Wit dat niets verbergt
en toch alles vervaagt.
Een vorm die fluistert:
ik ben er nog,
al is het maar net.

Primotar 180mm i.c.m 32 mm tussenring

Ze spreken niet,
maar klinken toch samen.
In harmonie ontstaat iets sterks,
een samenspel dat niet breekt.

Primotar 180 mm F3.5 en 36 mm tussenring.

Ze reiken, duwen, verdringen zich omhoog,
alsof de zon iets te verdelen heeft.
Een straaltje is genoeg.
De rest? Die wacht… of leert duwen.

Primotar 135 mm met tussenring van 12 mm.

Hier vervaagt de wereld tot gevoel.
Geen verplichtingen, geen haast, alleen pastelkleuren en licht.
Wat overblijft is zachtheid,
en de geboorte van iets moois.

Gemaakt met een Meyer Gorlitz 180 mm op F3.5 en met één tussenring van 36 mm.

Tussen vervagende vormen
vindt het licht
een nieuw begin.

Wat nog gesloten lijkt,
draagt al het verhaal in zich,

kwetsbaar en vol kracht,
klaar om te verschijnen.

Een wandelaar loopt nietsvermoedend door een bomenlaan met zonnestralen

Een magisch moment....de zon komt net op en schijnt door een dunne laag mist tussen de bomen.

Deze wandelaar loopt in het bos en wordt door de zonnestralen / zonneharpen verlicht. De mooiste plek voor zonnestralen is toch wel het bos. Ze breken door het bladerdak heen op zoek naar een weg om de grond te verlichten. Met een beetje nevel of mist krijg je dan al snel sprookjesachtige plaatjes.

Ik blijf het mooi vinden, zo'n imposante beukenlaan.

Heerlijk als het allemaal lekker samenvalt, elke keer weer een verrassing hoe mooi het licht kan zijn.

Pas op, fotografen! Deze zwam bijt terug.

Calimero effect.

Het blijven leuke onderwerpen om mee te spelen.

De ene dag regent het de hele dag en is het donker. De volgende dag heb je prachtig en afwisselend licht. Zo'n volgende dag is dan echt genieten van de natuurlijke lichtshow in het bos.

Heerlijk in het bos rond gestruind met de trioplan. Beetje prutsen maar dan heb je ook wat.

Alsof moeder natuur een grapje uithaalde: "Laten we ze kleine sombrero's geven, dat valt vast niemand op." Maar hier staan se dan. Trots, pluizig en perfect in formatie. Geen mariachi te horen, maar wel het stille ritme van het bos.

Het is lastig, maar heel leuk om te spelen met de helios waarvan het glas heb omgedraaid. De scherpte zit in het midden en het is zoeken naar een mooie achtergrond. ik word er wel blij van om dit soort beelden in mijn camera te zien ontstaan.

In de vroege adem van de dag, waar de wind nog zacht slaapt, vindt de stilte haar kleur in tere bloemblaadjes, die het licht dragen als een belofte. Deze foto is gemaakt met een vintage lens.

Terwijl ik liggend op de grond mijn best deed om Daslook te fotograferen, zag dit er voor wandelaars wat raar uit. Ik ben tijdens deze dag 4 keer aangesprokken of alles goed ging met mij. Sommige wandelaars schrokken een beetje toen ze mij ineens zagen liggen. Ik hoorde ook een keer iemand zeggen, "oh gelukkig hij beweegt nog". Toch word ik ook wel weer blij van deze bezorgdheid.

Langs de paadjes groeit mometeel weer van alles. Daslook is er daar een van. Gemaakt met de primotar 135 mm 3.5

De bosanemoon is een prachtige en fragiele bloem. Deze delicate bloemen, met hun witte of zachtroze bloemblaadjes, bedekken de bosbodem als een zacht tapijt en brengen kleur in de vaak nog kale bossen. De bosanemoon groeit het liefst in loofbossen en op open plekken waar het zonlicht door de nog kale boomtakken kan schijnen. Bosanemonen zijn verrassend veerkrachtig en hebben een unieke manier van verspreiden; ze maken gebruik van mieren, die de zaden meenemen en zo helpen bij hun voortplanting.

Een onvergetelijke ochtend in het bos...... Zo mysterieus het bos in de mist is, zo magisch wordt het wanneer de eerste zonnestralen een weg door die mist weten te vinden. Prachtige harpen van licht laten het bos ontwaken in een spel van licht en donker.

Op dit moment zijn de kleuren zo mooi! Ik hou ervan om herfstblad te fotograferen en steeds weer nieuwe beelden te creëren. Voor deze foto maakte ik gebruik van een naaldboom als doorkijkje. Op de achtergrond stond een kale boom die ik bewust mee heb genomen in het beeld.

Het was weer genieten in het Speulderbos met al die fraaie herfstkleuren.

Gisterenochtend was het erg mistig op het midden van het land wat een bezoek aan het Speulderbos de moeite waard was om in de vroege uurtjes de herfstkleuren gehuld in de mist te kunnen fotograferen.

Weelderige groene bosscene met varens als een groen tapijt op de bosbodem, een smal kronkelpaadje en eikenbomen met wortels die zich als knoestige tentakels boven de grond uitstrekken.

Wat een fantastische ochtend was het vandaag (24 okt). De opkomende zon en een beetje mist zorgden voor prachtige zonneharpen.

Als je over het wandelpad loopt langs een rand van het bos, kan het opeens mooie doorkijkjes geven in de wirwar van de boomstammen.

Het sprookjesbos is een magische plek waar de natuur tot leven komt en je betoverd wordt door de schoonheid van paddenstoelen. Deze mysterieuze schimmels, met hun kleurrijke hoeden en grillige vormen, prikkelen de verbeelding en nodigen uit tot het vertellen van verhalen over feeën en elfen.