Wat was het ijzig koud toen ik deze foto maakte, gevoelstemperatuur -8m toen. Heb het dan ook niet lang volgehouden, verkleumd met maar een paar foto's thuisgekomen, waaronder deze opname.

Dit waarschijnlijk hongerige roodborstje kwam verrassend dichtbij. Plat op de grond, in de sneeuw....brrrr... maakte ik deze foto. Mijn goede voornemen voor 2026 is wat actiever deel te nemen aan dit platform. Bij deze mijn eerste bijdrage....

Foto gemaakt op vrijwel hetzelfde tijdstip als voorgaande upload, maar enkele meters verderop, en in dezelfde winterse omstandigheden: Bijlmerweide Amsterdam, mijn local patch. Deze 3 linden heb ik al tientallen keren gefotografeerd, in alle seizoenen - maar nog nooit tijdens deze winterse omstandigheden... De sneeuw op de haag, goed zichtbaar in voorgaande foto fungeert hier om de wazige voorgrond te creëren. Samen vormen deze twee beelden een mooi duet, vind ik.

Ja, ook ik moest er gewoon op uit met de camera, deze week maandag, vlak na de eerste sneeuw... Wat een pak kregen we, eindelijk weer eens 'winter als vanouds'. Ik was gefascineerd door de bomen in Bijlmerweide, mijn 'local patch' : de fijne tekening van de takken wordt benadrukt door het laagje sneeuw - de donkere lucht en de nevel creëert die stemmige wintersfeer... de volgende sneeuwbui kwam alweer aanzetten.

De eerste dooi heeft ingezet in de Hatertse en Overasseltse Vennen. Het ijs verliest langzaam zijn grip en laat zachte lijnen en kleurverschillen zien in het water. Sneeuw blijft nog hangen op pollen en oevers, terwijl het landschap zijn winterse stilte behoudt. Een overgangsmoment waarin kou en beweging elkaar even raken. Een mooi moment om mijn nieuwe Sony A7 V uit te proberen.

Het vroege voorzichtige zonlicht kwam mooi achter deze boom tevoorschijn. (mijn camera geeft een uur later aan, staat op zomerstand).

De wereld ziet er meteen anders uit als alles wit is.... een soort vredigheid. Ik wens iedereen veel lichtpuntjes en gezondheid in dit nieuwe jaar.

Vanmorgen een paar winterse plaatjes kunnen schieten in Den Treek. Daar lag behoorlijk wat sneeuw.

De weidsheid van de landschappen in Schotland is indrukwekkend, de geologische variatie ook. De precambrische rotsen op de voorgrond zijn meer dan 600 miljoen jaar oud

Lopend door mijn achtertuin (de Krimpenerwaard) in de dichte mist. Genietend de van de rust en stilte tijdens tijdens dit soort donkere mistige dagen .

Een wandelaar loopt nietsvermoedend door een bomenlaan met zonnestralen

Een magisch moment....de zon komt net op en schijnt door een dunne laag mist tussen de bomen.

Zeer dichte mist in de polder . Beperkt zicht die de hinderlijke obstakels in de achtergrond doet verdwijnen . Het gedempte geluid van de ganzen vanuit de mist maken het een mystieke wereld

Ik had die ochtend vanaf de uitkijktoren ,die in het natuurgebied staat, een mooi overzicht over de polder bij willeskop...de opkomende zon en de mistbanken zorgde voor een mooie sfeer toen ik deze foto maakte van de voorbij vliegende eenden.

Tijdens de mist eergisteren hele mooie taferelen, de weerspiegelingen spraken me erg aan en daar dus lekker mee aan de slag gegaan. Deze foto omgezet in zwart wit, in kleur vondt ik hem ook mooi, dus ik heb wel getwijfeld.

Op een namiddag in Oud Zevenaar met prachtig herfstlicht van de laagstaande zon en Hollandse luchten.. Deze prachtige polder is grotendeels natuurgebied met een mooie rondwandeling waar je niet alleen wandelt maar ook twee keer jezelf met een trekpontje naar de andere kant van een Rijnstrang moet trekken. De koeien zijn beïnvloedde dieren, maar geen (hoofd)onderwerp van de foto, maar meer een element van een polderlandschap.

Op een hele vroege ochtend met mist en lichte vorst.

Het is een hele vroege lente ochtend en ik ben op weg naar een natuurgebied om vlinders te fotograferen. De mist komt in flarden voorbij. Plots is daar het zonlicht en wordt alles gevangen in een prachtig oranje gouden gloed. Wanneer ik naar de foto kijk ben ik zo weer terug in dat moment en voel weer dat natuurgeluksmoment.

Tijdens de workshop in Soesterduinen heb ik het met Brigitte ook over de formaten gehad. Ik heb nooit dit formaat (16x9) gebruikt, Maar nu toch bij deze foto na de bewerkingen eens uitgeprobeerd.

Tijdens een geslaagde workshop in de Soesterduinen gemaakt. Thuis na het Webinar van Brigitte over bewerken van de zwart-wit opnames aan de slag gegaan. Uiteindelijk is dit mijn 1e resultaat.

Fietsend van Scheveningen naar Kijkduin zie ik de lucht donkerrood kleuren, de zon zakt langzaam achter de horizon, het laatste lichtpuntje voordat het donker wordt.

Uitzicht van m'n hond op de hondendagopvang; die had vandaag een beter uitzicht dan ik (binnen). Zo'n prachtig gezicht wilde ik toch snel even vastleggen. Links zie je nog net een paar kleine lampjes van de file op de A2. Omdat dat zo miniem is heb ik geen 'mens en natuur' aangevinkt.

Deze wandelaar loopt in het bos en wordt door de zonnestralen / zonneharpen verlicht. De mooiste plek voor zonnestralen is toch wel het bos. Ze breken door het bladerdak heen op zoek naar een weg om de grond te verlichten. Met een beetje nevel of mist krijg je dan al snel sprookjesachtige plaatjes.

Ik stond op deze plek en zag de vissende reiger en 2 wandelaars in beeld en dat resulteerde in deze foto.

Ik blijf het mooi vinden, zo'n imposante beukenlaan.

Aan de voet van de Grebbeberg licht een plas met soms prachtige weerspiegelingen daarin. Door direct boven het water te fotograferen wordt de weerspiegeling wat zachter en geeft een ander beeld dan het bos op de helling. Ik fiets hier regelmatig langs en maak toch elke keer weer andere beelden.

Op Texel waar de storm zich goed laat voelen buigt deze boom al jaren lang voor de wind.

We troffen het echt in Schotland, meestal prima weer om te fotograferen en volop mooie herfstkleuren!

De kleurrijkste periode van het jaar, de herfst. Nu zijn de kleuren op zijn hoogtepunt. Genieten als in het bos rondloopt.

Een keertje een Edelhert zien in Schotland, dat leek ons wel gaaf, en we fantaseerden verder: een edelhert in een mooi Schots landschap. Die droom kwam uit op de laatste dag, op een van de mooiste plekken van Loch Leven. Wat een feest! Brigitte en ik hadden allebei de 24-105mm lens op de camera en tot onze vreugde bleef het hert zo lang in de buurt dat we ook de telelens uit de auto konden halen. Toch spreken uiteindelijk de foto's met de 24-105mm me het meeste aan, want ja, dat is echt edelhert in Schots landschap.