD houd kan je mooie regenboogkleuren bekomen die dan de foto een andere dimensie geven.

De Oranjetipjes zijn ook weer wakker. Het was even zoeken omdat het er nog niet heel veel zijn. Enkele exemplaren kunnen vinden van dit mooie vlindertje. Er zat zelfs een vrouwtje bij terwijl die meestal ongeveer twee weken later zijn dan de mannetjes.

De lepelaars zijn reeds geariveerd. Ze zijn druk bezig om nesten te bouwen om voor het nageslacht te zorgen. Dit alles is het teken dat de lente in aantocht is.

Elk jaar maak ik toch weer letterlijk en figuurlijk een knieval voor de bosanemonen, simpelweg omdat ik ze zo mooi vind. Tja... toch weer thuis gekomen met een lichte foto. Gemaakt met een 100 mm macro met volle opening van F/2.8 en gebruik gemaakt van een Lensbaby Omnifilter. Deze komt dus zo uit de camera.

Nog even...en ze staan weer volop in de uiterwaarden langs de IJssel en de Vecht, Prachtige bloemen....héél fotogeniek. Meestal de paarse vorm....maar ook zien we regelmatig de witte varianten. Een dubbele witte is dan net even extra bijzonder.