Bevroren water van een mini watervalletje geeft deze kleurrijke creatie.

Tijdens de reis om al het moois van Ijsland te zien mag een bezoek aan Diamond Beach niet worden overgeslagen echt bizar om te zien. Diamond Beach is een strook zwart zand die deel uitmaakt van de grotere Breidamerkursandur-gletsjervlakte, gelegen bij de gletsjerlagune Jokulsarlon aan de zuidkust van IJsland.Op het Diamond Beach spoelen de ijsbergen die de gletsjerlagune vullen aan op de kust.

IJzig weer met harde wind en regen. Maar een strand voor ons alleen! In de laatste tijd nog wel de eindselectie kunnen maken voor een fotoboek. Fijne herinneringen en foto's die voortreffelijk de sfeer van het moment weergeven: stormachtige wind, regen, koud, genieten!

Toch gelukkig een paar nachtvorstjes. Daardoor ijs in de sloot. Toen het water daaronder wegzakte ontstond er zgn. bomijs. Dit was kapot gemaakt maar daardoor waren er leuke figuurtjes ontstaan. Daar was dit er een van. Ik zie er twee ijsvogeltjes in.

Tijdens een fotowandeling door het Twiske raakte ik gefascineerd door de bevroren bellen in het ijs. Door de variërende grootte van de bevroren luchtbellen ontstaat er diepte in het beeld. De donkere delen heb ik in de nabewerking meer aangezet, zo ook de diagonale lichtval. Hierdoor ontstond voor mij een vervreemdend abstract beeld. Het mysterieuze 'zwarte gat' draagt bij aan dit gevoel, waardoor het net lijkt alsof je naar een planetenstelsel in de ruimte kijkt. In de vergroting van het beeld komt het effect nog beter naar voren.

Structuren en lijnen in ijs intrigeren me altijd mateloos. Jammer genoeg vriest het niet zo vaak in het westen van het land dus niet veel kansen. Maar als er dan ook nog net wat kleurtjes aanwezig zijn is het feest om te fotograferen.

Bij mij in de kustregio hebben we veel minder winterse omstandigheden gehad dan elders in het land, ik moest dan ook echt zoeken naar onderwerpen voor mooie winterplaatjes. Gelukkig vond ik deze herfstbladeren, gevat in een heel dun laagje ijs.

Ik zie hier niet zoveel landschapsfoto's voorbijkomen. Zonder een menselijke maat is in Nederland ook best wel lastig. Ik begin daarom maar eens met een buitenlandse foto. Hoewel bijna midden in de nacht is deze foto bij zonsondergang gemaakt in IJsland bij het bekende ijsmeer Jökulsárlón. De zon verlicht net een zichtbare top van de grootse gletsjer van Europa, de Vatnajökull. Het 'gouden' licht in het water wordt onderbroken door een Eidereend. Vorig jaar gemaakt tijdens een Photopills expeditie

Een koude winter morgen voor zonsopkomst in de polder de Berkenwoudse driehoek. Eindelijk sneeuw en ijs , en dat maakt gelijk alles anders in de polder.

Ik vond deze vorm in het ijs , deed me denken aan een of ander gedrocht, omgezet in zwart wit.

ik heb ijsschotjes gefotografeerd met de lensbaby met macroconverter. Scherpte is voor mij hierbij niet van belang. Wel bewust op zoek gegaan naar beeld opbouw en mijn inziens die ook gevonden.

Soms zij er prachtige weerverschijnselen te vinden als het winter is.

De korrelvorm van vensterrijp heeft een grotere dampspanning dan de kristalvorm, waardoor voortdurend dampdruppeltjes overdestilleren naar de naburige rijpkristalletjes; daar slaat de waterdamp op neer en zo is er om de groeiende kristalletjes een zoom, waarin het gehalte aan waterdamp een snel verval vertoont (zie paragraaf 174. Vensterrijp bij https://www.dbnl.org/tekst/minn004natu02_01/minn004natu02_01_0007.php). Dit is een stack van 4 opnames.

