Neem een winderige dag, een vintage lens zonder autofocus en deze prachtige roze bloesem. Dan heb je geluk als het lukt. Minolta Rokkor 50mm 1/500 F1.7

Dit musje zat heerlijk in een bloesemboompje van het zonnetje te genieten. Met de blauwe lucht en witte bloesems op de achtergrond begon bij mij het lentegevoel te kriebelen.

Een simpel gansje, maar wel een foto met wat uitdagingen. Niets is recht; zo staat de gans op een helling naar het water, en het water loopt in een bocht weg naar een grotere plas. Het water (het gele gedeelte) is hier bijna niet zichtbaar; in de tuin die hier aan het water ligt, staat een flinke forsythia in bloei die het zonlicht vangt. Die reflecteert in het water samen met wat langere takken van een treurwilg. Om in reflectie geen licht te krijgen, camera net zolang kantelen tot het weg is.

Gisteren heb ik mijn vintagelens meegenomen naar het bos. Er zit geen macroring tussen dus het was een uitdaging om met een 50mm lens een leuk plaatje te vinden. Ik ben blij met het resultaat. Minolta Rokkor 50mm F1.7

Toen ik na het fotograferen van de bosanemonen nog even doorliep kwam ik deze schoonheid tegen.

In het vroege voorjaar, als er nog weinig blad aan de bomen zit, kan je dit kleine vogeltje mooi vrij fotograferen. Hij was druk aan het zingen.

In het grote koeienveld staat bij de afrastering een prachtig bloesemboompje. Volgens obsidentify is het een kerspruim. In dit geval was het wat later op de dag waarbij de zon de bomen aan de andere kant van de wei verlichtten. Felle late zon op de achtergrond gaf heel mooie kleuren.

Deze goudvink zat zijn buikje rond te eten van de bloesemknopjes in de krentenboompjes.

Ik heb even een hyperfocus op bosanemonen.

Deze bosanemoon weer op een andere manier proberen vast te leggen. Ben benieuwd wat jullie ervan vinden.

In onze streek is de Vingerhelmbloem (Corydalis solida) in het vroege voorjaar een redelijk talrijk voorkomende plant maar toch had ik de soort nog nooit gefotografeerd. Tijdens een lange wandeling gisteren kwam ik in een holle weg een groepje tegen. Omdat de zon al hoog in de hemel stond koos ik een plantje dat vrijwel volledig in de schaduw stond. De zonbeschenen achtergrond en twee onscherpe plantjes zorgen voor sfeer in het beeld.

Gisteren ben ik maar weer naar de bosanemonen geweest. Dit blijven toch heerlijke bloemen om te fotograferen. PS: Is mijn foto van gisteren niet goed doorgekomen of is deze niet door de keuring gekomen?

Creatief aan de slag met lentelicht en de tedere bosanemonen. Dit is een meervoudige belichting van 2 foto´ s, eerst de bloem vastgelegd en dan zoeken naar een aanvulling van de sfeer voor de tweede foto, daarvoor gebruikte ik de vintage lens.

Heerlijk om de natuur te zien ontwaken met al die fraaie bloesem overal.

En nog een bosanemoon in een zachte uitvoering.

Een bosanemoon maar dan eens met wat meer contrast i.p.v. heel zacht. Ben benieuwd wat jullie hiervan vinden.

Gewoon een blauw druifje

Hoppa, de tureluur springt het vroege voorjaar in!

De Vroege Sterhyacint is één van de vroegbloeiers in het arboretum. De plant heeft hele kleine bloemetjes die alleen plat op de grond en met een goede macrolens zijn te fotograferen. Ik blijf het een moeilijke uitdaging om goede composities te krijgen wanneer je door bloemen op de voorgrond fotografeert - maar veel oefenen deze lente/zomer.

De blaadjes van de rozenstruik botten, vannacht was het koud en had het nog eventjes licht gesneeuwd, dus wat druppeltjes op de verse blaadjes. foto gemaakt met een oude Vintage lens, de Super Takumar 50 mm f 1,4 hier een Raynox voorzetlensje gebruikt, de M-150

Deze winterkoning genoot al van het zachte weer en liet uitbundig van zich horen.

In de voortuin staan jaarlijks een groepje sneeuwklokjes te bloeien weliswaar in de schaduw maar als de zon in de achtergrond schijnt geeft het een mooie sfeer. Door de koele kleurstelling zijn de klokjes mooi wit. Het was behoorlijk winderig en de scherpte is minimaal maar ik hou er van.

Het is weer Rammeltijd bij de hazen in de polder. Zo ook hier in Delfland waar ik weer een heerlijke fietsrit heb gemaakt. Genieten van alles wat je te zien krijgt met dit heerlijke weer.

Gemaakt met de Helios 44-2 een oud analoog lensje, die een softe uitstraling geeft.

Nog heel even en deze ooievaars gaan weer op pad om baby's te bezorgen. Maar voor nu moeten ze nog even gemaakt worden. Je moet ook niet met je ogen knipperen want dan is het alweer voorbij. Dit moment is net na de paring wanneer het mannetje met knikkende knietjes gaat staan. Het voorjaar is onderweg.

Net na zonsopgang na een nacht waarin het nog een paar graden heeft gevroren staat het water te dampen. De laagstaande zon schijnt tussen de bomen door en maakt hier en daar een lichtvlek. Gelukkig wilde deze wilde eendenman even in de spotlicht poseren.

Na een koude nacht staat het water te dampen, een mooie zonnige lentedag begint. De meerkoet heeft er weinig boodschap aan, die is te druk met het waken over zijn/haar territorium.

Op zonnige dagen, vroeg in het voorjaar, komen adders zich opwarmen in het zonnetje. Tijdens een heerlijke lentewandeling in het veen lag ineens deze prachtige adderman voor mijn voeten, midden op het modderige pad. Het helle zonlicht, de vele strootjes en het vocht in de modder dat het zonlicht weerkaatste, maakten het fotograferen lastig. Ik ben daarom op gepaste afstans zo laag mogelijk gaan zitten, camera op een rijstzak, diafragma zover mogelijk open, al is dat met de telelens relatief...

Voorzichtig stapt het jonge reebokje tussen de grote populieren vandaan de wei in. De wintervacht begint al flink pluizig te worden, een teken dat de lente in aantocht is.

Klein maar fijn deze Roodborsttapuit. Een parmantig vogeltje. Wanneer hij weer in de polder te zien is, is de lente begonnen.