Foto gemaakt met een 70-200mm lens met tussenringen, 1/500 sec, ISO400 13 april 2024

Bij de workshop Colors of spring hebben we vooral de bos anemonen gefotografeerd maar later ook look. Van dit exemplaar was net een knop opengebarsten.

Deze bostulp stond stoer te shinen in een bedje van dromerig wit.

Tijdens de leuke en leerzame workshop colors of spring met Brigitte in Oegstgeest kwam dit beeld op mijn lens: alles is zo'n beetje anders: de bloempjes kijken naar links, ze zijn niet de mooisten meer , de voorste staat niet prominent in het lichtste deel, etc. Maar ik was er zelf toch blij mee! Alle begin is moeilijk, nietwaar? Hopelijk kan de moderator dit eigenwijze beeld toch waarderen? Aan de anemoontjes ligt het niet!

Op de colors of spring workshop weer veel geleerd. Nog niet zo makkelijk als je nog nooit geprobeerd hebt om met een macrolens bosanemoontjes te fotograferen. En dan ook nog een beetje "zacht" graag... En dat terwijl veel bosanemoontjes al in de laatste bloeifase verkeerden en er zo nu en dan ook nog best wel wat wind stond. Gelukkig verder mooi weer en uitstekende begeleiding van de immer kundige en vriendelijke Brigitte die voor iedereen aandacht had. Dank voor de mooie dag!

Geel is de kleur die ik toch wel associeer met de Lente en het voorjaar, maar telkens vind ik het een hele lastige kleur om te fotografen, vandaar dat de meeste digitale gele bloemetjes weer in de prullenbak belanden, maar deze heeft de ballotage overleefd.

Deze hommel had de gele brem (als ik me niet vergis) uitgekozen voor de lunchbrake. Aan het gezoem was te horen dat deze hommel er van genoot. Stilzitten was er niet bij. Het heeft me dan ook wat pogingen gekost voor dit beeld. Je kent het wel. Net niet scherp. Net niet de juiste achtergrond, enz.

Als je er op tijd bij bent zijn de klokjes nog niet gesloten en zijn ze nog heerlijk fris.

Deze Harkwesp zat heel even stil om alweer naar de volgende bloem te gaan en kreeg ik dus de kans om deze opname te maken met mijn macro lens. En kwa kleur past hij mooi in het maandthema .

Binnenkort kleurt de polder weer geel van het koolzaad. Best lastig om tussen al die chaos van bloemen toch een rustige compositie te vinden met sfeer. Met deze ben ik wel blij.

Dauwdruppels op het bloemhoofd van een kievitsbloem. Het licht vanochtend vroeg was niet zo mooi als gedacht, dus het plan om een sfeerfoto te maken was al gauw gevlogen. Dan maar een andere aanpak en het wat abstracter benaderen. Handstack van 6 opnames (100 mm F8) op statief en samengevoegd met Helicon Focus software.

Ook deze keer weer naar Oud Poelgeest geweest. Naast de auto en waaide ik bijna weg. Leuk dat begint goed. Toch de uitdaging aangegaan. Dat houd je scherp. Wat maakt een beetje wind nou uit met macrofotografie! Paraplu erbij en de wind is weg. Die paraplu is toch wel erg handig zo nu en dan. Zeker toen het begon te regen en keihard te hagelen. Die paraplu heeft me gered denk ik, wat een hagelbui was dat. Wat hebben we toch een fijne hobby. Toch weer Happy.

Bosanemoontje, tijdens de DDN fotodag bij Kasteel Oud-Poelgeest. De wind was een uitdaging, mijn nieuwe macro-lens ook. De zachte omgeving rond de bloem is gecreeerd door een plastic zakje om de lens te binden. ( Lens: TTArtisan 100mm f/2.8 bubble bokeh )

Tijdens DDN foto dag ook me maar eens op de bosanemonen uitgeleefd... Anemonen waren zat en wind ook. Lastige omstandigheden. Uiteindelijk toch een aantal beelden die scherp waren .

