De laatste paar jaren bijna geen Rosse Woelmuizen meer waargenomen in het bos. Soms zie je uit je ooghoek iets bewegen en zowaar toch weer een Rosse Woelmuis. Waar de vogels soms met voer morsen zijn ze als kippen erbij. Het zijn echte klimmers maar deze was al weer in de afdaling. Had het geluk dat deze een Pitstop of een black-out had want ze zijn razendsnel.

Geboren tussen de rotsblokken. Geen ouders meer te zien.

Het Haas zat gewoon in een tuin.

Mooi Reebokje met een bastgewei.

In de stromende regen liep een groepje hindes langs de bosrand. Deze pauzeerde even om me aan te kijken en liep toen rustig verder.

In het Etosha National Park kwam deze olifant nieuwschierig dichtbij. Motor uit en rustig blijven. zo kon ik deze foto maken. Iets gecropped

Dit damhert stond vlakbij mij even stil om naar zijn rivalen te luisteren.

Het is nog niet haar tijd. Daarom loopt deze Damhert hinde in een drafje weg van de opdringende herten.

Met gespitste oren komt deze damhert dame op het geburl van de herten af.

Rustig stappend komt dit damhert recht op mij aflopen. Vlak voor mij draait hij rustig iets af om om mij heen te lopen. Vanwege het donkere weer en beweging de camera ingesteld op ISO 2000. Later de ruis vermindert.

Helaas heeft de Grijze eekhoorn de Rode eekhoorn in grote delen van Engeland verdreven. (Er schijnen zelfs reservaten voor de Rode eekhoorn te zijn ingericht om de soort te behouden.) Het blijven daarom wel mooie, leuke beestjes om te fotograferen en echt schuw zijn ze niet.

Om een keer in Namibië rond te reizen was een grote wens van mij, de groten der aarden in Etosha die geen ruzie maken maar vriendschappelijk stoeien of zou ze nog meer willen.

Omgeving wildbaan tijdens de Bronst. Als je er toch bent dan blijft het toch weer elke keer bijzonder en genieten.

De indruk die hier wordt gewekt van een nucleaire familie is natuurlijk schijn. Het Hert heeft geen idee of dit zijn jong is en het boeit hem ook niet. Mannelijke Edelherten bekommeren zich niet om hun kroost; verwekken vinden ze wel voldoende bijdrage. Hier is het hert ook vooral geïnteresseerd in de hinde. De foto is samengesteld uit twee foto's die kort na elkaar gemaakt zijn, één scherpgesteld op het hert, één op de hinde met kalf.

Radio Kootwijk… Terwijl ik de auto even parkeerde langs een voor mij bekende plek, zag ik in de verte een hert wegrennen, dus besloot ik daar mijn zoveelste ronde te gaan maken. Ik kwam vrijwel direct een roedel herten tegen. Ter plekke schoot ik een paar foto's. Daarna liepen de dieren op een draf in de richting van het gebied in aan de andere kant van de weg, waar ik nog niet was geweest. Een tijdje later kwam ik ze daar tegen in een fraaie bossetting terwijl ze het bospad overstaken.

Poolepynten is een langgerekte landtong aan de oostkant van Spitsbergen waar Walrussen graag bij elkaar komen om te socializen. Op de achtergrond de spitse bergen waar het land zijn naam aan dankt. Als je goed kijkt zie je ook nog ergens een Grote jager.

Het avondlicht viel zo mooi op het moment dat het edelhert zich vertoonde in zijn gebied. Hij wandelde precies op de plaats waar de vegetatie veranderde waardoor hij extra in de spotlights stond.

Wanneer de wandelaars stilaan hun tocht beëindigen op de Hohneck komen de gemzen in alle rust hun voedsel zoeken op de hogere delen van de berg. Een fijne waarneming om vast te leggen.

Eekhoorn voor een schuilhut.

Nieuwe aanwas aan eekhoorns voor een schuilhut. Deze vechten elkaar nog niet de tent uit.

Zowel de ree als fotograaf waren beide verrast van onze ontmoeting. Toch maar even vastgelegd alvorens ze de andere kant wegrende.

Eind van de maand juni en dan nog rammelende hazen die met volle snelheid door het weiland razen. Spannend om ze te blijven volgen, dat is een ware gymnastiek oefenen voor de fotograaf.

Vele konijnen vermaakten zich uren lang in de velden van Kootwijk, maar ze waren continue op hun hoede voor de vos (die daar regelmatig rondloopt)... en de fotograaf. De sfeer in deze foto en de leuke houding van het konijn deed me direct denken aan het personage Peter Rabbit, uit de beroemde verhalen van Beatrix Potter.

Tijdens mijn verblijf in het hoge noorden ook even langs de kust wezen kijken. De Zeehonden liggen ondanks de hitte in de volle zon maar deze moeder net uit het water gekomen laat in alle rust haar jong drinken.

Het wat mooi om te zien, de reeën tussen de paardenbloemen, een veldje vol pluizig voedsel. Ik probeerde me zo stil mogelijk te houden om dit op beeld te zetten en te genieten.

Nog een uit de natte serie hazen uit eigen tuin.

Reeën in nog wat mistige weersomstandigheden vanuit mijn tuin in Klazienaveen.

Deze eekhoorn deed me denken aan Silverback, het grote mannetjes gorilla, qua grijze kleur van de rug.

Oei, dat vreselijke wit.

Van harte gefeliciteerd Elbert Jan Achterberg, je fraaie foto "Maartse Herten" heeft de ereplaats onder Spotlight veroverd!

 Klik hier om de originele inzending van Elbert Jan te bewonderen.