In een gloed van zacht geel
ontwaakt een stille bloem.

Half verborgen,
fluistert zij heel zacht:

kijk mij eens schijnen,
niet luider dan het licht,

niet groter dan de lente,
maar precies genoeg
om even de dag geel te kleuren.

Zacht licht over stil gras, paarse en gele bloesems wekken de dag. De winter laat zijn laatste zucht los, terwijl kleur opbloeit in het gras, heel zacht. De aarde ademt weer langzaam in en bloeit. 🌸

Dit beeld doet me denken aan een stoom van Lava door de groene heuvels, wat zie jij?

Hoe een uitgebloeid boompje met een combinatie van groene en verdorde bladeren dankzij ICM een lenteachtig beeld kan worden.

Het was gisteren weer genieten met een leuke groep deelnemers om gezamenlijk te struinen door de duinen van de AWD. En wat hebben we geboft met het weer.

Graag deel ik een experimenteel beeld met jullie, voor sommige misschien de vraag of dit nog natuurfotografie is, of dat het gaat naar beeldbewerking en kunst. Voor mij liggen beiden zaken heel dicht bij elkaar. Voor diegenen die niet weten waar ze naar kijken: Het is een ICM foto van helmgras. In de nabewerking is het beeld gemixt met zichzelf in Photoshop door gebruik te maken van verschillende blending (overvloei) modi,

Het uiteindelijke beeld doet met denken aan vlechtwerk met in het  centrum "boter kaas en eieren", vandaar de titel.

Wat was het genieten van dit uitzicht die ochtend samen met Loes. De lichtval, het weer, weinig wind, alles was gewoon perfect. Het heeft resulteert tot een serie met flink wat opnames van deze plek, je wist gewoon niet waar je moest kijken, zo mooi was het. Dit is mijn eerste beeld van deze plek, toch wel een van mij favorieten van deze prachtige reis samen.

Weer een van mijn foto's van mijn dagje experimenteren, ik twijfel zelf nog of het wel abstract is. Is in elk geval een meervoudige belichting in de camera van het zelfde stukje riet.

Het blijft leuk om in de natuur patronen en structuren te ontdekken.

Leuk he als je niet kan zien wat het is. Althans dat vind ik. Abstractie blijft me daarom ook intrigeren.

Twee zielen een gedachte! Ook mijn laatste upload voor het maandthema stond gepland als een zilverreiger, zonder dat te weten van dat dit ook het geval was voor Loes.

Zonsopkomst op de heide van natuurgebied de Stulp. Doordat het contrast erg groot was heb ik twee beelden met verschillende belichtingen gemengd met gebruik van luminocity masks in de nabewerking.

Eigenlijk heb ik helemaal niks met ganzen, hier in de polder zijn er simpelweg gewoon veel te veel, maar als ze zo mooi poseren in zulk licht, tja... dan mogen ze wel even op de foto.

Op de tuintafel een flits opstelling met twee losse flitsers en daarboven een witte paraplu. De wespen gelokt met wat siroop. En dan vooral rustig blijven en veel uitproberen tot de scherpte en belichting goed is .. Zo van dichtbij zijn toch wel bijzonder mooi .

Spelen met mijn favoriete boom in de tuin en de omgeving. De foto is ontstaan door een meervoudige belichting vanuit de camera, twee beelden van de boom en een derde beeld van blaadjes die op het gras verspreid liggen. De blaadjes voegen subtiel kleur toe.

Een samengesteld beeld in Photohop van een bewogen reflectie in het water.

De Impala stond ver weg, maar de combinatie van de kleuren geel en blauw in het landschap deed ons stoppen om dit beeld vast te leggen.

Ik blijf het mooi vinden, zo'n imposante beukenlaan.

De oude beuken krijgen het steeds zwaarder, maar deze staan nog fier overeind.

