Als je graag donkere foto's maakt is het best lastig als er mist is en weinig contrast (in de camera lijkt het dan heel wat en in lIghtroom is het niets). Ik heb hier in de nabewerking echt wel mee geworsteld, daar leek de foto vaak weinig contrast hebben, maar na importeren was dit weer teveel. Dus vaak heen en weer gehopt om uiteindelijk dichtbij te komen tot wat het was. Iemand een tip?

De Verdronken Zwarte Polder bij Nieuwvliet (Zeeland). In deze foto zie je de monding van de Westerschelde waar de Verdronken Zwarte Polder begint. Vond zelf dat deze foto de naam van die polder wel eer aandoet gezien de kleuren. De zon was al bijna weg, maar op 1 plek in de wolken zat een flink gat, dus de zon gaf volop reflecties op het vochtige zand. Op advies van de moderatie de foto aangepast naar echt zwart-wit... De tip om het contrast te verhogen was niet echt nodig; bij de vorige upload had ik nl. het contrast verminderd...

De stier trekt zich (nog) niks aan van de naderende bui. Hij waant zich sterker dan hij is.

Hier begon de zon door de mist te prikken. Ik houd van dit type minimale landschappen.
Gelukkig voel je niet de drukke weg achter me.

Vanochtend was het windstil en onbewolkt. Echter in de Maasvallei bij Dinant kwam een mist opzetten. Ik was er al een uur voor zonsopkomst gaan staan op een plekje langs de weg. Aan de rechterzijde probeert de zon er doorheen te prikken.

Vanaf de rotsen van Freyr de zonsopkomst afgewacht. Uitzicht op de Maas. Wat ochtendnevel op de achtergrond, waar de wolken uit 1 punt vandaan lijken te komen.

Op de Zuiderheide groeien diverse krenteboompjes die gevormd zijn door weer en wind.

Een foto uit Kenia met meerdere tegenstellingen:
Vlakte - Gebergte, hoog - laag
Zuidelijk Witte neushoorn: Jong en oud, groot en klein
Donkere en lichte Ibis
Lichte en donkere wolken

In de vroege ochtend het landschap van Maasduinen bezocht. Het ochtenlicht moet nog op gang komen, de mist en het blauw van de ochtendstond geeft de indruk dat de herfst zijn intrede heeft gedaan.

Gisteren was de fotowandeling door het Kraansvlak gelegen in het Nationaal Park Zuid-Kennemerland met een klein clubje enthousiaste deelnemers.
Het was een stevige wandeling, maar wat hadden we een geluk: prachtig duinlandschap afgetopt met Hollandsche wolkenluchten.
En als kers op de taart hebben we ook nog de wisenten die in dit gebied leven gezien. Kortom genieten.
Dit is een panorama van 8 horizontale opnames.

Vanmorgen naar de Spinsterberg geweest. Het water in het ven is gezakt wat aan de randen een mooi verloop van kleuren geeft.
Foto gemaakt van drie opnamen. Samengevoegd in LR tot HDR.
Dit was een eerste poging om dit goed voor elkaar te krijgen. Gebruik gemaakt van 8 stops filter en een polarisatiefilter.
Hoor graag jullie reactie en evt. verbeterpunten.

Vorig weekend even gestopt bij Plan Tureluur om te kijken of het zeekraal al aan het verkleuren was. Dat bleek het geval. Het bleef gelukkig even droog zodat ik wat foto's kon maken.

In het begin van de jaren '70 van de vorige eeuw, gelegerd om de hoek, genoot ik hier van een paarse zee van bloeiende struikheide. Sindsdien is er veel veranderd. De heide heeft goeddeels plaats moeten maken voor grassen en als dit proces van ecologische successie zijn beloop krijgt zal het gebied uiteindelijk verbossen. Jammer voor de fotograaf maar vooral voor de biodiversiteit. Dieren en planten die afhankelijk zijn van een schraal heidelandschap verliezen hun leefgebied. Hoe dan ook, het eerste zonlicht met een toefje mist maakt alles mooi!

Bracket van 2 foto's: 2026-09-15 07.37 uur; Canon EOS R6 + Canon EF-S 10-18mm. @ 18mm.; 1/250+1/60e sec.; F/18; ISO-100; vanaf statief.

In één beeld gevangen: een heideveld zoals het was en hoe het wordt. Ooit stond de Leusderheide bekend om zijn uitgestrekte vlaktes met bloeiende struikheide. Meer en meer wordt de heide door verschillende soorten grassen, pitriet en jonge bomen verdrongen. Oorzaken? Een stikstofovermaat, perioden van extreme droogte en afwezigheid van voldoende herstelbeheer. Maar bij zonsopgang is alles mooi!

In de vroege ochtend op de Loon en drunense duinen, de zon laat zijn eerste licht schijnen wat mij doet beslissen om een HDR te maken van dit landschap. De boomstammen op de voorgrond en de weelderige heide die de afscheiding aangeven.

