Deze dag even weer gaan kijken bij de Schotse Hooglanders. Tot mijn verrassing stond er een zwart exemplaar bij, imposant zijn ze.

Deze juveniel was druk aan het schreeuwen en bedelen om eten. Moeders liet het even afweten, die dacht ga jij zelf maar eens even lekker op stap.
De harde snavel vind ik wel een mooie tegenstelling met de zachte veertjes.
Nabewerking in NIK Silver Efex Pro.

De titel verwijst naar een tweeluik van dit mooie bloemetje.
Gefotografeerd in de duinen van het Kennemerland tijdens onze DDN fotowandeling naar het Kraansvlak.
Er stond een zeer straffe wind dus het viel nog niet mee om een rustige en scherpe foto te maken.
Toch vind ik zelf dat ik er wel in geslaagd ben en dan ook nog hetzelfde bloemetje op twee verschillende manieren, die ik graag met jullie wil delen
Ik pin mezelf niet graag vast op 1 stijl, vaak een zachte sfeer foto zoals de eerste variant, maar ik maak ook graag een uitstapje naar veel meer scherpte zoals dit beeld. Gefotografeerd in de zon met tegenlicht. In de nabewerking is de achtergrond donkerder gemaakt, voor een strakker en rustiger beeld.
Wat vind jij het mooist?

Kraaienkind mag van z'n moeder dichtbij mij komen; vragen om een snoepje. Pap en mam kraai vlogen al 2 jaar met me mee tijdens de hondenuitlaat. Zodra ze m'n hond zien, lopen ze erachteraan. Dit jaar hadden ze 3 jongen; dit is er 1 van. Inmiddels ben ik 1 van de ouders alweer 'kwijt' en loop ik nu in de wijk met 4 kraaien die meelopen / meevliegen. De territoria wijzigen in de loop van het jaar, moeilijk bij te houden waar ze zijn en ik zie weinig verschil tussen kraai 1 en kraai 2. Maar zij herkennen mij en m'n hond wel. Komen vanzelf naar me toe. In de foto was een eerste kennismaking met dit jong. Dol op hondensnoepjes (kip en lam).

Een spannende foto voor mij om te uploaden, want: wat vinden kijkers van dit beeld? En wat is het? Ik heb de proef op de som genomen en niet iedereen kan zien wat het is, terwijl anderen het direct zullen herkennen. Ik wil nog niet direct zeggen wat het is en hoe ik het beeld heb gemaakt. Dat zet ik wel onder de reacties. Ik ben er zelf wel heel blij mee. Wat een kleuren!

Mooie tegenstelling van zwart en kleur? Ik weet ook niet goed of ik de foto als experimentele foto moet plaatsen.

Gomphrena - Globe Amaranth is een zomerbloeier die ik eigenlijk nog nooit gezien had.
Een fotogeniek bloemetje dat graag even tegen een donker achtergrond vastgelegd wilde worden.

Op weg met de boot naar het eiland Lunga een korte tussenstop op eiland Staffa. De basaltblokken liggen glooiend alsof het grasvelden zijn. De grafische vormen vielen me op en het leek me duidelijk dat de woeste zee hier veel invloed op had en heeft gehad.

Uit wikipedia: De naam Staffa komt van het Noors voor staf, kolom of pilaar. Het eiland Staffa is bekend om zijn basaltgrotten. Het eiland is slechts 200 bij 600 meter groot (12 hectare), en is sinds het begin van de 19e eeuw onbewoond. De grootste grot is Fingal's Cave. Het boek De wonderstraal van de Franse schrijver Jules Verne speelt zich op Staffa af.

Deze bijtjes zijn 5 tot 7 mm groot, zwart, met smalle wittige haarbandjes op het achterlijf. Mannetjes hebben een naar beneden gekromd achterlijf. Tronkenbijen zijn ook goed te herkennen aan het gedrag: de vrouwtjes lopen over de bloemen terwijl ze hun achterlijf op en neer wiebelen. De vrouwtjes hebben gele verzamelharen aan de onderkant van hun achterlijf. 
Hoe klein ze zijn zie je aan de bloemhoofdjes van het boerenwormkruid waar de bij op zit, die zijn elk maar 8mm, je zou er dus bijna aan voorbij lopen.

Gister maar weer aan de macro van insecten gewaagd. Oef ....dat viel nog niet mee, maar deze ben ik wel blij mee. De doodskopzweefvlieg is een van de 340 soorten zweefvliegen die in Nederland voorkomen, waarvan er 300 inheems zijn. En dat zijn dan alleen nog maar de zweefvliegen. Lastig om al dat vliegende spul uit elkaar te houden terplekke. De determinatie moest dus maar thuis gebeuren en dan kom je best verrassende soortnamen tegen.

