Een zeehond komt uit het opkomende water bij Dune.

Een met de mond open gapende zeehond aan het strand van Dune.

Deze rustende zeehond nam even deze elegante pose aan, voor mij een goede reden om af te drukken.

Het eiland Harris (onderdeel van de Buiten-Hebriden in Schotland) is een fantastische plek om zeehonden te spotten.
Hun habitat zijn de beschutte baaien en rotsachtige inhammen.

Nieuwsgierig kijkt deze Grijze zeehond naar de mensen op de kant terwijl hij (zij?) zich ontspannen door de getijdenstroming laat meevoeren.

Een zeehond ligt te genieten van de ochtendzon op het strand van Schiermonnikoog. Het warme, gouden licht van de vroege ochtend geeft mooie kleuren, terwijl de zeehond ontspannen op het zand rust.

Deze lag lekker te luieren op het strand bij Katwijk aan zee. En kon op gepaste afstand deze foto maken. Blijft toch altijd weer leuk om te zien deze dieren.

In de late namiddag, net voor zonsondergang liggen de zeehonden lekker te luieren op de met wier bedekte rotsen

Vanwege de Pixperience was ik op de Brouwersdam en van die gelegenheid gebruik gemaakt te genieten van de vogels en zeehonden. Deze poseerde wel even heel mooi.

Bij eb verzamelt een groepje zeehonden zich op rotsen om lekker te dutten en in de zon.

Dit ongeveer 8 weken oude zeehondje lag rustig op het strand in IJmuiden. Aan het spoor op het zand te zien had hij zich al een tijdje langs de waterlijn voortbewogen. De dierenambulance stond erbij, gebeld door iemand die dacht dat het beestje ziek was of verlaten. Volgens de mannen bij de ambulance echter was het beestje kerngezond en worden ze op een leeftijd van ongeveer 4 weken (volgens wikipedia na ongeveer 3 weken) door hun moeder alleen gelaten.

Deze zeehond zwom voorbij met een blik alsof hij wilde zeggen dat hij me wel in de gaten hield terwijl ik best op een afstandje stond en hij niks te vrezen had van mij.

Dat is wat mijn hart deed, breken ... toen ik deze grijze zeehond zag op het strand van Düne.

Halverwege de Oosterscheldekering lagen vijf zeehonden op een stukje strand. Dat was echt een gelukje en goed voor een flink aantal foto's.

Woensdag even lekker uitwaaien op het strand bij Brouwersdam met wat fotomaatjes. Het was de dag na storm Henk en de wind was nog niet helemaal uitgeraasd op het strand. Dat gaf natuurlijk wel leuke beelden maar voor de apparatuur was het wat minder. Vuiniszak er omheen gedrapeerd en toch maar plat op het zand zonder vuilniszak eronder. De lieflijke foto's van moeder en pup waren onvergetelijk.

Hier is te zien dat de vloed dichterbij komt, deze zeehond wilde duidelijk geen nattigheid hebben. Kwam daardoor naar me toe om het zeewater te ontwijken. Dat gaf weer leuke kansen.

Deze zeehond keek toch wel heel aardig naar me.

Deze zeehond was voor mij een aangenaam meewerkend fotomodel. Later zag ik dat er een wondje aan de achter vinnen zat. Deze, denk ik achteraf, moet dan beter drogen op het strand. Het zoute zeewater zal ook aardig bijten. Als de zee dichterbij kwam ging de zeehond weer verder het strand op. Gelukkig was het rustig op het strand. Uiteindelijk was de zeehond zeker 24 uur op het strand geweest.

Jonge zeehond op het Noorderstrand van Schierminnikoog. We waren al een uur of drie op zoek naar zeehonden, niet gevonden, maar uiteraard lag er toch nog een jonge grijze zeehond (jaarling) te relaxen bij de strandopgang toen we weg wilden gaan. En de titel.... enkele wandelaars kwamen vol trots vertellen dat ze de VVV hadden gebeld, omdat naar hun mening de zeehond er verdwaald uitzag...

Vandaag lag deze zeehond heerlijk te zonnen op het strand, dat was even een fijne verrassing. Uiteraard op gepaste afstand gefotografeerd.

foto gemaakt op het eiland Dune bij Helgoland.

Deze huiler lag er "zielig" bij op het Groene Strand van de Kwade Hoek.

Zeehond in de branding op het eiland Düne tijdens fotovakantie naar Helgoland.

Zeehond heerlijk aan het ontspannen in de golven van de zee.

De Noordzee als speelvijver voor de Zeehonden van Dune.

Als je op Helgoland bent is het een klein stukje varen naar het eiland Düne. Dit eiland staat bekend om de zeehonden na het schijnt. Het weer liet het wat af weten en zo ook de zeehonden. Misschien was mijn verwachting te hoog maar dacht dat het eiland vol zou liggen. 3 zeehonden en wat robben tegengekomen. Dit exemplaar nam een leuke houding aan.

Deze huiler was moederziel alleen op het wad. Op blote voeten door het slik een paar foto`s gemaakt, camera op het statief, wat een gedoe in dat slik. Deze huiler dacht dat ik z`n moeder was ofzo, kwam steeds maar weer naar me toe. Dit maakte dat ik er vrij snel klaar mee was. Gelukkig toch nog een foto voor het thema van de maand.

Zeehond op de met mos begroeide rotsblokken van de pier in IJmuiden.

Van deze gekkebekkentrekker moet je toch op zijn minst glimlachten.

Tijdens een rondje haven Lauwersoog waren we nog net op tijd om de Zeehonden te fotograferen die terug geplaatst werden van Pieterburen in de Waddenzee. Deze Zeehond kwam nog even terug op het droge om vervolgens voorgoed zijn weg te vinden in de Waddenzee.