Voor de zonsopgang naar de Loon en Drunense duinen, het moment afwachten tot de zon boven de horizon verschijnt, de wollige wolkjes worden mooi verlicht.

Zaterdag 29 augustus ben ik mee geweest naar de fotowandeling op de Zuiderheide.
Het was een geslaagde dag door de mooie natuur, de bloeiende (en soms wat verdroogde) heide en het leuke gezelschap. 
Met uiteindelijk nog een heel leuke bonus, namelijk de schaapskudde die lang rondliep op de heide. 
Op deze foto zie je een van de zandverstuivingen.

Met een 5 stops grijsfilter, plus een grijsverloopfilter de wegtrekkende wolkenband boven de Grevelingen gefotografeerd. Het waaide hard, dat is ondanks de lange sluitertijd nog wel enigszins te zien aan de vormen van het water. De pier als blikvanger gekozen.

1 foto gemaakt met de ICM techniek.

Zonsopkomt bij de Indische Oceaan aan de kust bij Diani Beach - Kenia.
De indrukwekkende wolken waren voor mij een drive om lekker vroeg op te staan, dit beeld is vlak voor zonsopkomst gemaakt.

Aangezien de maand bijna voorbij is en het maandthema 50 tinten paars van toepassing is op de fotodag van gisteren, toch nog maar een landschapsfoto.
Stack van twee beelden om de scherpte van voor- tot achtergrond te verkrijgen.

Na een prachtige zonsopkomst was er ook nog mooi goudkleurig licht. Er is nog een vleugje mist, het water dampt nog een beetje en geeft een bijna feeëriek sfeertje.
De pluisjes en webjes geven duidelijk aan dat er volop vocht in de lucht is. De foto in de nabewerking geen ruisonderdrukking gegeven om de sfeer te behouden.

Zomaar een loch in Schotland links schijnt het zonnetje, rechts regent het. Panorama van ongeveer 180 graden uit 16 staande opnamen. De kano rechts is een menselijk element maar ik vond het hier wel passen bij het beeld.

Altijd een prachtig gezicht. Wolkendek boven het dal tussen de bergen. We gingen met bewolking met de lift omhoog.... tussen de wolken door en daar is ineens blauwe lucht en zon.
1 keer in de winter gezien. Net een wattendeken.

Ik was al heel vroeg in het veld in een poging wat reeën te fotograferen. Dat lukte maar niet op een manier die mij voor ogen stond. Maar de zonsopkomst vergoedde veel. Het landschap verkleurde doorlopend. Van diep blauw tot oranje/rood en alles daar tussen in. Gewoonweg magisch.

Foto: 2026-06-11 05.41; Canon EOS R6 + Canon RF 100-500mm. @ 100mm.; 1/160 sec.; f/14; ISO-200; +0.7.

Het Nationaal Park Timanfaya (Spaans: Parque nacional de Timanfaya) of Montañas del Fuego (letterlijk: vuurbergen) is een natuurgebied op Lanzarote, het gebied bestaat uit een uniek vulkanisch, "maan" landschap. Dit landschap ontstond door een vulkaanuitbarsting in 1730. Er is nog steeds sprake van vulkanische activiteit. Op sommige plekken voel je de warmte van het vuur onder je voeten.
Als je een maal aangekomen bent bij het bezoekerscentrum met je eigen auto kan je het park verder bezoeken met een speciale bus die dan een rondje door het gebied rijdt. De uitzichten zijn dan echt spectaculair, zeker als er net een zonnetje door piept wat de kleuren explosief doet lijken.

Een landschap wat indruk op me maakte en wat er om schreeuwde om in panorama te fotograferen.
Uiteraard ook nog losse beelden van een meer intiem landschap gemaakt.
Geel en blauw voeren de boventoon in het beeld.
Panorama van 14 staande beelden samengevoegd in Lightroom en daarna verder bewerkt on Photoshop.

Uitzicht vanaf de Stradi di e Calanche te Corsica.
Een super smalle steile bergweg die door de prachtige rode granieten rotsen snijdt en gebeeldhouwd is door tafoni-verwering.
De gehele weg biedt spectaculaire uitzichten, waarvan dit een intiem landschap is. 
Verticaal panorama van 6 liggende beelden.

Foto gemaakt van een stukje strand bij de wandelende vuurtoren van Rubjerg Denemarken,
We hebben hier vorig jaar 2 dagen gestaan toen we terug kwamen uit Noorwegen.

De zonopkomst was zoals ik het mij een avond eerder had voorgesteld. Een brekend wolkendek met een zon die de lucht in vuur en vlam lijkt te zetten. Een stevig briesje dat de eerste Sahara warmte aanvoert. Een merel en zanglijster die met hun lied de natuur tot leven manen. De veldbloemen die geurend de bestuivers proberen te lokken terwijl de menselijke reuring nog moet ontwaken. Ik lijk even alleen op de wereld en geniet van al dit moois. Jammer dat het maar zo kort duurt...

Foto 2026-06-23 05.22; Canon EOS R6 + Canon EF-S 10-18mm. @ 15mm.; 1/60; f/1; ISO-200.