Het nadeel van een gigantisch archief is dat er altijd nog veel uit te zoeken is. Het voordeel is dat er ook nog veel moois te vinden is om te delen.

Ik heb tijdens de wandeling van de "Meet your Friends" genoten van alle fijne gesprekken onderweg, maar die mooie bomen - aangetast door de honigzwammen- kon ik net als vele anderen natuurlijk niet voorbij lopen. Tja... maar even "anders dan anders", een boom op een boom.
In zwart-wit, dat vond ik wel passend.

Een zwarte mier op het uitgebloeide kelkje van blaassilene bloem.
Dat onder een warm zonnetje, dus oef.... wat zijn die jongens snel, met recht kriebelbeestjes dus.
Plant in de schaduw van mijzelf gezet voor het zachte licht.

Canadese ganzen op een creatieve manier gefotografeerd met een langere sluitertijd.
Doel was de gracieuze vleugel bewegingen op een dynamische manier vast te leggen.

Ik vind ze zo ongelooflijk gracieus en oef..... wat kunnen ze snel vliegen en vooral duiken met die machtige grote vleugels.

School sardines die als één samenwerken om niet gepakt te worden door een roofvis.

Niets leuker dan een nieuwe wereld creëren met een boom als hoofdonderwerp. Samengesteld uit twee beelden.

Altijd maar snel die meerkoeten, deze kon ik gelukkig bijhouden met de camera.

De boom en haar eigen schaduw in 1 beeld dat door de lijnen een grafisch karakter krijgt. De schaduw is extra groot omdat meer dan de helft van het grasveld een dijk is en dus omhoog loopt. Heb het beeld gelijkgetrokken met de dijk want dat komt optisch het best uit. Dijk is niet 100% recht en ook de boom groeit krom (naar het licht toe). Aan de onderzijde van de stam het gaas tegen de bevers.

Bij deze abstracte foto is het vast gemakkelijker te zien wat het onderwerp is. Dat is nu juist het leuke van abstract, het hoeft niet altijd volledig onherkenbaar te zijn. Zolang het maar intrigeert en associaties oproept. Het kleurenspel en de lijnen en vlakken vind ik daar persoonlijk het meest belangrijk min.

Ik blijf het intrigerend vinden als je niet direct een associatie hebt wat een foto precies laat zien. Ik ben dus benieuwd of iemand ziet wat het is.

Een heerlijk thema om eens helemaal los te gaan op al dat moois in de natuur, zonder dat het direct herkenbaar is. En dan zeker in zwart- wit.

Dit blauwe druifje stond in een mandje dat binnen staat. Door een zwarte achtergrond te gebruiken kon ik meer de aandacht geven naar de delen die net aangelicht worden.

Ik vind ze zo gracieus die stelkluten, zeker in een frisse witte lichte setting.

Nog net voordat de sneeuw viel kon deze meerkoet een stukje schaatsen. Z'n schaduw is langgerekt door de late zon.

Een schilderijtje / per ongeluk gemaakte foto. Was bezig met scherpstellen en belichting bekijken op een zwarte meerkoet met zwart ijs en achtergrond. Kwam al tot de conclusie dat het echt niet kon. Maar koud en handschoenen aan dus druk per ongeluk op de ontspanknop; precies hetzelfde moment dat de meerkoet het water uit vloog het ijs op. Bij toeval scherp op de spetters. En wat zon gepakt zodat ik het wel een leuk schilderijtje vond.

Dit beeld is deze week gemaakt voor een opdracht van de Kerstvakantie Inspiratie cursus van Natuurfotografie.nl. De bedoeling was om een beeld met zeggingskracht te maken waaruit veerkracht naar voren kwam. Deze gebogen rietstengels in het bevroren water tonen voor mij de veerkracht, zowel letterlijk al figuurlijk. Tevens zijn de ijsbellen voor mij figuratief "lichtpuntjes" voor de beeldtaal.

Vandaag een nieuw gebiedje gevonden bij mij in de omgeving, dat biedt weer perspectieven.

Aparte paddenstoel met een aparte naam. Het is een algemene soort, maar ik had hem nog nooit eerder gezien.

Bij het afbrokkelen van de zwarte rotsen door de erosie komen er ook mooie kleuren tevoorschijn.

De wind is in staat om prachtige structuren in de duinen te maken.