Deze klaproos verdiende het om even van wat dichterbij te bekijken.

Gisteren behalve snoepende hommels ook nog mij uitgeleefd op vliegende libellen. Dat was ook de reden van gaan naar dit warme plekje. Het vennetje was dit jaar echter belabberd voorzien van water, dus het aantal libellen viel dik tegen. Gelukkig deze jongen nog even te pakken gekregen. Oef... zeker als ze frontaal aan komen vliegen gaat dit zo... snel.
Thuis zag ik pas dat ie een LHBtje als lunch had bemachtigd.
Maar in de categorie Macro geplaatst, want er is geen andere categorie voor insecten die met een teletoeter zijn gefotografeerd.
.

Tijd voor een beetje kleur op wederom een bloedhete dag.
Kwelwater
Handmatige stack van 14 beelden, samengevoegd met Helicon Focus
Er moest jammer genoeg wel iets van compressie gedaan worden op het beeld anders was ie dik boven de 2Mb

Mijn favoriete delicate zomer bloemetje.
Dit maal de roze variant, waar er dit jaar maar eentje van in de tuin stond.

Het nadeel van een gigantisch archief is dat er altijd nog veel uit te zoeken is. Het voordeel is dat er ook nog veel moois te vinden is om te delen.

Ik heb tijdens de wandeling van de "Meet your Friends" genoten van alle fijne gesprekken onderweg, maar die mooie bomen - aangetast door de honigzwammen- kon ik net als vele anderen natuurlijk niet voorbij lopen. Tja... maar even "anders dan anders", een boom op een boom.
In zwart-wit, dat vond ik wel passend.

Een van mijn favoriete bloemetjes, bloeide volop in het Arboretum. Genomen met de Helios lens.

Close-up van een bloemknop van een hoogstam appelboom.
Geen klassiek beeld, maar een abstract lijnenspel.

Tja... een tulp ,laten zien zoals iedereen een tulp ziet, is voor mij niet interessant meer.
Dus bij deze een close-up en lekker anders dan anders.

Dit beeld doet me denken aan een stoom van Lava door de groene heuvels, wat zie jij?

Ik blijf het intrigerend vinden als je niet direct een associatie hebt wat een foto precies laat zien. Ik ben dus benieuwd of iemand ziet wat het is.

Het blijft leuk om in de natuur patronen en structuren te ontdekken.

Never a dull moment at sea, al is het alleen al om al die mooie zandstructuurtjes die elk uur ander kunnen zijn.

Een samengesteld beeld in Photohop van een bewogen reflectie in het water.

Abstractie kan de mens op het verkeerde been zetten, maar dat is nu juist ook zo leuk, althans dat vind ik. Water intrigeert me daarbij altijd mateloos.

Kaardenbol in tegenlicht

Tijdens de workshop ook bezig geweest om wat meer details te krijg van de Dahlia's. Hier het hart van 1 van de vele mooie soorten die daar stonden. Bloemen en macro fotografie is 1 van de eerste onderwerpen die ik graag fotografeer. Vooral omdat je dingen tegen komt die je met blote oog haast niet ziet. Het leuke van de workshop voor mij is dat ik toch weer met nieuwe adviezen en tips van Brigitte weer aan de slag kan om macro fotografie verder te ontdekken.

Gister ben ik wezen scouten voor onze workshop "Dazzling Dahlias" die ik volgende week dinsdag en donderdag voor DDN geef. De dahliatuin staat er prachtig bij met 650 verschillende soorten, dus dat wordt nog keuzestress voor de deelnemers volgende week.

Reflecties in het water, iets wat we altijd intrigeert en wat ik altijd wil "vastleggen"

Spelen met illusie, lijnenspel en kleurvlakken of te wel abstracte fotografie. Het blijft me intrigeren. Weet jij wat het is en hoe groot het is?

gisteren een dag in HBN3 gezeten, was er al om 5.30 uur en bij om 18.30 uur naar huis gegaan. Het was een komen en gaan van badderende vogels. Uiteindelijk stond de teller op 27 vogelsoorten met als kers op de taart na 12 uur gezeten te hebben, een juveniele Havik, die omzichtig kwam badderen.

Een foto van een onderwerp wat door meerdere deelnemers van de fotowandeling van afgelopen zaterdag 8 februari in de AWD is gefotografeerd. Maar dan net even een tikkie "anders".

IJsnaaldjes op bevroren bladeren. Het maandthema zwart-wit is voorbij, maar ik ga nog lekker eventjes door.

Nog maar eentje van vanochtend, gewoon omdat ik die ijsbloemen zo mooi vind en bijna nooit de gelegenheid heb om ze (hier in het Westen van het land) te fotograferen. 20 cm naast de vorige upload gefotografeerd met een ander lichtval, waardoor het beeld juist donker is in plaats van licht. Gaaf toch dat lichtval zo ontzettend veel uit kan maken. Ook hier weer een 100 mm macro objectief met een tussenring van 16 mm. Stack van 17 handmatig scherp gestelde beelden met behulp van Heliconfocus software.

Reflecties in het water van een stomend beekje

Dauwdruppels op het bloemhoofd van een kievitsbloem. Het licht vanochtend vroeg was niet zo mooi als gedacht, dus het plan om een sfeerfoto te maken was al gauw gevlogen. Dan maar een andere aanpak en het wat abstracter benaderen. Handstack van 6 opnames (100 mm F8) op statief en samengevoegd met Helicon Focus software.

De tweede fotowandeling over de Zuidpier van IJmuiden verliep winderig en erg nat, maar de deelnemers waren bikkels en trotseerde de wind. Er werden nog steeds fijne gesprekken gevoerd ondanks de nattigheid. De basaltblokken staan daar dag in dag uit in de regen, storm en spattend zoute water. Hierdoor zijn er door de tand des tijds haarscheurtjes in het steen gekomen die naadloos worden opgevuld door mycena draden en algen. En vast nog veel meer waar ik de naam niet van weet te achterhalen.

Ik ben regelmatig met mijn archief bezig, waar bijna niet doorheen te worstelen is, maar dat is natuurlijk een luxe probleem. Van dit mooie vrouwtje (mijn lieveling libel) had ik 40 foto's gemaakt om volledig scherp te krijgen met een stack. Elke keer stink ik er weer in, wat door al die waterdruppeltjes, lichtverschillen in de breking van de belletjes krijgt een stack programma dat gewoon niet goed voor elkaar. Dus uiteindelijk maar 3 van de 40 beelden geruikt . Jammer genoeg is het lijfje dus niet scherp, maar de vleugels en de kop wel, dus missie toch wel geslaagd.

De natuur zelf kan prachtige kunst voortbrengen , althans dat vind ik. Doordat je niet kan zien hoe groot het is en geen referentie hebt blijven dit soort beelden mij altijd intrigeren. Iemand een idee wat het is?

Ze noemen de Loonse en Drunense duinen niet voor niets de Brabantse Sahara. Overdag heet als een oven en in de nacht lekker koud. Dit was op zo'n koude ochtend waarbij het zand nog niet platgetrapt was door hondenpootjes en er heel veel rijp aanwezig was.