De krokussen blijven toch altijd weer een dankbaar onderwerp voor mij. Elk jaar weer leuk om er weer wat van te maken.

Een bloemetje dat in sloten en in ondiepe wateren te vinden is. De soort is een indicator voor kwel. Fijn dat er een spiegeling zichtbaar is.

Deze foto is een meervoudige belichting. De foto van de oosterse hyacinten is gemaakt met de Lensbaby sweet 35 en een macro tussenring ( f2.8 - ISO 500 - 1/200). Ondanks dat de bloemetjes met z'n tweeën zijn stralen ze eenzaamheid uit doordat ze met de kopjes van elkaar afgewend staan. Het gevoel van eenzaamheid heb ik door de kleur die ontstaat in het blauwe uurtje willen benadrukken. Ook de toegevoegde textuur ( gras gefotografeerd met ICM) moet bijdragen aan het gevoel van eenzaamheid.

Gister maar weer eens de macrolens afgestoft, dat was best lang geleden. Heerlijk om weer eens over de grond te kruipen en buiten te spelen.

Heerlijk als ook deze fraaie bloemen weer verschijnen. Deze krokussen stonden in een middenberm. Ik lag op de straat zodat ik schuin omhoog kon fotograferen. Hierdoor had ik een mooi laag standpunt. Door een beetje te verschuiven kon ik mooi een witte auto in de achtergrond gebruiken voor een lichte achtergrond. Op deze manier vond ik de bloemen erg mooi uitkomen.

Ze zijn helaas al weer bijna verdwenen. Gelukkig komt er weer van alles tevoorschijn en kunnen we ons hart weer ophalen met mooie en leuke onderwerpen. Deze foto is gemaakt met een oud lensje. Het gaat hier om de meyer Gorlitz Oreston. Een lensje dat een lekker sfeertje geeft. F1.8 - iso 100 - 1/160 sec. Het was een beetje bewolkt weer tijdens de opname. Dat gaf mogelijkheden tot een high key effect.

Zo heerlijk dat alles weer begint te groeien en te bloeien. Ik kan mijn hart weer ophalen in de macrofotografie!

Nog mooi ingevouwen trotseren de krokussen alle regen. Nog even en dan volgt er een kleur explosie in mijn tuin.

Bij het zoeken naar een bepaalde foto kwam ik deze foto tegen. Ik denk dat die past in het maandthema. Ik ben de naam vergeten van deze bloem.

Bij de workshop 100 tinten wit werd ik door Jeroen Lagerwerf geattendeerd op de moglijkheid om in Photoshop te werken met een Lineair kleuren profiel. Dat moet natuurlijk wel meteen even uitgetest worden en deze witte lelie en het slechte  weer buiten nodigde daar lekker voor uit. Ik moet zeggen dat ik met een Adobe RGB profiel (wat ik normaal gebruik) waarschijnlijk niet al die mooie tinten wit goed gedetailleerd er uit gekregen zou hebben, dus het is zeker vanaf nu een extra mogelijkheid in mij worksflow van de nabewerking. Mijn dank daarvoor Jeroen.

Werken met een Helios lensje kan verrassend werken. In dit geval geeft het een simpele bloem een mooi zachte gloed en uitstraling. De bloem wordt er net even anders van. Omdat het een handmatig in te stellen lens is, zullen niet alle EXIF-data tevoorschijn komen. Het diafragma was f2.8.

Als je goed kijkt zie je met wat fantasie allemaal poezenkoppies. Of ben ik de enige?

Een lieveheersbeestje tussen een schermbloem wat een interessant beeld oplevert.

gemaakt met de canon 100 mm macro lens

Deze foto is gemaakt met de vintage lens Oreston van Meyer Gorlitz. Bij een heel klein diafragma geeft deze lens een heerlijke sfeer. Bij deze foto heb ik het diafragma wat meer geknepen voor meer scherpte op de vlinder. Ook met een meer geknepen diafragma (weet niet meer precies welk F-getal) geeft deze lens een mooi effect. Daarnaast heb ik wat met de kleu geexperimenteerd zodat het naar zwart/wit neigt.

