Water en reflecties blijven met altijd mateloos intrigeren, vandaar dat er bij elke vakantie waar water is er toch een abstract beeld gemaakt moet worden.
Deze is gemaakt bij de middellandse zee bij Karpathos, een klein Grieks eiland.

Tijdens een bakkie koffie tijdens een fotosessie, zagen we dit trosje zwammen boven ons uit een knoest groeien. Ik vond de zwammen met het hart eronder een mooie combinatie.

Aan de Opaalkust was het genieten van al die mooie zandstructuren en toen de laagstaande zon erbij kwam werd het helemaal een feestje.

Ook deze foto is gemaakt tijdens ons super gezellige Moderatoren Team uitje.
Er zijn al een aantal varianten voorbij gekomen en nu deze van mij.
De reflecties waren super strak en ook super saai, tja.... dan maar wat golfjes maken, dat maakt het een stuk interessanter.
Dit blad slijt zijn laatste dagen tijdens de herfst in een poel van goud.

Reflectie van bomen in het gouden ochtendlicht, tijdens een DDN fotowandeling in de Amsterdamse waterleidingduinen.

Ik was eigenlijk op zoek naar Viervlek op deze morgen maar werd verrast door een minder voorkomende soort. Lekkere kekgele jas heeft ie aan.
Groet, Sjors

Ze blijven toch mateloos fotogeniek.
Dit hart van de dahlia gefotografeerd met een Sweet50 lensbaby om de zachte vervaging naar de randen te verkrijgen vanuit de sweetspot in het centrum.
Tegenstelling is complementaire kleur: paars / geel

Vorig jaar voor het eerst een harkwesp gezien en kunnen fotograferen. Wat een joekels zijn dat, met heel bijzondere ogen.
Deze zat gelukkig even redelijk stil en wat nog belangrijker is ze steken de mens niet, ik ben zelf namelijk best wel allergisch voor zo'n prik van een wesp.
Harkwespen zijn vredelievende solitaire graafwespen en zijn niet agressief naar mensen toe. Ze verdedigen ook geen groot wespennest. Alleen vrouwelijke harkwespen hebben een angel, maar deze is puur bedoeld om kleine prooien (zoals vliegen en dazen) te verlammen. De menselijke huid is veel te dik en taai voor hun angel. Daarnaast zijn ze vaak te druk met het jagen op vliegen en het van zandnesten. Hier zit het insect op een edeldistel.
De tegenstelling is complementaire kleur, namelijk geel en paars.

Deze Japanse Kruiskwal is ongeveer 2 cm groot, Ik heb ze zowel in de Grevelingen en in het Veerse Meer gezien. Dit is een macro foto genomen. bij de Schutteplaat in het Veerse Meer.
Ze zitten meestal tussen het wier. Daardoor zijn zij wat lastiger te fotograferen.
Ik kreeg de opmerking dat de onderrand wat wazig was, De kwal is wel doorzichtig maar bij de randen wat dikker, daardoor is het daar wat minder helder. Ze heten Japanse Kruiskwal, het is een exoot uit Japan . Maar het zijn mooie kwalletjes. De groene vlekjes langs de rand lijken licht te geven. De tentakeltjes zijn in verhouding wat dik. Van het roodwier weet ik de naam niet. Het stukje dat onderaan vooruitsteek valt net buiten de scherpte.

Deze is nog van vorig jaar, maar dit jaar waren ze er ook. Ze vinden veel honing in de vlinderstruik. Waarschijnlijk is dit een vlinder die bij de buren als rups in het wortelloof zat.

Een jonge dame en een jonge man. Een tegenstelling in sexe dus.
Het lijkt alsof ze zo rustig lopen, maar in werkelijkheid is dit sjoktempo best wel snel, zeker als ze naar je toekomen.
Zo ontzettend gaaf om deze machtige dieren tijdens onze safari reis van zo dichtbij te mogen bewonderen.

Op de valreep toch nog maar wat paars.
De zonnehoed met een bijzondere gele bleke kleur stond mooi te shinen tegen een paarse bloemen achtergrond.
Genomen met een Lensbaby Sweet 50 en 6 mm macroconvertor ring.

Foto gemaakt met de Samyang 7.5 mm

Om de dag werd er gewisseld van plas, de ene dag de vijver met watergentiaan en dan weer de plas vol waterkastanje. Daarbij was het licht in de vroege ochtend uiteraard altijd anders dan in de late namiddag/vroege avond. Genoeg mogelijkheden dus voor volop afwisseling. Dit dodaarsje trof ik tussen de gele bloemetjes van de watergentiaan.

Gomphrena - Globe Amaranth is een zomerbloeier die ik eigenlijk nog nooit gezien had.
Een fotogeniek bloemetje dat graag even tegen een donker achtergrond vastgelegd wilde worden.

Vanuit de beschuting van de begroeing zwommen de kleine gansjes veilig tussen de ouders in de grote plas op..foto gemaakt tijdens een mooie mistige zonsopkomst vanaf de uitkijktoren.

