Na een tijdje heen en weer gesprongen te hebben tussen de takken, nam hij even rust om zijn veren wat op te schudden.

De kuifeenden deden niet veel meer dan dobberen met hun kop op hun rug gedraaid en slechts af en toe kwam er een in actie, zoals deze. Vanuit mijn drijvende schuilhut.

De zilverreiger waadde door een ondiep gedeelte op zoek naar vis. De achtergrond is een buitenwijk van Almere, aan de overkant van het Gooimeer. Gefotografeerd vanuit mijn drijvende schuilhut.

Er zaten een stuk of zes bergeenden bij de Huizer pier. Ze jaagden elkaar van tijd tot tijd weg en vlogen achter elkaar aan.

Ganzen laten duidelijk merken wanneer ze gaan opvliegen. Vlak voor ze dat doen nemen ze een alerte houding aan en gaan lawaai maken. Het was een nevelige ochtend en het Gooimeer was een grote, ondoorzichtige ruimte. Gefotografeerd van uit mijn drijvende schuilhut.

Door de lichte nevel was er geen verschil te zien tussen lucht en water. De horizon loopt op de hoogte van de poten van de aalscholvers. Foto genomen, gezeten op de stenen, met de camera laag boven het water.

De meeuw kwam aanvliegen en draaide zichzelf plotseling in een duik naar beneden. Hij ging kopje onder en kwam boven met iets wat op een dode eend leek. Helaas geen duidelijk foto daarvan. Dit is het moment dat hij net de duik in zet.

Weer heel veel grote zilverreigers bij de Huizer pier en net toen ik weg wilde gaan landden er twee bergeenden. Dus toch even geacht. Na een minuut of vijf vertrokken ze weer, schuin in mijn richting vliegend en ik was net snel genoeg om een burst te schieten van een foto of tien.

In plaats van de gebruikelijke twee of drie, zaten er vandaag meer dan zestig grote zilverreigers aan het begin van de Huizer pier. Daar was open, ondiep water en dus wel wat eetbaars te vinden. Paar uurtjes in de sneeuw gestaan maar er waren er weinig die dicht genoeg langs vlogen.

De reiger kwam aangevlogen en zweeft hier naar zijn landingsplaats, die voor mij uit het zicht was.

Het roodborstje hipte meest over de grond rond, maar ging af en toe heel even op een takje zitten, tegen de achtergrond van het hoge riet.

Deze kauw liep door het gras. Op mijn buik liggend deze foto gemaakt.

Soms dobberen ze maar wat, soms zwemmen ze, zoals in dit geval, redelijk snel achter elkaar aan. Als er nog weinig licht is betekent dat, bij een sluitertijd die snel genoeg is, een hoge ISO. Gelukkig is dat tegenwoordig gewoonlijk geen probleem meer.

Mijn ruim 3400 foto's van afgelopen donderdag nog eens doorgenomen en nog een paar mooie foto's gevonden. Dit zijn dezelfde futen als het rustende stel in mijn vorige foto.

Het was tamelijk onrustig op het water door territoriale futen en meerkoeten. Deze twee trokken zich er weinig van aan en bleven rustig liggen in het mooie licht van de ochtendzon.

Het was een nevelige ochtend, maar na een paar uur was dat alleen nog zichtbaar op wat grotere afstand. Bij deze twee baltsende futen, op 123 meter afstand gefotografeerd aldus de exif, Is dat nog goed te zien. Niet gecropt, ik vond het wel een aardige compositie met de futen in het centrum.

Veel futen vanochtend, maar niet heel veel actie. Wel mooi licht.

Het was een overwegend donkere ochtend, maar soms was het licht toch wel even mooi. Deze dodaars was in zijn eentje op zoek naar voedsel.

Twee meerkoeten waren aan het vechten en een derde spoedde zich er heen om mee te doen. Altijd leuk om zo'n gevecht te fotograferen. De zon stond schuin rechts en verlichte mooi de koppen van de vogels.

Het was nevelig, reden om met mijn drijfhut het water in te gaan. Er zaten aardig wat eenden, maar de meeste bleven ver weg. Alleen deze krakeend kwam even dicht genoeg bij.

Het roodborstje kwam heel even uit de wirwar van takjes en ging een paar seconden vrij zitten. Net genoeg tijd voor een foto. Het was een winderige dag. Foto genomen bij tegenlicht.

De heggenmus keek de verkeerde kant op en wilde zich maar niet omkeren. Op een gegeven keek hij even om, mooi moment om toch een foto te maken.

Aardig wat eenden bij de Huizer pier, maar allemaal ver weg. Alleen deze krakeend man kwam even op een redelijke afstand (65 meter aldus de exif) langsvliegen.

Omdat er mist was voorspeld en weinig wind, vanochtend vroeg weer eens met mijn drijvende schuilhut het water in gegaan. Het was een stuk mistiger dan ik had verwacht, waardoor ik een aardige tijd moest wachten voor ik foto's kon gaan nemen. De enige soort die dicht genoeg bij kwam, was de kokmeeuw. Ze tuurden al rondzwemmend in het water en maakten dan een 'duiksprong' om een prooi te bemachtigen. Na een uurtje had ik denk ik wel van alle fasen van de spong een foto.

Door de reflectie van de blauwe lucht en de wolken in het golvende water is het niet duidelijk waar het water ophoudt en de lucht begint, de horizon valt weg en de eenden zwemmen in een 'eindeloze' zee.

Laatst de plas waar ik regelmatig fotografeer vanuit mijn drijvende schuilhut overgestoken, wat net lukte zonder dat er water in mijn waadpak kwam. Nu kon ik over het Gooimeer heen fotograferen. Het was ongeveer een half uur na zonsopkomst en de laag staande zon bescheen gebouwen en andere objecten in Almere, aan de overkant van het Gooimeer.

Al vaak gezien, maar vandaag kwam er een dicht genoeg bij.

Gefotografeerd vanuit mijn drijvende schuilhut.

Eindelijk gelukt om vechtende meerkoeten te fotograferen. Bij tegenlicht gefotografeerd vanuit mijn drijfhut. Omdat ik het gelige zonlicht op de druppels en waar het door door de vleugels heen schijnt niet mooi vond, heb ik de foto naar zwart/wit geconverteerd. Op deze manier komt het gespetter waarmee zo'n gevecht gepaard gaat ook beter tot uitdrukking naar mijn gevoel.

Behalve veel futen en meerkoeten zat er een enkele krakeend op het water. Die liet zich mooi fotograferen.