De zonopkomst was zoals ik het mij een avond eerder had voorgesteld. Een brekend wolkendek met een zon die de lucht in vuur en vlam lijkt te zetten. Een stevig briesje dat de eerste Sahara warmte aanvoert. Een merel en zanglijster die met hun lied de natuur tot leven manen. De veldbloemen die geurend de bestuivers proberen te lokken terwijl de menselijke reuring nog moet ontwaken. Ik lijk even alleen op de wereld en geniet van al dit moois. Jammer dat het maar zo kort duurt...

Foto 2026-06-23 05.22; Canon EOS R6 + Canon EF-S 10-18mm. @ 15mm.; 1/60; f/1; ISO-200.

De korenbloem (centaurea cyanus), ook wel wilde korenbloem genoemd, is een 30-60 cm hoge, eenjarige plant van de composietenfamilie (asteraceae). Het is één van de drie centaurea-soorten die van nature in België en in Nederland voorkomen. Hij staat op de Nederlandse rode lijst (planten) van 2000. In België heeft de plant de status "achteruitgaand". De korenbloem dankt zijn naam aan de traditionele groeiplaats: op akkers tussen het graan (bron: Wikipedia).

Als je een klaproos fotografeert met de witbalans op tl, dan knalt het rood van het scherm! De regendruppels zorgen voor fijne details.

Ik heb deze foto bijna precies een jaar geleden gemaakt en het nieuwe thema sluit hier perfect op aan!

Blauwe kijkers, die mij goed observeren.
Eentje uit het archief, dit jaar nog geen libel of juffer kunnen fotograferen.

Een weidebeekjuffer diep verstopt tussen de brandnetels.

Rijdend over het eiland Texel kwamen we in de berm langs de weg enkele blauwe pauwen tegen.

De wolkenlucht vanochtend was echt voor een kort moment prachtig en toen was het al weer heel snel weer voorbij.
Net na zonsopkomst vanochtend, toen het nog niet zo heet was.

Panorama van het Lauwersmeer (15 horizontale beelden) waarbij voor mij vooral de lucht de foto maakt. Je  ziet in de verte al de regen van de bui die ook op deze plek kort daarna zal losbarsten.

Ik was in de veronderstelling dat ik dit beeld ooit wel eens gedeeld had, maar dat is dus niet het geval. Reden te meer om het even af te stoffen.

Het is genieten als je zo'n prachtige libel kan bewonderen van dichtbij terwijl de vleugels drogen in de opkomende warmte van de ochtend. Ik gebruikte hier de trioplan om de sfeer zo goed mogelijk mee te nemen. De druppels lichten zachtjes op in het vroege licht.

Ik sta hier op een fietsbruggetje tussen 2 graslanden in. En volg de reiger van rechts naar links. Ik had het vermoeden dat hij naar linksboven wilde (in de foto) want daar heb je een stukje ondiep water waar hij fijn kon vissen. Gelukkig deed hij dat ook en ging rakelings over het grasveldje heen. Had niet vooraf verwacht dat de foto ook nog zou lukken...

Weidebeekjuffer

Een bloemen explosie op een zonnige dag

Afgelopen jaar weer hondenhaar gespaard voor het nestseizoen (muv de periode dat er tekenpillen oid bij de hond nodig zijn; dat gif is niet goed voor jonge vogeltjes) en opgehangen aan de vijgenboom in een lege verpakking Kaapse goudbes die je in december in de supermarkt ziet. Rekje volgemaakt. Deze pimpelmees maakt er dankbaar gebruik van. En hij was niet de enige; er kwam zelfs een kauw die haren uit het doosje trekken.

