Gisteren even mijn nieuwe speeltje uitgeprobeerd, de RF 100 mm Macro lens van Canon. Dit objectief kan macro tot 1.4x ipv de standaard 1x en heeft tevens een aparte ring, waarmee de sferische aberratie beïnvloed kan worden. Mooi speelgoed dus. De eerste foto ziet er al veel belovend uit wat mij betreft. Na 15 jaar heeft mijn oude vertrouwde100 mm met een ijzeren behuizing (ouderwetse degelijkheid) zonder stabilisatie even het veld moeten ruimen, maar wie weet komt ie nog eens uit de kast. Cosmea bloem gefotografeerd in eigen tuin van eigen opgekweekte zaadjes. Hier is dus gebruik gemaakt van de SA ring. 

Mijn favoriete bloemetje om te fotografen. Dit jaar volop in eigen tuin gekweekt. Lekker spelen met licht en beperkte scherpte.

Op zoek naar insecten zie ik ineens een voor mij onbekend zaad met lange staart aan een salieblad hangen. Er in gewaaid en staat niet in mijn tuin en voor mij onbekend. Alsof het salieblad een lik gaf aan deze gast waarna hij bleef plakken. Afbeelding extra zacht gemaakt met wat nevel; dit hing boven de fontein dus die waterkleuren (zachtgeel water met wat algen) zie je hier ook in terug. Specifiek gelet op het off-centre houden van het onderwerp.

Vlasbloemen vind ik echt delicate fotogenieke bloemen, vandaar een lichte variant in een lichte setting. Zacht lila valt voor mij toch wel in de categorie paars.

Elk jaar maak ik toch weer een knieval voor deze gracieuze bloemetjes, ze vervelen me nooit. Het wordt wel steeds moeilijker om er weer wat "nieuws" van te maken. Zo kom je nog eens iets tegen voor het maandthema als je je enorme archief aan het opschonen bent.

Het was weer eens tijd om de macro lens af te stoffen en wel in eigen tuin. Ik heb een veldje met wilde bloemen gezaaid voor de insecten, heerlijk als je dit dan beeld kan krijgen. Mijn favoriete bloemetje om te fotograferen.

Mijn favoriete onderwerp in het voorjaar juffertjes. Die kleine kopjes met de bolle ogen in zoveel kleuren . En dan zoeken en schuiven met de camera tussen het hoge gras zodat er een mooi scherpte verloop ontstaat.

Ik heb in de vakantie in Noorwegen niet veel flora gefotografeerd en zeker geen bijzondere soorten. Maar juist een alledaags plantje als grasmuur is voor mij een uitdaging, waar alles valt en staat met mooi licht en een beperkte scherpte.

De tweede dark mood van deze week. Niet altijd mijn ding, maar dit beeld was er voor mijn gevoel uitermate geschikt voor.

Dit wilde Engelse gras komt veelvuldig voor in het duinengebied van het Nationalpark Thy, het oudste natuurpark van Denemarken, met het grootse heide duin gebied van Europa.

Scherpte op 1 knopje van de heide, de rest weglaten lopen in een pastelbeeld. 1 opname zo uit de camera.

Ze zijn misschien een uitgekauwd onderwerp, maar mij blijven ze elk voorjaar weer triggeren om weer een nieuw dromerig beeld te maken.

Zonsopkomst op het wad bij het haventje van Sil - Texel

Kluut pulletje op ontdekkingstocht

Bij de start van de workshop 50 tinten groen kwamen we onmiddellijk terecht op een stukje dat rijkelijk bezaaid was met dit prachtig fluitenkruid. Het was even zoeken vooraleer ik de sfeer vond die me kon bekoren. Deze achtergrondkleuren en de bokeh die ontstond door de lichtinval tussen de blaadjes door vond ik wel mooi.

Meestal ga ik van de avond voordien eens kijken of er vlindertjes zijn die een slaapplaats zoeken in de bloemenvelden van het natuurgebied in de buurt. ´s Morgens bij het vroege licht en de ochtenddauw heb ik dan de mogelijkheid om terug te gaan zonder veel verstoring te brengen en ze in beeld te brengen in een zachte sfeer.

Binnenkort kleurt de polder weer geel van het koolzaad. Best lastig om tussen al die chaos van bloemen toch een rustige compositie te vinden met sfeer. Met deze ben ik wel blij.

Ik heb de lentesfeer proberen te versterken door het licht op te vangen in de achtergrond en een lichtbundeltje toe te voegen in de voorgrond.

Toen ik deze foto maakte heb ik de camera helemaal tussen de anemoontjes geschoven om een waas van zacht blauw te bekomen.

Als de bosanemonen weer de kop op steken is het voorjaar weer begonnen. Heerlijk om weer even over de grond te kruipen voor al dat moois.

Gister maar weer eens de macrolens afgestoft, dat was best lang geleden. Heerlijk om weer eens over de grond te kruipen en buiten te spelen.

Het opduiken van de eerste lieveheersbeestjes en het zachte warme lentegevoel wordt stilletjesaan werkelijkheid.

Als de lichtomstandigheden mooi zijn en nadat de zon al geruime tijd is ondergegaan, kan de zee allerlei pastel tinten aannemen. Panning techniek met een langere sluitertijd.

Aanstaande zaterdag 11 november geef ik de workshop "Moving and more" voor Deel de Natuur. Gister alvast een rondje gelopen en zelf wat creaties gemaakt. Landgoed Clingendael is er klaar voor en ik ook, zin in. Deze workshop is vol, maar mocht je interesse hebben neem dan gerust contact op. 

Binnenkort komen er weer nieuwe activiteiten bij ons online. 

Deze twee monumentale moerascipressen waren prachtig verkleurd en een goed onderwerp voor deze Pep Ventosa opname van 9 beelden die gemaakt is in de camera.

Mist landschap net na zonsopkomt op het water vanaf een boot bij het Natuurgebied de Vlietlanden.

Viroinval vallei voor zonsopkomst. Het licht en de kleuren waren magisch in combinatie met de mist.

In de vroege ochtend, de mistige sfeer boven de meer... het lijkt wel een drijvend eilandje dat in beeld komt.

De tapuit zat mooi op een verhoogje in zijn omgeving en kon zo alles goed waarnemen en observeren.

Ik heb al heel lang geen macro gefotografeerd, dus tijd om even te checken of ik het nog wel kan. Gelukkig geen probleem😉

Foto komt zo uit de camera, zonder toeters en bellen, gewoon in mij eigen achtertuin.

Hooibeestje op de heide