Aan de Opaalkust was het genieten van al die mooie zandstructuren en toen de laagstaande zon erbij kwam werd het helemaal een feestje.

Een kleine zilverreiger in het landschap / seascape. Hij kluunt hier naar boven toe; het mui uit. De zee ligt nog zo'n 50 m verderop want het is eb. De felle zon weerkaatst niet alleen de reiger in het water, maar ook de blauwe lucht op het nog natte zand. Vond vooral het landschapje surrealistisch overkomen door de gekozen belichting. 2e upload want de reiger stond nog wat scheef; nou stond ie dat ook, maar niet zó scheef. Denk dat ie nu fotografisch wel recht staat, maar is moeilijk te zien door de reflectie in bewegend water.

Een papegaaiduiker in avondlicht. Door de laagstaande zon en het lage standpunt ontstaat een zachte sfeer.

De combinatie van zon en schaduw gaf mooie banen met verschillende kleurtinten, de rustende cheeta had daarin precies de goede plek gekozen voor een passende compositie.

Na de nodige voorbereidingen getroffen te hebben, ben ik met mijn kinderen na het avondeten naar de IJssel gereden om op de dijk van de zonsverduistering te genieten. Ik had mijn kinderen een telelens met zonnefilter overhandigd, zodat zij ook lekker foto's konden maken. Zelf had ik een spiegelkijker op een volgsysteem geplaatst om zo een hele serie opnames te maken. De opstelling trok zoveel bekijks dat ik constant in gesprek raakte en de hele tijd vergat om foto's te maken. De belangstelling voor de zonsverduistering was best groot. De hele dijk stond vol mensen. Vandaag had ik eindelijk even tijd om wat in elkaar te knutselen.

Canon 5d mk, ef 2x tc, 1000/200 Newton, Baader filter OD 3.8; iso200; 12 augustus 2026, Zutphen – IJssel

M'n kleren op het grasveld in de zon gelegd om te kunnen drogen. Eindelijk zon en warmte. In regenbroek en laarzen op het natte gras kon ik dit portretje maken met die mooie snavel in tegenlicht. Hij hield net z'n kop even omhoog en ging daarna weer verder met het schoffelen van de grond.

Lastig om te determineren, maar ik denk dat het een zwarte heidelibel is, maar elke correctie daarop is welkom.
Vroeg in de ochtend bij zonsopkomst.

Tijdens het willen fotograferen van de bliksem ontstond er een shelfcloud en waren en prachtige kleuren in de lucht. Ik wilde graag de bliksem vastleggen en heb hierbij een langere sluitertijd gebruikt. Daardoor heb je minder contrast in de wolk maar de regenboog die erbij komt maakt het voor mij een speciale plaat.

Bij een ICM heeft het de voorkeur dat die fel witte streepjes er niet op staan heb ik begrepen. Maar wat als je die nou 'ns bewust opzoekt? Dit is een vijgenblad waarvan het randje door de lage zon wordt verlicht. Ik verwachtte bij een ICM heel veel van die hinderlijke witte streepjes. In plaats daarvan zie ik dat die streepjes nu mooi gekleurd zijn en het blad laten omkrullen in een vloeiende beweging. Het beeld heb ik 90 graden gedraaid zodat het lijnenspel beter uitkwam.

Een zonsopkomst bij Werk aan de Groeneweg.
De voorspelde mist was er niet, maar dit was ook wel genieten.

Ijsland is zo enorm groot terwijl ik naar een waterval liep wilde ik deze lagen vastleggen.

Wat voor de één onkruid is, is voor de ander een zonnetje op steel. Gister was er weer lekker hard licht dus heb ik een nieuwe versie gemaakt. Gewoon bij ons in de tuin. Ik hoop dat deze versie meer scherpte heeft. Tevens heb ik de ruis verminderd in photoshop. Als deze er nog steeds inzit hoor ik graag hoe ik dit anders/beter kan aanpakken.

Ik zag nog juist dat de ondergaande zon nog juist op het plaatsje van de anemoontjes scheen. Vlug mijn camera genomen en op zoek gegaan naar eentje dat in het mooie licht zat.

