Aan de Opaalkust was het heerlijk spelen als een kind in de snoepwinkel met al die zandstructuren en waterpoeltjes. De spiegelingen kleurden fijn mee doordat er op dat moment een lekker strijklicht van de laagstaande zon was met een blauwe lucht.

Stack van 10 beelden voor een overall scherpte.

Aan de Opaalkust was het genieten van al die mooie zandstructuren en toen de laagstaande zon erbij kwam werd het helemaal een feestje.

Zonsopkomt bij de Indische Oceaan aan de kust bij Diani Beach - Kenia.
De indrukwekkende wolken waren voor mij een drive om lekker vroeg op te staan, dit beeld is vlak voor zonsopkomst gemaakt.

Aangezien de maand bijna voorbij is en het maandthema 50 tinten paars van toepassing is op de fotodag van gisteren, toch nog maar een landschapsfoto.
Stack van twee beelden om de scherpte van voor- tot achtergrond te verkrijgen.

Gisteren tijdens de fotodag van DDN op de Zuiderheide was het genieten van al het paars, de enthousiaste deelnemers en fijne gesprekken.
Natuurlijk heb ik ook landschapsfoto's van al dat paars tussen het stuifzand, maar tja... er moest natuurlijk ook even wat creatiefs uit de koker komen.
Meervoudige belichting van twee beelden in de camera, zonder verder enige manipulatie. Alleen de witbalans is een tikkie koeler gezet.

De roodsnaveltok is 43 tot 46 cm lang. Deze tok is van boven bruinachtig zwart en de kop en de hals zijn bijna wit, waarbij opvalt dat het wit van de hals als een witte streep doorloopt tot op de rug. De staart lijkt van onder wit, maar de middelste staartpennen zijn zwart. De snavel is dofrood gekleurd, naar beneden gebogen en (voor een neushoornvogel) vrij smal. De ondersnavel wordt bij de basis donkerder tot zwart.
Hij heeft zijn naam te danken aan zijn roep, die klinkt als 'tok-tok'. Roodsnaveltokken kunnen uitstekend vliegen, maar vertoeven veel op de grond, waar ze hun kostje bij elkaar scharrelen. 
Hier zit hij lekker in het avondzonnetje tussen de stekels van een acacia boom.

Het was een donkere lucht boven de waddenzee maar heel even zorgde de opkomende zon voor een lichtpuntje aan de horizon en een spotlight op die ene wolk.

In deze contreien staan dit jaar opvallend veel velden met zonnebloemen. Volgens een agrariër was het voorjaar zolang zó nat dat het niet lukte om op de lagere percelen tijdig mais te planten. De zonnebloemen vormden uiteindelijk een alternatief. Dat landbouwers voor het inzaaien van bloemen- en faunamengsels subsidie ontvangen via het Europese Landbouwbeleid zal wellicht ook een rol spelen. Hoe dan ook, de zonnebloemen zijn niet alleen een lust voor het oog, ze zijn ook goed voor de grond omdat zij diep wortelen, ze bieden schuilplaatsen voor fazanten, hazen en reeën, trekken tal van insecten aan en zijn straks een voedselbron voor vogels.

Foto: 2026-07-28 20.46; Canon EOS R6 + Canon EF-S 10-18mm. @ 18mm.; 1/160 sec.; f/14; ISO-200.

De zachte deining van de golven doordat er weinig wind stond zorgden voor een fraaie patroon. Foto gemaakt met een lange sluitertijd.

Ik was bezig met het fotograferen van reflecties in het water toen ik ineens de Grote Keizerlibel voorbij zag schieten, ik meende een tandem van man en vrouw te zien, maar toen ik de foto's terugkeek bleek ik een kannibaal in beeld te hebben, een heidelibel was het arme slachtoffer.

Met een beetje fantasie kun je in deze wolk een gezicht zien...kijkend naar de zonsondergang.

Dit zonnige plaatje doet me iedere keer als het het zie aan Griekenland denken, maar het is gewoon op de Marker Wadden,

Op de grens van het blauwe uurtje en het eerste ochtendrood trok de olifant in gezelschap van koereigers over de uitgestrekte savanne.

De Grote gerande oeverspin is een hele grote en zeldzame spin die voor komt  in moerassige veenweidegebieden en over water kan lopen.

Abstracte structuren blijven me intrigeren.
Deze deed het wel goed met een koele kleur.

De laatste tijd ben ik veel gefocust geweest op meervoudige belichting direct uit de camera, maar zo af en toe kriebelt het toch weer even om een uitstapje te maken naar een samengesteld beeld in Photoshop. Uiteraard allemaal van eigen beeldmateriaal.
Deze dark mood is samengesteld uit 5 verschillende beelden.

