Deze rood/gele bloemen zijn niet alleen een lust voor het oog maar ook een druk bezochte plek voor de Bijen...veelvuldig zaten ze er op.

Ik was bezig met het fotograferen van reflecties in het water toen ik ineens de Grote Keizerlibel voorbij zag schieten, ik meende een tandem van man en vrouw te zien, maar toen ik de foto's terugkeek bleek ik een kannibaal in beeld te hebben, een heidelibel was het arme slachtoffer.

Dit Jakobskruiskruid is spontaan in de tuin komen bloeien, waarschijnlijk door de vogeltjes. Bijen en hommels maar ook het zandoogje komen er van genieten.

Tja... nog maar een insect met geel en rood.
De afgelopen 3 dagen waren wat dat betreft behoorlijk productief. In geen tijden heb ik zoveel insecten gezien en ook kunnen fotograferen. Dus als jullie het teveel vinden, laat het me maar weten.
De pyamawants heeft een opvallend gestreept dekschildje, hij wordt niet voor niks de gevangeniswants genoemd. Maar ook zijn gestippelde buikje mag er zijn. Deze zit op een wilde venkelplant, gefotografeerd met het insect in mijn eigen schaduw en op de achtergrond zon.

De stadsreus wordt groter dan de meeste andere zweefvliegsoorten en kan een lengte van 2,5 centimeter bereiken. Hij leeft zoals alle zweefvliegen van nectar en stuifmeel. Het dier kan niet steken, maar lijkt door grootte en kleuren op de wel van een angel voorziene Europese hoornaar (Vespa crabro). Deze voordeel biedende gelijkenis met een andere soort wordt mimicry genoemd.
(bron: Wikipedia)

Insect in mijn eigen schaduw gezet en zonlicht in de achtergrond om tot een fijne pastel achtergrond te komen. Dat moest niet te lang duren want ze houden van veel zon en vliegen anders weg.
Stil zitten doen ze sowieso niet.

Vind het contrast wel mooi het diepe rood en het felle geel.
Hij viel gelijk op , tussen deze bloemetjes

M'n kleren op het grasveld in de zon gelegd om te kunnen drogen. Eindelijk zon en warmte. In regenbroek en laarzen op het natte gras kon ik dit portretje maken met die mooie snavel in tegenlicht. Hij hield net z'n kop even omhoog en ging daarna weer verder met het schoffelen van de grond.

Deze bijtjes zijn 5 tot 7 mm groot, zwart, met smalle wittige haarbandjes op het achterlijf. Mannetjes hebben een naar beneden gekromd achterlijf. Tronkenbijen zijn ook goed te herkennen aan het gedrag: de vrouwtjes lopen over de bloemen terwijl ze hun achterlijf op en neer wiebelen. De vrouwtjes hebben gele verzamelharen aan de onderkant van hun achterlijf. 
Hoe klein ze zijn zie je aan de bloemhoofdjes van het boerenwormkruid waar de bij op zit, die zijn elk maar 8mm, je zou er dus bijna aan voorbij lopen.

Nog een foto uit mijn archief, deze cicade zat wel heel mooi passend in kleur met het mooi geel van de bloemen.

Dit zonnige plaatje doet me iedere keer als het het zie aan Griekenland denken, maar het is gewoon op de Marker Wadden,

Een foto die me aanspreekt door de romige zachtheid , het lijnenspel en de sfeer. Meer hoefde er niet op van mij.

Gister maar weer aan de macro van insecten gewaagd. Oef ....dat viel nog niet mee, maar deze ben ik wel blij mee. De doodskopzweefvlieg is een van de 340 soorten zweefvliegen die in Nederland voorkomen, waarvan er 300 inheems zijn. En dat zijn dan alleen nog maar de zweefvliegen. Lastig om al dat vliegende spul uit elkaar te houden terplekke. De determinatie moest dus maar thuis gebeuren en dan kom je best verrassende soortnamen tegen.

De Grote gerande oeverspin is een hele grote en zeldzame spin die voor komt  in moerassige veenweidegebieden en over water kan lopen.

De laatste tijd ben ik veel gefocust geweest op meervoudige belichting direct uit de camera, maar zo af en toe kriebelt het toch weer even om een uitstapje te maken naar een samengesteld beeld in Photoshop. Uiteraard allemaal van eigen beeldmateriaal.
Deze dark mood is samengesteld uit 5 verschillende beelden.