Het is nu helaas guur buiten. Maar wat hebben we deze herfst volop kunnen genieten van stralende herfstkleuren. Veel blaadjes bleven lekker lang aan de bomen, waar ze voor een waar kleurenfeest zorgden.

Soms is een plek gewoon zo mooi en uitnodigend dat je er veel foto's van moet maken. Dit was zo'n plek vorig jaar. En dan denk je dat er misschien heel hard aan de schuifjes is getrokken in de nabewerking, maar nee hoor het was echt zo'n kleurenspektakel. Kunst van moeder natuur zelf.

Een herkenbaar bos, maar toch elk jaar verrassend anders.

De dag voor de workshop "Anders kijken, anders doen" zijn Loes en ik samen wezen scouten in de AWD, om nogmaals de route te controleren en ook even lekker zelf te fotograferen, want tijdens het geven van een workshop fotografeer ik zelf nooit. Het was een zonnige dag, maar net op het moment dat we bij deze oude beuk stonden was de zon eventjes weg. Een uitermate geschikt moment om hem in High Key vast te leggen. Blijft toch wel heel leuk "speelgoed"

Afgelopen vrijdag waren Loes en ik in de AWD om te scouten voor de DDN workshop "Anders kijken, anders doen". De herfstkleuren waren prachtig, maar je zag dat er ook best al veel blad af was door de storm. Dat leverde wel dit beeld op, lekker minimalistisch.

Wat een aangename en gezellige dag was het afgelopen zaterdag op de dag van de Vrienden van Deel de Natuur. Een prettig, droog ontvangst in de schuur van Natuurmonumenten met lekkere koffie en de DDN stroopwafel. Ondanks de regen is deze dag zeker niet in het water gevallen. In de huifkar, waar we droog zaten (dachten we;-)), door het gebied Planken Wambuis onder leiding van Jan en Herman. Het berkje met de gele blaadjes stond tussen/voor de donkere dennen. Het gaf bijna licht.

Deze  foto is ingezonden in de wedstrijd van de vriendendag Meet your friends. Inzenden kan door de deelnemers met max. twee foto’s per deelnemer tot  en met 30 november 2025.

In december volgt een stemronde waarbij  alle DDN-gebruikers hun stem kunnen uitbrengen, de inzending met de meeste duimpjes is de winnende foto!  De fotograaf wint een DDN Workshop naar keuze.

De reis naar Schotland was een rollercoaster van prachtige natuur en mooie momenten. De herfstkleuren waren echt op hun mooist, wat hebben wij geboft. Ik heb nog duizenden foto's uit te zoeken en daar is ook helemaal geen haast bij, maar deze reflectie op Loch Leven wilde ik als eerste beeld graag met jullie delen voor het maandthema.

Afgelopen woensdag code geel voor het weer; deze wilde eenden namen plaats in de natuurlijke zwemvijver en zetten hun poten voor het koord. Zo hoeven ze zich minder in te spannen om niet weg te drijven door de storm. Vond het slim bedacht van die beestjes...

Afgevallen trompetbloemen op het terras. Na een flinke regenbui vallen de zwakke bloemen en laten een mooi patroon achter op de stenen. Door verdamping door de zon zie je de structuren terugkomen omdat er ongelijkmatig wordt gedroogd. Er vormen zich contouren rondom de bloemen.

Ze blijven met altijd mateloos intrigeren, structuren van moeder de Natuur.

Heel vroeg naar een veld gereden voor de mooie zonsopkomst. Nog geen vogel te zien (een typisch bijeneter-veldje) maar wel een fijne gouden gloed op die vroege ochtend. De app zegt dat dit een 'gewone bosmuis' is, dus is wat in de war. De naam van deze bolvormige plant ken ik niet; maar vond het wel een foto die bij het maandthema past.

Deze zonnebloem stond perfect in de ondergaan zon die tussen de bomen scheen . Andere zonnebloemen zorgden voor de mooie gele achtergrond. Het tegenlicht zorgde voor een mooi effect.