Tijdens een fotowandeling door het Twiske raakte ik gefascineerd door de bevroren bellen in het ijs. Door de variërende grootte van de bevroren luchtbellen ontstaat er diepte in het beeld. De donkere delen heb ik in de nabewerking meer aangezet, zo ook de diagonale lichtval. Hierdoor ontstond voor mij een vervreemdend abstract beeld. Het mysterieuze 'zwarte gat' draagt bij aan dit gevoel, waardoor het net lijkt alsof je naar een planetenstelsel in de ruimte kijkt. In de vergroting van het beeld komt het effect nog beter naar voren.