De stadsreus wordt groter dan de meeste andere zweefvliegsoorten en kan een lengte van 2,5 centimeter bereiken. Hij leeft zoals alle zweefvliegen van nectar en stuifmeel. Het dier kan niet steken, maar lijkt door grootte en kleuren op de wel van een angel voorziene Europese hoornaar (Vespa crabro). Deze voordeel biedende gelijkenis met een andere soort wordt mimicry genoemd.
(bron: Wikipedia)

Insect in mijn eigen schaduw gezet en zonlicht in de achtergrond om tot een fijne pastel achtergrond te komen. Dat moest niet te lang duren want ze houden van veel zon en vliegen anders weg.
Stil zitten doen ze sowieso niet.

Afgelopen weken bezig geweest om mijn foto's van Curaçao uit te zoeken, want dat lag ook maar te liggen. Dan kom je ook veel geels tegen, zoals deze gele troepiaal.

Voor mij doen wel een hele saaie achtergrond en een beestje op een stokkie. Maar daar zitten deze jongens nu eenmaal. 
Toch wil ik hem graag met jullie delen daar ik de libel gewoon heel mooi vind, vooral die gouden aanzet van de vleugels bij het lijfje.
Het is een soort die voorkomt in de Cariben en niet in Europa, vandaar dat ik hem niet kon vinden in mijn libellen boek bij de korenbouten (Orthetrum)
Orthemis en Orthetrum zijn twee nauw verwante geslachten van echte libellen uit de familie van de korenbouten (Libellulidae). Het belangrijkste verschil zit in hun leefgebied en kleurpatronen, hoewel ze anatomisch sterk op elkaar lijken.
Orthemis: Dit geslacht komt van nature uitsluitend voor in Noord-, Midden- en Zuid-Amerika (de Nieuwe Wereld). Ze komen niet in Nederland of België in het wild voor, tenzij als zeldzame dwaalgast of exoot. 

Vanochtend vroeg was het genieten van het mooie licht net na zonsopkomst. Al snel werd het veels te warm met keihard licht. Vroeg opstaan is altijd de moeite waard.
Ik vind ze lastig te herkennen, maar denk dat dit een bosrietzanger is. Corrigeer me als het toch een rietzanger of en kleine karekiet blijkt te zijn.

Steenloper, verscholen tussen de rotsen en het opspattende schuim van de golven. Wit genoeg denk ik zo.

Schuimbelletjes op het strand, ze blijven me intrigeren, zeker met van die leuke vormen. Deze is voor mij een danseres.

Eindelijk hier in het Westen ook wat sneeuw, maar dan ligt er in het hele land zoveel, dat autorijden toch niet verstandig is. Tja, wat dan te doen als je geen bos in de buurt hebt. De polder maar in, want ook daar zijn er kansen. Hier heb ik de ICM techniek gebruikt.

Rijd ik m'n burostoel even achteruit en kijk uit het raam; zit deze mus zich mooi op te tutten. Camera lag al op het buro dus dat ging snel. Het late middagzonnetje viel precies op haar kop. Als ze haar ogen open had gehouden had ze me kunnen zien want geen gordijnen en luxaflex omhoog. Soms heb je even mazzel.

Behalve landschappen hebben we ook prachtige korstmossen in Schotland gezien. Op bomen, oude bruggetjes, maar ook zoals hier op een eeuwen oude grafsteen. Stack van 6 beelden samengevoegd met Helicon Focus software. Ik heb hem geprobeerd te determineren volgens een boek wat ik heb over korstmossen, maar dat is zo lastig, ze lijken echt allemaal zoveel op elkaar. Zoom er maar eens op in, wat een prachtige details zie je dan wel niet.

Een blad dat prachtig verkleurt in de herfst.

Zelfs het heel algemene blad van eiken is mooi in de herfst. Geel en groen en bruin. En ik heb het deze keer even goed gecheckt maar het is geen stack!

Spelen met illusie, lijnenspel en kleurvlakken of te wel abstracte fotografie. Het blijft me intrigeren. Weet jij wat het is en hoe groot het is?

Bijna thuis na een lange wandeling; maar eindelijk toch nog een vlinder op m'n pad. Een nogal verweerd en/of versleten bont zandoogje. De 2 strakke strepen zijn spinragdraden.

