Zeg schat,we zijn nu al een tijdje onderweg,denk je dat we nog water tegen komen,want ik begin behoorlijk koude voeten te krijgen.

Met invert de kleuren van het bevroren raam omgekeerd

Nog een foto van hetzelfde brok bomijs. Hierin zijn de kleuren van de onderliggende buis iets sprekender.

Tijdens een wandeling zag ik aan de rand van een sloot die de hele dag in de schaduw zat nog bomijs. Naar huis en met camera opnieuw ernaartoe. Een brok ijs uit de sloot gehaald met blote handen (koud!) en op een roestbruin hek gelegd. Daar vervolgens de nodige foto's van gemaakt. Boer en boerin kwamen argwanend vragen wat ik daar deed.

Deze tere zwanenveer ligt hier vastgevroren in het zwarte water (ga er tenminste vanuit dat deze van een zwaan is want op nog geen 100m liggen 2 jonge zwanen zichzelf te plukken...). Gefotografeerd vanaf een wandelbrug over het water. De 'nerf' heb ik verscherpt evenals een aantal opliggende ijsdruppels. Een cool filter op 15% toegevoegd.

Ik stond met mijn mobiele hut langs een klein slootje waar een koppeltje Roodborsttappuiten aan het foerageren waren. En ineens lande het vrouwtje op het ijs. Moest mij heel snel in een rare bocht wringen om deze foto te kunnen maken.

Een mooi stukje bomijs op een zandpad. Glazige vormen in zand waaronder een ijslepel.

wat bloemen gefotografeerd in IJs klein beetje textuur toegevoegd.

Abstract Bloem in IJs

Ditmaal een foto van een stukje bomijs op een zandweg die wel met de camera gemaakt is. De kleuren zijn iets minder mooi als bij de foto die met de telefoon gemaakt was. Maar aan de scherpte zal het nu niet liggen, denk ik. Waardoor dit lijnenspel is ontstaan weet ik niet. Misschien als gevolg van het profiel van de banden van een tractor? Ik heb de helderheid geïnverteerd om dit aparte kleureffect te krijgen. Doordat er weinig kleur in de foto zit wordt dit niet zo bont.

Foto van bomijs in de sporen van een zandweg. Omgezet naar zwartwit. Wonderlijk lijnenspel.

Nu incl. verwijdering van de ruis. Een palmboomblad in m'n tuin had aan ieder uiteinde een ijspegeltje in de vorm van een druppel; op 1 na. Deze mist de druppelvorm, Op de achtergrond een ander blad van de palmboom. Alle lijnen bestaan uit schaduwen die allemaal naar die ene ijspegel wijzen.

Er dreven wat smeltende klompjes ijs in het fonteintje / vogelbadje in de vorm van een krokodil.

De foto's van het bomijs lenen zich volgens mij ook goed voor de omzetting naar zwart/wit. Deze foto is gemaakt op een zandpad waarvan de sporen gevuld waren met water dat vervolgens bevroren is.

Als de winter zich toont er er nog een vleugje herfst aanwezig is... Deze foto kwam tot stand door gebruik te maken van een vintage lens voor de achtergrond en meervoudige belichting vanuit de camera toe te passen.

Tijdens een flinke wandeling in de omgeving van Uffelte zag ik op een pad bomijs (ijs waar water onderweg gezakt is en waar dus lucht onder zit) met mooie structuurtjes erin. Eerst met de telefoon foto's gemaakt en later met de camera er weer naartoe en opnieuw foto's gemaakt. Omdat het ijs vlak is geen stack gebruikt. Bij een van de foto's heb ik de helderheid geinverteerd toen kwam dit eruit. Was ik toch wel enthousiast over.

Er lag vanmorgen een klein laagje ijs op de sloot waar een paar mooie luchtbellen in zaten. Vanaf de kant deze foto kunnen maken.

In een tuin mocht ik fotograferen toen er mooie rijp zich gevormd had op takjes en vruchtjes die er nog hingen. Tegen de groene achtergrond komt het ijs mooi uit, vind ik.

Op het raam van de deur van onze garage vormen zich soms mooie ijsbloemen. Met een zwart doek erachter komen de figuren mooi uit.

Heel bijzonder want als je op de weg rijd zie je alleen een klein stukje blauw ijs en na een stukje lopen zie je pas hoe groot het is. De Svínafellsjökull ("Varkensberggletsjer") is een kleine gletsjertong van de grote Vatnajökull in het zuiden van IJsland. Het smeltwater wordt via de Svínafellsá en vervolgens de Skeiðará naar zee afgevoerd. Deze Skeiðará vloeit met zeer vele armen door de enorme Skeiðarársandur.

Het antarctische landschap is verstillend en adembenemend mooi. En dan heb je de kakofonie van een pinguin kolonie.

Een Gentoo (ezelspinguin) wandelt terug naar zijn/haar kolonie. In de achtergrond zijn de uitlopers van een gletsjer te zien.

Hetzelfde plasje bevroren water als de vorige foto, maar een ander deel en door de polarisatiefilter zo te draaien bijna alle weerspiegeling weg gekregen waardoor dit abstracte kunstwerk overbleef. Nog wat gekleurde details door de verdorde grassen op de bodem.

Vorig weekend op de Veluwe heb ik mijn eerste vorst meegemaakt. Dit bevroren plasje had mooie structuren, dus het statief eroverheen gezet, meerdere composities gemaakt en met de polarisatiefilter gespeeld. Allemaal totaal verschillende plaatjes gemaakt. Hier het contrast en de kleuren versterkt en wat storende elementen weggestempeld.

Het lijkt wel alsof er rook uit de berg komt. De gebroken spiegeling tussen de ijsblokken verraden de temperatuur... Ik heb nog een lensvlekje gevonden en opnieuw verzonden. 😉

Bevroren water van een mini watervalletje geeft deze kleurrijke creatie.

Tijdens de reis om al het moois van Ijsland te zien mag een bezoek aan Diamond Beach niet worden overgeslagen echt bizar om te zien. Diamond Beach is een strook zwart zand die deel uitmaakt van de grotere Breidamerkursandur-gletsjervlakte, gelegen bij de gletsjerlagune Jokulsarlon aan de zuidkust van IJsland.Op het Diamond Beach spoelen de ijsbergen die de gletsjerlagune vullen aan op de kust.

IJzig weer met harde wind en regen. Maar een strand voor ons alleen! In de laatste tijd nog wel de eindselectie kunnen maken voor een fotoboek. Fijne herinneringen en foto's die voortreffelijk de sfeer van het moment weergeven: stormachtige wind, regen, koud, genieten!

Toch gelukkig een paar nachtvorstjes. Daardoor ijs in de sloot. Toen het water daaronder wegzakte ontstond er zgn. bomijs. Dit was kapot gemaakt maar daardoor waren er leuke figuurtjes ontstaan. Daar was dit er een van. Ik zie er twee ijsvogeltjes in.

Tijdens een fotowandeling door het Twiske raakte ik gefascineerd door de bevroren bellen in het ijs. Door de variërende grootte van de bevroren luchtbellen ontstaat er diepte in het beeld. De donkere delen heb ik in de nabewerking meer aangezet, zo ook de diagonale lichtval. Hierdoor ontstond voor mij een vervreemdend abstract beeld. Het mysterieuze 'zwarte gat' draagt bij aan dit gevoel, waardoor het net lijkt alsof je naar een planetenstelsel in de ruimte kijkt. In de vergroting van het beeld komt het effect nog beter naar voren.