Koele kleuren bij het blauwe water van de waterval.

Het Nationaal Park Timanfaya (Spaans: Parque nacional de Timanfaya) of Montañas del Fuego (letterlijk: vuurbergen) is een natuurgebied op Lanzarote, het gebied bestaat uit een uniek vulkanisch, "maan" landschap. Dit landschap ontstond door een vulkaanuitbarsting in 1730. Er is nog steeds sprake van vulkanische activiteit. Op sommige plekken voel je de warmte van het vuur onder je voeten.
Als je een maal aangekomen bent bij het bezoekerscentrum met je eigen auto kan je het park verder bezoeken met een speciale bus die dan een rondje door het gebied rijdt. De uitzichten zijn dan echt spectaculair, zeker als er net een zonnetje door piept wat de kleuren explosief doet lijken.

Een landschap wat indruk op me maakte en wat er om schreeuwde om in panorama te fotograferen.
Uiteraard ook nog losse beelden van een meer intiem landschap gemaakt.
Geel en blauw voeren de boventoon in het beeld.
Panorama van 14 staande beelden samengevoegd in Lightroom en daarna verder bewerkt on Photoshop.

Een heerlijk moment in de ochtend terwijl het icarusblauwtje zachtjes loskomt van de bubbeltjes ochtenddauw. Dan denk je toch...fotografie is een fascinerende hobby die hand in hand gaat met verwondering.

Wat koelte op een warme dag leek me wel gepast.
Gemaakt bij de pier en het strand van Vorupør- Jutland - Denemarken. Te midden van het Nationaal Park Thy.
De golven waren daar lekker hoog.

Het was die ochtend een mooi gekleurde zonsopkomst waarbij de zon net over de waddendijk heen scheen en die paar voorbij vliegende ganzen waren een welkome aanvulling in het beeld.

IJsvogel in vlucht. De blauwe vleugels en rug, gecombineerd met de oranje borst, maken deze vogel een mooi voorbeeld van primaire kleuren en kleurcontrast in de natuur. Hoewel ik de compositie minder mooi vind dan de vorige foto, hoop ik dat deze wel voldoende scherp is op de kop.

Rond de langste dag zat ik in een vakantiehuisje waar de tuin voor het terras was ingezaaid met veldbloemen, ze bloeiden op dat moment op hun mooist in rood, geel en blauw, De camera lag bijna altijd paraat, tegen 22 uur zag ik het laatste licht mooi over de bloemenzee vallen, gauw met de Helios erop nog even een plaatje geschoten.

Deze dame is alleen helemaal niet blauw! Die eer is enkel aan de heren toebedeeld.... Gelukkig heeft ze wel prachtige ogen! Een foto daarvan zal ik later uploaden.
Hier zit ze in de voortuin op de vrouwenmantel. In de nabewerking heb ik de kleurtinten iets aangepast.

In de koelte van de ochtend, omgeven door dauwdruppels zat deze libel bij het tuinvijvertje! Het is heerlijk om dan het vintage lensje bij te halen, de dauwdruppels krijgen iets magisch door deze lens te gebruiken. Als afwerking gebruikte ik een voorinstelling in Lrc, met een beetje bijsturing, waarbij de vintage blauwe sfeer geaccentueerd werd.

Al weer een tijdje geleden dat ik deze close-up maakte van een lantaarntje dat de weg schijnt te wijzen. Ik heb het origineel opnieuw bewerkt met de kennis van nu.

Uitzicht vanaf de Stradi di e Calanche te Corsica.
Een super smalle steile bergweg die door de prachtige rode granieten rotsen snijdt en gebeeldhouwd is door tafoni-verwering.
De gehele weg biedt spectaculaire uitzichten, waarvan dit een intiem landschap is. 
Verticaal panorama van 6 liggende beelden.

Ik heb me gisteren een poos bezig gehouden met libellen in vlucht, echt een uitdaging hoor, aanvankelijk dacht ik dat ik alleen maar bezig was met vullen van de prullenbak, maar uiteindelijk begon ik de patronen van de vluchten een beetje te herkennen en kreeg ik de slag te pakken. Toen werd het leuk! 
De achtergrond lijkt hier de lucht, maar is het water.

Fantasy Tree in Delftsblauw

Multiple exposure in de camera van twee beelden in het veld.
Witbalans van de camera zo laag mogelijk: 2500 Kelvin.
Verder geen manipulaties in de nabewerking behalve wat basis schuifjes.