Een Tangpantserjuffer heeft een mooi plaatsje gevonden om te poseren. Voor het moment is het heel pover op het domein en daarom maak ik gebruik van mijn archief om foto's te plaatsen voor het thema.

Icaris Blauwtje op een katttenstaart, net na zonsopkomst Samentelling van 3 beelden om ook het spinnenweb een rol te geven.

Nigella - Juffertje in het groen is een van van favoriete bloemen, altijd delicaat en fotogeniek.

Vlier bloeit uitbundig en maakt mooie schermen met kleine bloemetjes. Ook de individuele bloemetjes zijn best mooi

Dit klein Juffertje in het groen stond mooi verscholen tussen de andere. Met de camera voorzichtig er tussen en dan zorgen dat de achtergrond mooi licht mee kreeg.

Lopend door een klein natuurgebiedje werd ik ineens verrast door een klein bloeiend groen tapijtje met witte bloemetjes. Geen idee wat het was maar ze stonden niet zo dicht op elkaar , daar moest wel een mooie compositie van de maken zijn.

In Nederland komen acht soorten vergeetmijnietjes voor. Deze vind ik vanwege de vrij grote bloemen en de dichtbezette tros met bloemen de mooiste. De groene achtergrond contrasteert lekker met de blauwe bloemen.

Van harte gefeliciteerd Nanno Kranenborg, je fraaie foto "Lentebode" is de winnaar geworden van het Thema van de maand april Leve de lente!

Klik hier om de oorspronkelijke foto van Nanno te bewonderen.

De lepelaars deden even een dutje. Ik moest dus op zoek gegaan naar ander fotomateriaal. Er stonden wat paardenbloemen en daar kun je ook leuke dingen mee doen. Deze foto is recht van boven gemaakt met als achtergrond gele paardenbloemen. Vandaar de titel.

Eenbes is altijd een dankbaar onderwerp om er weer net iets anders van proberen te maken. Oreston 50 mm objectief met een 20 mm tussenring. Volle diafragma opening van f/1.8

Schilderen met licht, kleurtjes en pastel. Gemaakt met een analoge 50 mm Nikkor F/1.4 met de grootste diafragma opening en een 20 mm tussenring.

Na een letterlijk warme ontvangst door Elly en Marga met warme thee en koffie en een enorme koek, hebben de dames on een mooi stuk van het Jac.P.Thijssepark laten zien en konden de deelnemers aan de fotodag daarna lekker zelf los gaan. Zo nu en dan kwamen we elkaar weer tegen maar pas bij de lunch spraken we elkaar weer. Er stond van alles in de bloei, waaronder een aantal bostulpjes. Deze had een paar bloemblaadjes mooi gekruld dus die was interessant genoeg om als model te fungeren.

Ik maak graag gebruik van de zachte kleuren tijdens de zonsopkomst en de zonsondergang in mijn foto's. In dit geval de zonsondergang omdat de Bosanemonen pas in de loop van de ochtend open gaan. In deze foto zie je al dat de bloemetjes langzaam gaan sluiten tijdens het laatste licht. Het lijkt alsof het blaadje van de Bosanemoon op de "schouder" ligt van de ander Bosanemoon, waardoor het beeld voor mij een romantisch tintje krijgt. Deze foto heb ik gemaakt met de Sigma 180mm 1:2.8 lens.

Zoals ik bij de paddenstoeltjes gebruik maak van herfstblaadjes om de voorgrond wazig te maken zo gebruik ik bij de bloemetjes geregeld een doorzichtig (boterham)zakje. Ook in deze foto heb ik hiervan gebruik gemaakt. Een zuchtje wind deed het zakje omhoog tillen. In de eerste instantie was ik daar niet zo blij mee maar achteraf gezien had het toch een mooi effect. De foto is gemaakt met mijn Nikkor 105mm en een tussenring van 12mm.

Deze kievitsbloemen werden vastgelegd in het licht van de zachte avondzon, door gebruik te maken van dubbele belichting vanuit de camera ontstond een dromerige sfeer. Er lag een ledlampje in het gras om bij te lichten op de bloemen.