De laatste tijd ben ik veel gefocust geweest op meervoudige belichting direct uit de camera, maar zo af en toe kriebelt het toch weer even om een uitstapje te maken naar een samengesteld beeld in Photoshop. Uiteraard allemaal van eigen beeldmateriaal.
Deze dark mood is samengesteld uit 5 verschillende beelden.

Het Nationaal Park Timanfaya (Spaans: Parque nacional de Timanfaya) of Montañas del Fuego (letterlijk: vuurbergen) is een natuurgebied op Lanzarote, het gebied bestaat uit een uniek vulkanisch, "maan" landschap. Dit landschap ontstond door een vulkaanuitbarsting in 1730. Er is nog steeds sprake van vulkanische activiteit. Op sommige plekken voel je de warmte van het vuur onder je voeten.
Als je een maal aangekomen bent bij het bezoekerscentrum met je eigen auto kan je het park verder bezoeken met een speciale bus die dan een rondje door het gebied rijdt. De uitzichten zijn dan echt spectaculair, zeker als er net een zonnetje door piept wat de kleuren explosief doet lijken.

Een landschap wat indruk op me maakte en wat er om schreeuwde om in panorama te fotograferen.
Uiteraard ook nog losse beelden van een meer intiem landschap gemaakt.
Geel en blauw voeren de boventoon in het beeld.
Panorama van 14 staande beelden samengevoegd in Lightroom en daarna verder bewerkt on Photoshop.

Het was die ochtend een mooi gekleurde zonsopkomst boven de Lek en gelukkig redelijk windstil zodat de kleuren goed in het water weerspiegelde.

Eentje uit het archief, klaproos in een veld vol kamille, past wel lekker in het maandthema.

Het was die ochtend een mooi gekleurde zonsopkomst waarbij de zon net over de waddendijk heen scheen en die paar voorbij vliegende ganzen waren een welkome aanvulling in het beeld.

Deze klaproos verdiende het om even van wat dichterbij te bekijken.

Na het water geven van deze plant (die in een pot staat) heb ik hier een focusstack foto van gemaakt en door de kleuren rood en geel leek het me wel een geschikte foto voor het thema van de maand.

Plat op de grond liggend  dacht ik eventjes dat de Gele Kwikstaart zo mijn lens in zou lopen....

Een suikerdiefje heeft niet voor niets deze naam, hij houdt namelijk enorm van het zoet uit bloemen.
Het voedsel bestaat voornamelijk uit nectar, en om deze te bereiken prikken ze een gaatje in de bloemkelk. De meeste vogels bestuiven tevens de bloem, maar deze niet, vandaar de naam 'dief'.
Het suikerdiefje wordt ook wel geelbuikje of Caribische pimpelmees genoemd. Het vogeltje heeft een donkere rug en een opvallende oogstreep en een geborstelde tong)
Daarnaast bezitten suikerdiefjes nog veel meer unieke eigenschappen. Zo zingen de meeste vogelsoorten om met elkaar te kunnen communiceren. Het gezang dat suikerdiefjes produceren, lijkt echter eerder op het geluid dat insecten maken! Bron: Beautiful Bonaire & Wikipedia)

Rond de langste dag zat ik in een vakantiehuisje waar de tuin voor het terras was ingezaaid met veldbloemen, ze bloeiden op dat moment op hun mooist in rood, geel en blauw, De camera lag bijna altijd paraat, tegen 22 uur zag ik het laatste licht mooi over de bloemenzee vallen, gauw met de Helios erop nog even een plaatje geschoten.

Altijd leuk om deze snelle rakkers te kunnen vastleggen als ze een moment rust nemen.

Bij het maken van deze foto van de honingbij dacht ik eerst en vooral aan het kriebelbeestjes maandthema. Uiteindelijk kwam het er niet van om hem daarvoor op tijd te uploaden. Maar hé, die goudgele honingklaver is knalgeel. Doen we toch gewoon met het volgende maandthema mee?

Foto 2026-06-21 14.12; Canon EOS R6 + Canon RF 100-500mm. @ 500mm.; 1/1000sec.; f/10; ISO-2000.