Aan de rand van onze vijver staan blauwe druifjes. Door tegen het zonlicht in te fotograferen, schuin van voren, ontstonden er mooie bokeh-bubbels op het water. Omdat deze nogal fel waren heb ik meervoudige belichting toegepast om het felle contrast een beetje te temperen.

Een anemoon in een softe setting en kleurtjes. Mede door de oude lens (Oreston) krijg je deze sfeer.

Meestal laat ik de narcissen links liggen. Hier heb ik mezelf uitgedaagd om er wat moois van te maken.

De krokussen blijven toch altijd weer een dankbaar onderwerp voor mij. Elk jaar weer leuk om er weer wat van te maken.

Een bloemetje dat in sloten en in ondiepe wateren te vinden is. De soort is een indicator voor kwel. Fijn dat er een spiegeling zichtbaar is.

Deze foto is een meervoudige belichting. De foto van de oosterse hyacinten is gemaakt met de Lensbaby sweet 35 en een macro tussenring ( f2.8 - ISO 500 - 1/200). Ondanks dat de bloemetjes met z'n tweeën zijn stralen ze eenzaamheid uit doordat ze met de kopjes van elkaar afgewend staan. Het gevoel van eenzaamheid heb ik door de kleur die ontstaat in het blauwe uurtje willen benadrukken. Ook de toegevoegde textuur ( gras gefotografeerd met ICM) moet bijdragen aan het gevoel van eenzaamheid.

Gister maar weer eens de macrolens afgestoft, dat was best lang geleden. Heerlijk om weer eens over de grond te kruipen en buiten te spelen.

Heerlijk als ook deze fraaie bloemen weer verschijnen. Deze krokussen stonden in een middenberm. Ik lag op de straat zodat ik schuin omhoog kon fotograferen. Hierdoor had ik een mooi laag standpunt. Door een beetje te verschuiven kon ik mooi een witte auto in de achtergrond gebruiken voor een lichte achtergrond. Op deze manier vond ik de bloemen erg mooi uitkomen.

Ze zijn helaas al weer bijna verdwenen. Gelukkig komt er weer van alles tevoorschijn en kunnen we ons hart weer ophalen met mooie en leuke onderwerpen. Deze foto is gemaakt met een oud lensje. Het gaat hier om de meyer Gorlitz Oreston. Een lensje dat een lekker sfeertje geeft. F1.8 - iso 100 - 1/160 sec. Het was een beetje bewolkt weer tijdens de opname. Dat gaf mogelijkheden tot een high key effect.

Zo heerlijk dat alles weer begint te groeien en te bloeien. Ik kan mijn hart weer ophalen in de macrofotografie!

Nog mooi ingevouwen trotseren de krokussen alle regen. Nog even en dan volgt er een kleur explosie in mijn tuin.

Bij het zoeken naar een bepaalde foto kwam ik deze foto tegen. Ik denk dat die past in het maandthema. Ik ben de naam vergeten van deze bloem.

Bij de workshop 100 tinten wit werd ik door Jeroen Lagerwerf geattendeerd op de moglijkheid om in Photoshop te werken met een Lineair kleuren profiel. Dat moet natuurlijk wel meteen even uitgetest worden en deze witte lelie en het slechte  weer buiten nodigde daar lekker voor uit. Ik moet zeggen dat ik met een Adobe RGB profiel (wat ik normaal gebruik) waarschijnlijk niet al die mooie tinten wit goed gedetailleerd er uit gekregen zou hebben, dus het is zeker vanaf nu een extra mogelijkheid in mij worksflow van de nabewerking. Mijn dank daarvoor Jeroen.

Werken met een Helios lensje kan verrassend werken. In dit geval geeft het een simpele bloem een mooi zachte gloed en uitstraling. De bloem wordt er net even anders van. Omdat het een handmatig in te stellen lens is, zullen niet alle EXIF-data tevoorschijn komen. Het diafragma was f2.8.

Als je goed kijkt zie je met wat fantasie allemaal poezenkoppies. Of ben ik de enige?

Een lieveheersbeestje tussen een schermbloem wat een interessant beeld oplevert.