Afgelopen zaterdag een erg leuke en vooral leerzame workshop Zilt & Zo aan zee gehad onder de bezielende leiding van Loes en Brigitte die ruim de tijd voor je namen om je te leren kijken naar hoe je het beste de zandstructuren kon vastleggen. Het was zeer inspirerend.

Tijdens een wandeling afgelopen November kwam ik dit in tegen op een boomstam die aan het vergaan was, ik kon hier een mooi en kleurrijk abstract beeld van maken.

Tijdens een fotowandeling door het Twiske raakte ik gefascineerd door de bevroren bellen in het ijs. Door de variërende grootte van de bevroren luchtbellen ontstaat er diepte in het beeld. De donkere delen heb ik in de nabewerking meer aangezet, zo ook de diagonale lichtval. Hierdoor ontstond voor mij een vervreemdend abstract beeld. Het mysterieuze 'zwarte gat' draagt bij aan dit gevoel, waardoor het net lijkt alsof je naar een planetenstelsel in de ruimte kijkt. In de vergroting van het beeld komt het effect nog beter naar voren.

De tweede fotowandeling over de Zuidpier van IJmuiden verliep winderig en erg nat, maar de deelnemers waren bikkels en trotseerde de wind. Er werden nog steeds fijne gesprekken gevoerd ondanks de nattigheid. De basaltblokken staan daar dag in dag uit in de regen, storm en spattend zoute water. Hierdoor zijn er door de tand des tijds haarscheurtjes in het steen gekomen die naadloos worden opgevuld door mycena draden en algen. En vast nog veel meer waar ik de naam niet van weet te achterhalen.

Lensbaby weer eens onder het stof vandaan gehaald. foto gemaakt met de Velvet 56 en een tussenring.

Het was een heerlijke dag om samen te beleven met de deelnemers van onze fotowandeling "Struinen in de AWD". Nieuwe kennismakingen, oude bekenden en goede gesprekken. Het zonnige weer nodigde uit om al die prachtige reflecties in de kanalen vast te leggen. Toch wel een dingetje om technisch uit te voeren gezien de sluitertijd en de benodigde scherptediepte, maar met deze kan ik zelf blij zijn.

Afgelopen zondag heb ik een workshop beweging bij Arie van den Hout gedaan. Heeeel veel foto's gemaakt en ook heeeel veel foto's weggegooid. Maar niet deze :-)

Ik kan eigenlijk niet meer gewoon wandelen zonder in te zoomen op details en vormen die de natuur prijsgeeft als je maar kijkt. Kadootjes zijn het naar mijn idee. Voorbijgangers snappen niet altijd goed wat ik nou aan het fotograferen ben :-) Deze douglas spar had een prachtige doorleefde stam. Zo veel te zien!

2 kleine Ijsschotsjes op elkaar, een laagstaande zon, dit zijn de ingrediënten voor deze 'softe' foto. De foto is gemaakt met de lensbaby velvet 85mm

Gister een heerlijke dag uitgewaaid aan de Zuidpier van IJmuiden tijdens de DDN fotowandeling met goed gezelschap en fijne gesprekken. Behalve vogeltjes is daar ook voor mensen die van abstract  houden genoeg te fotograferen. Foto is omgezet naar zwart wit mbv NIK Silfer-Effex.

De zon kwam vanochtend net om de hoek en maakte dat ik mooie effecten kreeg toen ik met de laowa 25mm aan het spelen was. Ik vind het abstracte altijd spannend. Ik ben benieuwd naar de reacties.

Minimalistisch beeld van een aantal jaren terug, dat is nu ook wel weer een voordeel van een groot archief, waar nog van alles onder het stof vandaan gehaald kan worden.

Even wat kleur tijdens deze donkere grijze dagen. Een abstracte opname door gebruik te maken van de ICM techniek maar nu i.p.v. van verticaal te bewegen heb ik de camera een klein beetje in de horizontale richting bewogen waardoor bladeren en besjes aan de boom uitgesmeerd werden.

Klein stukje kwelwater in een stack van 3 beelden. Wat kleur op een wat sombere dag.

Het deed mij denken aan een sneeuwstorm die over een landschap met een dennenbos raast, maar ik heb dan ook een rijke fantasie ;). In werkelijkheid zijn het mosjes op een muur.

Door recht boven de overgang tussen de gletsjer en het gletsjermeer te gaan hangen met je drone krijg je een abstract beeld van de lijnen en structuren in het afbrokkelende gletsjer-uiteinde.

In het binnenland van IJsland zie je vele soorten 'maanlandschappen' die met de drone van boven er nog meer 'buitenaards' en abstract uitzien. Er groeien vaak alleen nog mossen die accenten en kleur aan het landschap geven.

Eind september, begin oktober was ik in IJsland, misschien wel voor de tiende keer, maar het was de eerste keer dat ik ook een drone bij me had. Dat geeft de mogelijkheid om de magnifieke landschappen aldaar op een andere manier in beeld te brengen. Om dit beeld te kunnen maken moest de drone eerst meer dan 2 kilometer overbruggen. Op je schermpje van je 'remote controller' zoek je dan je compositie terwijl je met je duimen aan het manoeuvreren bent.

Wederom een ICM uit Clingendael.

Dit hele kleine paddenstoeltje lag op zijn kant in mijn broeikas. Tijd om mijn Laowa 25mm eens uit te proberen. Flitser schuin van achter en er ontstond iets waar ik wel blij van werd. In Lightroom heb ik nog wat aan de schuifjes getrokken waarna ik moest denken aan de opkomende zon. Ik vind het altijd spannend om abstracte beelden te tonen!

De patronen in het zand op het strand fascineerden mij. De voetstappen passen in mijn serie Footsteps waarbij ik mij richt op de grond waarop ik wandel.

Flüelapas Zwitserland mooie uitsnede van de bergwand.

Deze foto maakte ik bij denk ik wel het drukst bezochte plekje nabij Bretagne: Le Mont-Saint-Michel. Dat zou je niet zeggen als je deze foto ziet! Het gebied kenmerkt zich door sterke getijden. Terwijl de massa zich naar (het overigens prachtige) klooster bewoog draaide ik me om en maakte deze foto. Even uit mijn comfortzone en lekker minimalistisch

In camera 4-voudig beeld met gemiddeld als blending mode van lelieblad in vijver.

Abstracte benadering van de kunst van moeder natuur.

Een van de vele dode vogels op het strand . Waarschijnlijk een van de vele slachtoffers van de vogelgriep.

Stilleven van een rots te Bretagne. De schelp rechts is denk ik een alikruik. Ik heb heel internet afgezocht naar wat de witte kalkachtige slierten zijn. Is het familie van de zeepokken?, of iets anders. Misschien dat iemand hier op DDN ze voor me kan determineren. Anyway het doet me sterk denken aan een doolhof.

Deze foto heb ik al in februari gemaakt met (denk ik) een laowa 58mm die 2x kan vergroten. Ik kan het me helaas niet meer goed herinneren, maar heb wel met lampjes gespeeld en een uitsnede gemaakt die beeldvullend is. Leuk om te nog eens te delen in het kader van het thema van deze maand.

De natuur gaat zijn eigen gang en kan prachtige vormen creëren die als ze uitgelicht worden in een foto niet direct herkenbar zijn, maar voor mijzelf des te intrigerend. Ik ben benieuwd of iemand herkent wat dit is en wat de proporties ervan zijn. Dus brand los.

Schors van een boom. Foto in portret gemaakt maar vond zelf de liggende variant pakkender.