Ik snap wel waarom van Gogh van zonnebloemen hield, met hun mooi open "gezicht" schijnen ze je toe te lachen met wapperende haren.

Ik dacht in eerste instantie een gele kwikstaart gefotografeerd te hebben maar dit bleek na onderzoek de engelse kwikstaart te zijn (een ondersoort van de gele kwikstaart (bron; internet))
Deze kwikstaart zat in de duinen aan de kust van de Baie de Somme en liet zich mooi vastleggen tegen het gele gras in de achtergrond.

De kokmeeuwen hadden hun nesten tussen de bloeiende moerasandijvie gemaakt en vlogen nog steeds af en aan met 'bouwmateriaal'.
Vanuit de kijkhut de Lepelaar had ik een mooi uitzicht op deze gele wereld en alle activiteiten.

Afgelopen weken bezig geweest om mijn foto's van Curaçao uit te zoeken, want dat lag ook maar te liggen. Dan kom je ook veel geels tegen, zoals deze gele troepiaal.

Het was wel weer eens tijd voor een nieuw Art work.
Hazenpootjes en diverse grassen
Gemaakt op een lIghtpad.

Een gebiedje in mijn buurt is omgetoverd tot een weidevogelgebied. De veldjes zijn in deze tijd van het jaar prachtig geel en vol met kruidenrijke gewassen. Een prachtig gezicht

Een zonsopkomst bij Werk aan de Groeneweg.
De voorspelde mist was er niet, maar dit was ook wel genieten.

Door het Geel Gezien

Verborgen in een zee van licht
verschijnt hij zonder haast.
Geen drang om gevonden te worden,
alleen aanwezig,
een blik die alles doorbreekt.

Tussen het zachte geel
houdt kleur zich stil,
tot één oog besluit
dat het genoeg is.

Heel veel tulpen, honderden en nog een duizenden.
Zodat het uiteindelijk een abstract beeld wordt.

Een mooie zonsopkomst bij Werk aan de Groeneweg te Schalkwijk met reflectie in het water.

Een groot veld met meer dan 100 x koolzaad in de Oostvaardersplassen, met flink wat wind. Leuk om deze met dubbele beweging vast te leggen met een wat kortere sluitertijd en bewegend koolzaad.

Het bloeiende gele koolzaad tussen de grillige wallen tijdens de fotodag.

Wat een heerlijke ochtend op de fotodag van DDN op Werk aan de Groeneweg. Vroeg in de ochtend werden we getrakteerd op mist met daarna een heerlijk zonnetje en de prachtige kleuren van het gele koolzaad in het mooie landschap.

Op deze foto lijkt het net of alles geel kleurde op de locatie Werk aan de Groeneweg. Het was echt de week dat het koolzaad volop in bloei stond.

Pep Ventosa van 9 beelden in de camera van een bloeiende appel boom met koolzaad in de Betuwe.

Dit jaar voor de vierde keer de fotodag Werk aan de Groeneweg mogen begeleiden. Het was een prachtige ochtend met een mooie zonsopkomst en wat grondmist. De aarden wallen stonden deze dag volop in bloei. Deze keer geen foto van de zonsopkomst richting de zon gemaakt maar een keeer omgedraaid en met de zon mee gefotografeerd. De wolken werden mooi belicht door de zon.

Het koppeltje pimpelmezen in m'n voortuin is druk in de weer met de toekomstige gezinsuitbreiding. Het mannetje snapt inmiddels dat hij nu het vrouwtje moet voeren en doet dat regelmatig; al is het me nog niet gelukt daar een foto van te maken. Hier zoekt ie in de Japanse esdoorn naar insecten. Die zitten er heel veel. 2x per jaar is de esdoorn een walhalla voor mezen. Eind herfst leggen insecten eitjes in de oksel van het afgevallen blad en in de lente komt de nieuwe lichting daar ook weer uit. De pimpelmees houdt alles graag voor zichzelf; koolmees en staartmees wordt snel weggejaagd. Moeilijk om de foto te maken; stilhangen is er niet bij en het meesje gaat razendsnel alle takjes af. En voor de telelens was ie eigenlijk te dichtbij.