Het was nog donker in de vroege ochtend. De kalkmuur van het hotel werd verlicht en daar zat deze gestreepte pijlstaart. Hij draagt een prachtige bontjas. De foto heb ik een kwartslag gedraaid want vond ik mooier uitkomen.

Op een plek hoog in de bergen van Lesbos barst het van de vlinders. Het 'onkruid' wordt er namelijk niet verwijderd en/of gemaaid zodat alles vrij en blij kan blijven bloeien. De titel van de foto heeft de vlinder te danken aan z'n mooie vleugels.

Een beetje ijs op een zonnige warme Moederdag, moet kunnen toch! IJs structuren van een klein stroompje op een zandstuifgebied. Stack van 9 beelden via Helicon Focus.

Grutto vlak voor het sprongetje omhoog

Deze mooie zanger is niet alleen maar grijs x bruin en van dichtbij zeker niet saai. Vandaar dit portretje. Je kunt goed zien dat hij hele mooie en kleine veertjes rondom het oog heeft. Hij ging precies bij dat ene dode blad zitten van de klimop, dus wat extra contrast. Dit schuwe vogeltje had niet in de gaten dat ik vanuit de keuken met hem mee kon kijken, dus door het raam heen gefotografeerd.

Een maand of wat terug heb ik al es een foto geplaatst waarbij rivier de Maas buiten de oevers was getreden. Het natuurgebiedje is inmiddels weer toegankelijk, maar nu (in maart) is er nog steeds een stukje waar het water wel is binnengekomen, maar niet meer terug kan naar de Maas. Deze knotwilg staat nog steeds in bad en heeft een modderjasje aan. Bovenop ontstaat nu natuur die daar eigenlijk niet hoort te wonen.

Misschien niet iedereens cup of tea. Geen onderwerp, is er wel een focuspunt, wat is het? Maar mij sprak dit ICM beeld meteen aan, als een abstract schilderij. Het is geen crop en de foto is gemaakt tijdens de fotowandeling van DDN in de AWD op 8 februari jongstleden. Tja.... F/20, dat had natuurlijk niet gemogen, maar idd ik was zo suf om geen grijsfilter bij me te hebben.

Fotografisch niet de mooiste foto door de drukke achtergrond. Maar de houding en het showen van de binnenzijde van de vleugels maakt het wellicht goed. Hij probeert hier een mol schrik aan te jagen en/of die uit zijn hol te krijgen. Net daarvóór liet die zich even zien. Pas op een later moment gaat de buizerd echt over op de aanval.

De buizerd bleek te zwaar voor deze dunne tak. Hij zocht de balans met z'n vleugels. Een minuutje bleef hij daar balanceren, toen gaf hij het op en zocht een ander plekje.

Oorlepelzwammetje in een stack van 13 beelden.

Tijdens een gezellig fotoexcursie van de Friese fotoclub bij De Slotplaats zag ik een bundel grote zwammen aan een boom hangen. Ondanks dat ze totaal verlept waren zag ik er toch mooie structuren in. En daar heb ik geprobeerd iets moois van te maken.

Paddenstoeltje in het bos. De lage zon verlicht de bruine blaadjes in de voor en achtergrond en geeft een vlammend effect.

Van harte gefeliciteerd Evert Jan Kieft, je fraaie foto "In de vroege ochtend" heeft de ereplaats onder Spotlight veroverd!

Klik hier om de originele foto van Evert Jan te bewonderen.

Beeld zoals de titel al omschrijft; Broken. Zowel de heidelibel met kapotte vleugel als het takje waar ze op zit. Maar wel gebruikelijk na bijna een heel seizoen. De kop van de libel heb ik hier plaatselijk verscherpt (oefening baart kunst). Ik vond hier de achtergrond verrassend goed uitpakken.

Tijdens een wandeling in het Drents-Friese woud zag ik het piramideachtige uitsteeksel aan een liggende dode boom. Toen ik er foto's van ging maken ging er net een vlieg op zitten. Het leek erop alsof hij net naar beneden liep. Om de hele piramide scherp op de foto te krijgen een stack van 7 foto's gemaakt.

Ook deze kwam regelmatig langs bij ons vakantie huisje en was mooi om hem in deze houding vast te leggen.

Altijd leuke beestjes, die je graag een verhaaltje willen vertellen.