Afgelopen week maakte ik een fotoreis Drijfhutten in Slovenië, dat was best wel een avontuur en het viel niet altijd mee om tussen de waterplanten en door de modder heen te moeten ploegen met mijn tentje. Maar wat was het gaaf om tussen de vogels op het water te zijn. Soms liepen ze echt vlak voor me en door ze heel rustig te benaderen kon je ook dichtbij komen. En dan natuurlijk met een heerlijk laag standpunt fotograferen!

Voorheen waren er op deze locatie nooit Kleine Zilverreigers omdat de plas voor deze vogels te diep was, Maar ook in Slovenië is sprake van droogte en lage waterstanden en hierdoor waren deze sierlijke reigers nu volop te zien. De gele bloemetjes zijn Watergentiaan dat er rijkelijk bloeide.

De woeste golven die tegen de kust aanslaan op het basalteiland Staffa, Schotland. Met lange sluitertijd en het veranderen van de kleuren zie ik hier een saffraan soepje met Spaanse pepers.

Het Groot Koolwitje op de duinkruiskruid.

Het warme geel en het kleine vlindertje ontwaken in een rustige sfeer. Het is soms wachten tot wanneer het juiste licht tevoorschijn komt, de zon kleurde zachtjes de achtergrond terwijl de bomen nog even schaduw boden voor de vlinder.

De guldenroede bloeit uitbundig aan de waterkant.

In deze contreien staan dit jaar opvallend veel velden met zonnebloemen. Volgens een agrariër was het voorjaar zolang zó nat dat het niet lukte om op de lagere percelen tijdig mais te planten. De zonnebloemen vormden uiteindelijk een alternatief. Dat landbouwers voor het inzaaien van bloemen- en faunamengsels subsidie ontvangen via het Europese Landbouwbeleid zal wellicht ook een rol spelen. Hoe dan ook, de zonnebloemen zijn niet alleen een lust voor het oog, ze zijn ook goed voor de grond omdat zij diep wortelen, ze bieden schuilplaatsen voor fazanten, hazen en reeën, trekken tal van insecten aan en zijn straks een voedselbron voor vogels.

Foto: 2026-07-28 20.46; Canon EOS R6 + Canon EF-S 10-18mm. @ 18mm.; 1/160 sec.; f/14; ISO-200.

Deze rood/gele bloemen zijn niet alleen een lust voor het oog maar ook een druk bezochte plek voor de Bijen...veelvuldig zaten ze er op.

Ik was bezig met het fotograferen van reflecties in het water toen ik ineens de Grote Keizerlibel voorbij zag schieten, ik meende een tandem van man en vrouw te zien, maar toen ik de foto's terugkeek bleek ik een kannibaal in beeld te hebben, een heidelibel was het arme slachtoffer.

Dit Jakobskruiskruid is spontaan in de tuin komen bloeien, waarschijnlijk door de vogeltjes. Bijen en hommels maar ook het zandoogje komen er van genieten.

Tja... nog maar een insect met geel en rood.
De afgelopen 3 dagen waren wat dat betreft behoorlijk productief. In geen tijden heb ik zoveel insecten gezien en ook kunnen fotograferen. Dus als jullie het teveel vinden, laat het me maar weten.
De pyamawants heeft een opvallend gestreept dekschildje, hij wordt niet voor niks de gevangeniswants genoemd. Maar ook zijn gestippelde buikje mag er zijn. Deze zit op een wilde venkelplant, gefotografeerd met het insect in mijn eigen schaduw en op de achtergrond zon.

De stadsreus wordt groter dan de meeste andere zweefvliegsoorten en kan een lengte van 2,5 centimeter bereiken. Hij leeft zoals alle zweefvliegen van nectar en stuifmeel. Het dier kan niet steken, maar lijkt door grootte en kleuren op de wel van een angel voorziene Europese hoornaar (Vespa crabro). Deze voordeel biedende gelijkenis met een andere soort wordt mimicry genoemd.
(bron: Wikipedia)

Insect in mijn eigen schaduw gezet en zonlicht in de achtergrond om tot een fijne pastel achtergrond te komen. Dat moest niet te lang duren want ze houden van veel zon en vliegen anders weg.
Stil zitten doen ze sowieso niet.

Vind het contrast wel mooi het diepe rood en het felle geel.
Hij viel gelijk op , tussen deze bloemetjes

M'n kleren op het grasveld in de zon gelegd om te kunnen drogen. Eindelijk zon en warmte. In regenbroek en laarzen op het natte gras kon ik dit portretje maken met die mooie snavel in tegenlicht. Hij hield net z'n kop even omhoog en ging daarna weer verder met het schoffelen van de grond.

Deze bijtjes zijn 5 tot 7 mm groot, zwart, met smalle wittige haarbandjes op het achterlijf. Mannetjes hebben een naar beneden gekromd achterlijf. Tronkenbijen zijn ook goed te herkennen aan het gedrag: de vrouwtjes lopen over de bloemen terwijl ze hun achterlijf op en neer wiebelen. De vrouwtjes hebben gele verzamelharen aan de onderkant van hun achterlijf. 
Hoe klein ze zijn zie je aan de bloemhoofdjes van het boerenwormkruid waar de bij op zit, die zijn elk maar 8mm, je zou er dus bijna aan voorbij lopen.