verenpracht tonen

Het idee was eenvoudig:
even badderen.

Niet te veel opvallen,
gewoon meedrijven met wat er al is.

Zoals een badeendje dat doet.

Er zit iets rustgevends in dat soort bescheidenheid.
Kleine bewegingen en nauwelijks waarneembaar.

Hij begreep het principe.
Alleen niet de uitvoering.

Ik ben terug van een aantal dagen aan het Lake Kerkini. Wat heb ik daar genoten. Gekneusde ribben overgehouden aan het hangen over de rand van de boot, maar ik had het er voor over. Veel teveel foto's gemaakt, ben ik nog wel even mee bezig. Wat hadden we een geluk met het licht, zo ook in deze foto. Ik twijfelde over de categorie.

In februari 2022 was ik een kleine week in Griekenland om deze kroeskoppelikanen te fotograferen. Lang genoeg om ook te kunnen experimenteren met de sluitertijden om daarmee de beweging in de vleugels van deze prachtige vogels te kunnen vastleggen. Het doel daarbij was wel het oog scherp te houden. Vele beelden kunnen dan naar de prullenbak maar enkele 'geslaagden' blijven altijd over.

In Lake Kerkini, Griekenland verzamelen de kroeskoppelikanen ieder jaar. Ze hebben dan de kenmerkende rode keelzak. Dat is dan ook bijna de enige kleur die ze hebben. Dat leek mij een aardige afbeelding om naar zwart-wit om te zetten.

De landing van een kroeskoppelikaan in 2 foto's. Volgens de exif op exact hetzelfde moment gemaakt. Zat minder dan een seconde tussen. Eerst worden de voeten gestrekt voor een perfecte landing alsof hij nog even gaat skiën. De vleugels naar boven voor het evenwicht...

En langzaam verdwijnt de zon achter de bergen. In het water zie je de reflectie van een klein stukje open lucht dat roze is gekleurd. Bewust dat stukje zonder wolken alleen zichtbaar gemaakt in de reflectie. En uiteraard de reflectie van de pelikaan zelf. Helaas gemaakt met een zoomlens die een inruilwaarde heeft van wel... 14 euro. Wist ik toen niet. Maar op 1080 hoog vind ik hem nog redelijk.

Pelikaan in rusttoestand. De vogel zelf ligt dan rustig op het water te dobberen, vaak met het puntje van de snavel net onder het wateroppervlak. En zo af en toe haalt hij die snavel een stukje omhoog. Dit is geen gecropte foto maar bewust zo gemaakt. Even uitproberen voor mezelf.

's Morgens vroeg; de nevel trekt op en de zon komt tevoorschijn. In de stilte van het meer (Lake Kerkini, Griekenland) gooit een visser een vis in het water. Vanuit de verte komen de kroeskop pelikanen er aan; honger. De kroeskoppelikaan is met uitsterven bedreigd. Eerder overleed de halve populatie aan vogelgriep. Hier worden de pelikanen tijdens de wintermaanden bijgevoerd. Ook zij die slechts 1 vleugel hebben. Ze kunnen zich tenslotte nog wel voortplanten is de gedachte daarachter.

Door een lange sluitertijd te kiezen ontstaat de 'beweging' in het beeld. Een windstille ochtend zorgt voor de reflectie op het water. De majestueuze vogels met een spanwijdte tot 3.5 meter komen af op de vissersboot waar ze af en toe een visje toegeworpen krijgen. Door meer beelden achter elkaar heb je extra kans dat er bruikbare beelden overblijven. Dit beeld is van twee jaar geleden. Het schijnt dat op dit moment deze vogels ook sterk te leiden hebben van de vogelgriep.

Lake Kerkini, meer dan Kroeskoppelikanen

In het nieuwste artikel in de serie "Deel jouw Natuur" neemt Leo Tukker je mee op reis naar een van zijn favoriete bestemmingen, Lake Kerkini. 

Leo laat je zien dat hier veel meer moois is dan alleen de welbekende Kroeskoppelikanen.  Klik hier om met hem mee te genieten.