Ze reiken, duwen, verdringen zich omhoog,
alsof de zon iets te verdelen heeft.
Een straaltje is genoeg.
De rest? Die wacht… of leert duwen.

Primotar 135 mm met tussenring van 12 mm.

Hier vervaagt de wereld tot gevoel.
Geen verplichtingen, geen haast, alleen pastelkleuren en licht.
Wat overblijft is zachtheid,
en de geboorte van iets moois.

Gemaakt met een Meyer Gorlitz 180 mm op F3.5 en met één tussenring van 36 mm.

Tussen de tulpen in de tuin zijn er telkens weer andere soorten die zich mengen en dan komen er aparte tulpen te voorschijn. Tussen de de vegetatie en met mooi zacht licht kon ik deze tulp mooi fotograferen.

Tussen vervagende vormen
vindt het licht
een nieuw begin.

Wat nog gesloten lijkt,
draagt al het verhaal in zich,

kwetsbaar en vol kracht,
klaar om te verschijnen.

In het gefluister van zacht licht,
ontvouwen drie stemmen zich tot één stilte.

Twee dragen het licht,
één vangt het in volle overgave.

Wat afzonderlijk begint,
vindt in verstilling zijn verbinding.

Een fragiele balans van vorm en ziel,
waar verschil geen scheiding kent.

In dit tedere samenspel,
bestaat geen ik of jij.

Heerlijk dat voorjaars weer en dan al die stinzeplantjes die de grond uit ploppen.
Tja... bosanemonen blijven toch een guilty pleasure van mij.
Macro met een macro objectief,.... nee dat is niet een must, soms gaat het met een telelens van 400 mm ook fantastisch.

Toch maar weer letterlijk en figuurlijk een knieval gemaakt voor de bosanemonen, gewoon omdat ik ze zo mooi en fragiel vind. Voor een eerste keer weer macro, sinds lange tijd, oef.... dat is wel weer even wennen, zeker om weer op te staan staan nadat ik in allerlei bochten op de grond gelegen en gezeten heb. Behoorlijke spierpijn dus. Maar ik klaag niks hoor, het was weer een goede workout en de resultaten ben ik blij mee. Er komen denk ik wel 10 mooie beelden uit deze serie.  Gemaakt met een 50 mm Meyer Gorlitz Oreston met volle openen van F/1.8 en 20 mm tussen ring.

Als de sneeuwklokjes en krokussen uitgebloeid zijn wordt het weer tijd voor de bosanemoontjes. Altijd een fotogeniek bloempje.

Het was perfect licht ,geen wind en veel dauwdruppeltjes.

Met de camera voorzichtig tussen de vegetatie en een bloemetje apart gezocht ,daarna met de cd op zoek gegaan naar een mooi kleur.

Zacht licht over stil gras, paarse en gele bloesems wekken de dag. De winter laat zijn laatste zucht los, terwijl kleur opbloeit in het gras, heel zacht. De aarde ademt weer langzaam in en bloeit. 🌸

Bij deze foto heb ik een cd achteraan geplaatst en nat gespoten . Door de vegetatie de camera gezet om een zacht geheel te vormen.

Door het gebruik van een cd komt er altijd iets anders te voorschijn. Deze sterhyacintjes zijn de voorbode van de lente die op komst is. De witballans aangepast in de camera.

Terwijl ik de paraplu over de krokussen plaatste om ze te beschermen van de zon was er mooi licht achter de krokussen.

Ook weer een beetje ouderwets en hard donker tussen andere foto's als deze er wel door zou komen. 105mm F5,6 1/200sec (uit hand) ISO1600 Exp-1,3 27-02-2026 thuis met zonlicht. Ik zocht eigenlijk naar astract; nerven.

Vandaag weer wat aan het oefenen geweest met de CD, het licht was zacht en ondanks de vele regen stonden ze deze middag weer mooi rechtop.

Camera tussen de sneeuwklokjes geplaatst om een mooie zachte omgeving te bekomen. De regen had voor mooie druppels gezorgd en een lichtje zorgde nog voor de afwerking.

Een abstract beeld van een rozige dahlia. Ik heb genoten van de vele / mooie dahlia's in de tuinen van De Tulperij. Zeker een aanrader om eens te gaan bezoeken, vooral tijdens een DDN workshop van Brigitte van Krimpen. Op naar de volgende foto uitdaging!

Een foto van een hele mooie paarse dahlia.

Vandaag wat bloemen geknipt uit de tuin , door het slechte weer was het niet te doen buiten. Ik heb wat bloemen een beetje lager gelegd en de roze rechts onder voor de zonnekap gehouden.

Een bijna doorzichtige roze dahlia, met een bijpassende achtergrond aangemaakt via PhotoShop.

Het werd wel weer eens tijd voor een bloemetje. Er zit nog zoveel onverwerkt materiaal in het archief. Mijn favoriete bloemetje om in de zomer te fotograferen en des te leuk dat deze dan vanuit de eigen tuin komt.

Niet mee gedaan aan maar geïnspireerd door..

Voor het eerst meegeweest met een workshop van DDN en dat is goed bevallen. Wat een keuze aan dahlias. Ik heb geprobeerd de dahlias net even anders te fotograferen dan ik normaal zou doen. Met dank aan de inspiratie van Brigitte. Bij deze foto heb ik mijn macrolens gebruikt om dicht op de dahlia te komen en met de scherptediepte te spelen.

Deze foto zou ik nooit zonder de workshop hebben gemaakt, wat ik houd niet zo van high key achtig fotos. Maar toch maar een poging gewaagd in alle dahlia kleurenpracht.

Een rode bloem is best een uitdaging! Die uitdaging ben ik aangegaan met mijn D7200 en 50 mm lens uit de hand genomen. Exif: Iso 100; F1,8, 50 mm, 1/1000 sec.

Ik kon helaas niet mee met de workshop, maar ik heb wel even goed naar de beelden en de feedback gekeken. Ook dat is leerzaam. Deze dahlia heb ik in mijn eigen tuin gefotografeerd in een vaasje op tafel. Met het eerste ochtendlicht op de dahlia en een paar stops onderbelicht. In de nabewerking de achtergrond iets verder onderbelicht en de bloem iets opgelicht.

Deze foto is met de Z- zoomlens 50-250 mm van Nikon gemaakt. De vlieg bleef goed zitten door mijn afstand van 220 mm. De Tulperij heeft een enorme keuze aan verschillende Dahlia's en kleuren, dat maakt de keuze soms lastig. De kleuren van deze Dahlia en de vlieg zijn wat mij betreft een mooie combinatie.

Gister ben ik wezen scouten voor onze workshop "Dazzling Dahlias" die ik volgende week dinsdag en donderdag voor DDN geef. De dahliatuin staat er prachtig bij met 650 verschillende soorten, dus dat wordt nog keuzestress voor de deelnemers volgende week.