Veel bewolking en regen verwacht je in Schotland, niet zo'n knalblauwe lucht! Maar dat was gelukkig maar een paar keer. Ik probeerde hier recht tegen de zon in iets te toen met die laaghangende bewolking tussen de bergen, en precies op dat moment verschenen er twee mensen in beeld, puur toeval, maar ze leken te poseren als volleerde fotomodellen ;-) 

Ik heb de sensorvlek gevonden en heb nu voor een vierkante uitsnede gekozen om het donkere gedeelte links wat weg te werken. De ijskristallen stonden mooi te schitteren op de oranje bekerzwammen door de zon.

Dit is een meervoudige belichting van 2 foto's in, de eerste die de takken van de berk laat zien die afsteken tegen de blauwe lucht en de ander is als ik het goed heb een struik van de beukenhaag met bladeren waar het zonlicht opviel. De foto staat al een tijd klaar, de uiteindelijke versie is flink bijgesneden en gedraaid om tot deze compositie te komen. (de hele foto vondt ik te druk)

Rijd ik m'n burostoel even achteruit en kijk uit het raam; zit deze mus zich mooi op te tutten. Camera lag al op het buro dus dat ging snel. Het late middagzonnetje viel precies op haar kop. Als ze haar ogen open had gehouden had ze me kunnen zien want geen gordijnen en luxaflex omhoog. Soms heb je even mazzel.

Toen ik aan het oefenen was met icm zag ik dat de zon de bladeren van een beuk mooi aan het belichten was. Ik heb toen een aantal foto's gemaakt en vond dat deze wel een mooie kleurschakering had en dat de blaadjes doorzichtig waren.

Een bekende plek in Ijsland maar oh wat een prachtig gebied. Als strandliefhebber kijk je je ogen hier uit!

Moeilijk om een categorie te kiezen; het is eigenlijk geen flora en ook niets wat in de lijst voorkomt. Dit is de structuur van de lucht die we inademen. Had het deze zomer al vaker gezien bij een bepaalde stand van de zon. Nooit gelukt om op de foto te krijgen. Hier bij toeval wel. Al die kleine witte stippen zijn stof die je normaal gesproken niet ziet. Hier komt de zon heel even tussen 2 daken door in een streep op een donkere dag. Dan licht het extra op.

Grutto's in het eerste tegenlicht bij zonsopkomst.

Even geen vogel/insect te vinden vlak voor we weer terug gingen naar het hotel. Maar met dit mooie licht toch nog wat graan kunnen vinden dat model wou staan.

Tijdens een strandwandeling verschenen er donkere wolken en begon het te spetteren. Maar de zon was sterker en kwam mooi door de dreigende wolken heen.

We waren boven in de bergen met alleen sneeuw, mist, laaghangende bewolking en vervolgens de zon die doorbrak. Wat een prachtig moment!

Bijna thuis na een lange wandeling; maar eindelijk toch nog een vlinder op m'n pad. Een nogal verweerd en/of versleten bont zandoogje. De 2 strakke strepen zijn spinragdraden.

In een klein klaprozenveldje stonden her en der wat verwilderde kamilleplanten. Slechts 1 kleine vuurvlinder kon de kalmerende werking van kamille wel waarderen.

Ik heb er de laatste dagen veel gehoord maar kreeg ze niet te zien,maar gisteravond zat er eentje in het laatste zonnetje uitbundig te zingen in de top van een duindoorn. Ben er zeker blij mee want die kans krijg je echt niet vaak.

een icm foto van boomstammen in het Mastbos. Heb geprobeerd een dromerige sfeer in de foto te creëren. Een pluspuntje was dat de zon net te voorschijn kwam.

Het is nooit de bedoeling in de volle zon witte bloemen te fotograferen. Maar door alle uitbundige kleuren die hier aanwezig waren kon ik het niet laten. Een bloesemboompje (krent?) groeit hier samen met een ander boompje uit de grond. De takken zijn donker met doornen en rode bladeren, de ander lichtgroen met witte bloemen. En dan ook nog een hazelaar opgevangen die bleef hangen. Ik vond het een uitbundig plaatje geworden.

Gisteren met de mobile hut een rondje gemaakt rond de Eilandspolder en kwam een stelletje Kuifeenden tegen en het viel mij op dat bij een bepaalde lichtval de kop paars op kleurde.