Het Nationaal Park Timanfaya (Spaans: Parque nacional de Timanfaya) of Montañas del Fuego (letterlijk: vuurbergen) is een natuurgebied op Lanzarote, het gebied bestaat uit een uniek vulkanisch, "maan" landschap. Dit landschap ontstond door een vulkaanuitbarsting in 1730. Er is nog steeds sprake van vulkanische activiteit. Op sommige plekken voel je de warmte van het vuur onder je voeten.
Als je een maal aangekomen bent bij het bezoekerscentrum met je eigen auto kan je het park verder bezoeken met een speciale bus die dan een rondje door het gebied rijdt. De uitzichten zijn dan echt spectaculair, zeker als er net een zonnetje door piept wat de kleuren explosief doet lijken.

Een landschap wat indruk op me maakte en wat er om schreeuwde om in panorama te fotograferen.
Uiteraard ook nog losse beelden van een meer intiem landschap gemaakt.
Geel en blauw voeren de boventoon in het beeld.
Panorama van 14 staande beelden samengevoegd in Lightroom en daarna verder bewerkt on Photoshop.

Het was die ochtend een mooi gekleurde zonsopkomst boven de Lek en gelukkig redelijk windstil zodat de kleuren goed in het water weerspiegelde.

Eentje uit het archief, klaproos in een veld vol kamille, past wel lekker in het maandthema.

Het was die ochtend een mooi gekleurde zonsopkomst waarbij de zon net over de waddendijk heen scheen en die paar voorbij vliegende ganzen waren een welkome aanvulling in het beeld.

Deze klaproos verdiende het om even van wat dichterbij te bekijken.

Na het water geven van deze plant (die in een pot staat) heb ik hier een focusstack foto van gemaakt en door de kleuren rood en geel leek het me wel een geschikte foto voor het thema van de maand.

Plat op de grond liggend  dacht ik eventjes dat de Gele Kwikstaart zo mijn lens in zou lopen....

Een suikerdiefje heeft niet voor niets deze naam, hij houdt namelijk enorm van het zoet uit bloemen.
Het voedsel bestaat voornamelijk uit nectar, en om deze te bereiken prikken ze een gaatje in de bloemkelk. De meeste vogels bestuiven tevens de bloem, maar deze niet, vandaar de naam 'dief'.
Het suikerdiefje wordt ook wel geelbuikje of Caribische pimpelmees genoemd. Het vogeltje heeft een donkere rug en een opvallende oogstreep en een geborstelde tong)
Daarnaast bezitten suikerdiefjes nog veel meer unieke eigenschappen. Zo zingen de meeste vogelsoorten om met elkaar te kunnen communiceren. Het gezang dat suikerdiefjes produceren, lijkt echter eerder op het geluid dat insecten maken! Bron: Beautiful Bonaire & Wikipedia)

Rond de langste dag zat ik in een vakantiehuisje waar de tuin voor het terras was ingezaaid met veldbloemen, ze bloeiden op dat moment op hun mooist in rood, geel en blauw, De camera lag bijna altijd paraat, tegen 22 uur zag ik het laatste licht mooi over de bloemenzee vallen, gauw met de Helios erop nog even een plaatje geschoten.

Altijd leuk om deze snelle rakkers te kunnen vastleggen als ze een moment rust nemen.

Bij het maken van deze foto van de honingbij dacht ik eerst en vooral aan het kriebelbeestjes maandthema. Uiteindelijk kwam het er niet van om hem daarvoor op tijd te uploaden. Maar hé, die goudgele honingklaver is knalgeel. Doen we toch gewoon met het volgende maandthema mee?

Foto 2026-06-21 14.12; Canon EOS R6 + Canon RF 100-500mm. @ 500mm.; 1/1000sec.; f/10; ISO-2000.

Ik snap wel waarom van Gogh van zonnebloemen hield, met hun mooi open "gezicht" schijnen ze je toe te lachen met wapperende haren.

Ik dacht in eerste instantie een gele kwikstaart gefotografeerd te hebben maar dit bleek na onderzoek de engelse kwikstaart te zijn (een ondersoort van de gele kwikstaart (bron; internet))
Deze kwikstaart zat in de duinen aan de kust van de Baie de Somme en liet zich mooi vastleggen tegen het gele gras in de achtergrond.

De kokmeeuwen hadden hun nesten tussen de bloeiende moerasandijvie gemaakt en vlogen nog steeds af en aan met 'bouwmateriaal'.
Vanuit de kijkhut de Lepelaar had ik een mooi uitzicht op deze gele wereld en alle activiteiten.

Afgelopen weken bezig geweest om mijn foto's van Curaçao uit te zoeken, want dat lag ook maar te liggen. Dan kom je ook veel geels tegen, zoals deze gele troepiaal.