Het koppeltje pimpelmezen in m'n voortuin is druk in de weer met de toekomstige gezinsuitbreiding. Het mannetje snapt inmiddels dat hij nu het vrouwtje moet voeren en doet dat regelmatig; al is het me nog niet gelukt daar een foto van te maken. Hier zoekt ie in de Japanse esdoorn naar insecten. Die zitten er heel veel. 2x per jaar is de esdoorn een walhalla voor mezen. Eind herfst leggen insecten eitjes in de oksel van het afgevallen blad en in de lente komt de nieuwe lichting daar ook weer uit. De pimpelmees houdt alles graag voor zichzelf; koolmees en staartmees wordt snel weggejaagd. Moeilijk om de foto te maken; stilhangen is er niet bij en het meesje gaat razendsnel alle takjes af. En voor de telelens was ie eigenlijk te dichtbij.

Hoe gaaf is het om op het strand abstracte fotografie te beoefenen.

Wachtend voor de zon, de kopjes alvast naar de goede kant gedraaid.
Meestal ben ik net als Loes van de lichte foto's, zelfs graag nog een stapje verder naar de High Keys. Maar dit maal heb ik toch 1 dark mood gemaakt, die ik graag met jullie wil delen. Op de Bosanemonen fotodag zelf kreeg ik het met het saaie licht niet voor elkaar, dus deze is van twee weken eerder tijdens het scouten op landgoed Oud Poelgeest.

Ze reiken, duwen, verdringen zich omhoog,
alsof de zon iets te verdelen heeft.
Een straaltje is genoeg.
De rest? Die wacht… of leert duwen.

Primotar 135 mm met tussenring van 12 mm.

Een heerlijke ochtend in de polder de Krimpenerwaard. Veel activiteit van ganzen in de lucht en prachtige koude zonsopkomst

Een van mijn favoriete bomen foto's en ik zag tot mijn verrassing dat ik deze nog nooit gedeeld had op DDN. Bij deze dus.

Al een poosje zijn 2 pimpelmezen het houten huisje aan het verbouwen om er eventueel in te trekken voor gezinsuitbreiding. Op een gegeven moment gaat het vrouwtje dan het mannetje checken op goede vader skills. Ze beweegt dan snel met de vleugels alsof ze een babyvogeltje is. Het is dan de bedoeling dat het mannetje haar eten komt geven. Hij wordt dus al opgevoed door het vrouwtje om het straks goed te doen.

Bij deze foto heb ik een cd achteraan geplaatst en nat gespoten . Door de vegetatie de camera gezet om een zacht geheel te vormen.

Door het gebruik van een cd komt er altijd iets anders te voorschijn. Deze sterhyacintjes zijn de voorbode van de lente die op komst is. De witballans aangepast in de camera.

Is het vanuit de lucht of vanaf de grond? Maakt niet uit toch, het beeld boeit me en spreekt me aan en dat is genoeg.

Bij deze abstracte foto is het vast gemakkelijker te zien wat het onderwerp is. Dat is nu juist het leuke van abstract, het hoeft niet altijd volledig onherkenbaar te zijn. Zolang het maar intrigeert en associaties oproept. Het kleurenspel en de lijnen en vlakken vind ik daar persoonlijk het meest belangrijk min.

Ik blijf het intrigerend vinden als je niet direct kan zien wat het is, maar dat is nu juist ook het leuke aan abstract werk. Iets zien en maken waar anderen aan voorbij lopen. Stack van 9 beelden samengevoegd met Helicon Focus software.

Gewoon een druppel aan een takje in het bos, eigenlijk is er niets scherp op het contour van de druppel en een klein lijntje van de tak na.

Veel bewolking en regen verwacht je in Schotland, niet zo'n knalblauwe lucht! Maar dat was gelukkig maar een paar keer. Ik probeerde hier recht tegen de zon in iets te toen met die laaghangende bewolking tussen de bergen, en precies op dat moment verschenen er twee mensen in beeld, puur toeval, maar ze leken te poseren als volleerde fotomodellen ;-) 

Het blijft leuk om in de natuur patronen en structuren te ontdekken.

Leuk he als je niet kan zien wat het is. Althans dat vind ik. Abstractie blijft me daarom ook intrigeren.