Ik had de kerstslingers al een paar dagen geleden opgeruimd, maar koning Winter was het daar blijkbaar niet mee eens, want hij had een paar nieuwe aan de poortdeuren gehangen. Vensterrijp tref je meestal aan op enkel glas. Soms, als de omstandigheden gunstig zijn, vind je het ook op het schilderwerk buiten. Het vastleggen valt niet mee, want als je te dichtbij komt, smelt het door de 'warmte' van je camera, je adem en je lichaam. Dit is een stack van 12 opnames.

2 kleine Ijsschotsjes op elkaar, een laagstaande zon, dit zijn de ingrediënten voor deze 'softe' foto. De foto is gemaakt met de lensbaby velvet 85mm

Waterhoen, vrouw, begeeft zich op glad ijs.

Er zijn op het ogenblik best wel veel Wilde Zwanen in het duin,want ze ontvluchten Scandinavie vanwege de strenge kou daar en dan komen ze hier en dan ligt er hier ook al ijs.

Toch nog even naar het strand kunnen gaan voordat het ging dooien. Ik wilde iets voor de opdracht gaan zoeken .....maar volgende keer een andere lens meenemen. Het bevroren ijs op het zand trok mijn aandacht en heb hier een focusstack van 3 gemaakt.

Gisteren nog eens in de tuin gaan zoeken naar springstaartjes. Toevallig bij de drinkbak voor de vogels vond ik er eentje en heb die een beetje verschoven dat de zon er mooi op kon schijnen. Het water was bevroren en dit gaf een mooi detail weer van het blaadje eronder.

Meerkoeten op het ijs. Goed te zien wat voor grote poten zij hebben.

Het ijs in een ven met humusrijk water kleurt bruingeel. Op de graspol in het ven is de sneeuw niet gesmolten en kleurt wit. Door werking van het water en het ijs ontstaan vreemde, wortelachtige structuren in het ijs rondom de graspol. Beeld gemaakt met een drone.

Het had die nacht licht gevroren waardoor er ijs tussen de zandribbbels lag...gaf wel een leuk effect op het strand en de nog niet al te felle zon zorgde voor de zachte verlichting op de ribbels.

Door het IJs was het moeilijk vissen voor de vogels. De altijd zo schuwe Roerdomp ging daarom op zoek naar open water en liep hier op een sloot langs de weg vlakbij het Naardermeer.

Tijdens een sneeuwbui kon ik deze groep meerkoeten in een winterse omgeving op de foto zetten.

Geweldig hoe helder verschillende stukken ijs op Diamond Beach waren. Onder belicht en donker afgewerkt om de structuur van het ijs extra te benadrukken.

In weer en wind fotograferen heb ik op IJsland zeker geleerd! Dik en waterdicht aangekleed op Diamond Beach. We hadden het hele strand voor ons alleen! En verdwaalde Amerikaanse toerist vroeg zich vertwijfelend af waar we in de lieve vrede mee bezig waren: Are you working for a Magazine? - No, just for hobby. Met ijs in 50 tinten blauw.

Bij het zien van dit klompje ijs dacht ik eerst dat het een takje was maar bij nader inzien was het een staaldraadje dat in het water lag en door het nog lage (tegen) licht van de zon werd verlicht.

In december 2022 deed zich weer een mooie kans voor om ijssculpturen te fotograferen. Na wat geschuif, geflits en geklik zag ik dat, bij een bepaalde positie van mijn flitser, er een monsterachtig gezicht verscheen met een puntige snuit, dat me deed denken aan zo'n middeleeuws doktersmasker. Ik besloot het licht en de compositie te finetunen totdat het resultaat geheel naar mijn tevredenheid was.

Berijpte grassprietjes gevangen in het met mooie patronen bevroren water van een vennetje. De schoonheid van de natuur in al haar eenvoud.

Roodborstje waagt zich op ijs.